«Δεν αναθρέφουμε αντράκια»

Σπανίως το σχολείο, ίσως λίγο λιγότερο σπανίως το Πανεπιστήμιο ασχολείται με τη διαιώνιση των στερεότυπων συμπεριφορών που αναπαράγουν τη βαναυσότητα στην καθημερινότητα. Η σημερινή εκπαίδευση δίνει κάποιες γνώσεις και πληθωρικά χαρτιά. Δεν δίνει αξίες. Γι’ αυτό, προσωπικώς, έχω πάντα ψηλά, απ’ όσους παρακολουθώ, την καθηγήτρια Αγγέλα Καστρινάκη που, στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης όπου διδάσκει, προσπαθεί να πει στους φοιτητές της ότι ο σύγχρονος πολιτισμός δεν έχει σχέση με τις βάναυσες συμπεριφορές.

Εχω πάντα πρόχειρο στο αρχείο μου το κείμενο της ομιλίας που έκανε η Καστρινάκη στους τελειοφοίτους της, μετά τη δολοφονία της Σούζαν Ιτον, τον Ιούλιο του 2019. Σταχυολογώ, χωρίς σχόλια:

«Μια γυναίκα έχασε τη ζωή της με τον πιο αποτρόπαιο τρόπο. Κακοποιήθηκε βάναυσα, βιάστηκε και θανατώθηκε. […] Φυσικά καταδικάζουμε. Δεν φτάνει όμως. Οφείλουμε να διερευνήσουμε τις συμπεριφορές […] που εντέλει ενδέχεται να οδηγήσουν στο τρομερό έγκλημα. Ολες τις δικές μας συμπεριφορές, στον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, και ειδικά τα αγόρια, στον τρόπο που αντιδρούμε απέναντι στην ανομία, την οπλοχρησία, τη βία εν γένει και την έμφυλη βία, τη βία κατά των γυναικών, ειδικότερα. […] Οχι, δεν αναθρέφουμε “αντράκια”, παρά ανθρώπους που σέβονται τη ζωή και την αξιοπρέπεια της άλλης ανθρώπινης ύπαρξης, που τηρούν τους νόμους του κράτους, που δείχνουν με λόγια και έργα την αλληλεγγύη τους, που βοηθούν τους πιο αδύναμους, που σέβονται τη διαφορετικότητα στις ανθρώπινες επιλογές».