Η παράσταση επιτέλους αρχίζει

Μέχρι την Τρίτη το πρωί έμοιαζε απίθανο να αρχίσει το πρωτάθλημα στην ώρα του: ούτε κλήρωση δεν έχει γίνει ακόμα. Οι ομάδες που δεν έχουν τηλεοπτικό συμβόλαιο «μποϊκοτάρισαν» το ΔΣ της Σουπερλίγκας, η διαπραγμάτευσή τους με τη NOVA δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ από την άλλη όσες συμβόλαιο έχουν δεν ήθελαν νέα αναβολή. Στον αέρα ήταν και ο τελικός του Κυπέλλου. Αν δεν γίνει στις 12 Σεπτεμβρίου είναι δύσκολο να βρεθεί ημερομηνία. Τελικά χρειάστηκε μια πρόταση του ΟΦΗ, που στήριξε πρώτος ο Ολυμπιακός και το νερό μπήκε στο αυλάκι. Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ θα κληρωθούν ως αντίπαλοι στην πρεμιέρα, αλλά το ματς τους θα αναβληθεί για να αγωνιστούν μεταξύ τους στον τελικό. Ο ΠΑΟΚ υπέβαλε αίτημα να αγωνιστεί Παρασκευή, όποιος κι αν είναι ο αντίπαλός του, και όλοι συμφώνησαν: ακόμα κι ο Ολυμπιακός του οποίου πέρυσι ανάλογα αιτήματα πριν από ευρωπαϊκά ματς είχαν απορριφθεί. Η εξέλιξη της ιστορίας αυτής έχει κάτι το διδακτικό.

Πεδίο

Οταν πολλές φορές γράφω ότι όλα όσα έχουν σχέση με το πρωτάθλημα πρέπει να περάσουν στη Λίγκα και να φύγουν από την ΕΠΟ μου λένε διάφοροι ότι θα αλλάξει απλά το πεδίο των καυγάδων και οι εκπρόσωποι των ομάδων, αντί να τσακώνονται στα ΔΣ της ΕΠΟ, θα καυγαδίζουν στα ΔΣ της Λίγκας. Το ποδόσφαιρό μας κουβαλάει τόση ένταση που κι αυτό είναι πιθανό. Πλην όμως υπάρχει μια διαφορά σημαντική: οι ομάδες είναι εταιρείες και δεν θέλουν ματαιώσεις παιχνιδιών, αναβολές αγωνιστικών και καταστροφές πρωταθλημάτων. Ακόμα κι αν αντιδικήσουν είναι υποχρεωμένες να κάνουν συμβιβασμούς για να διεξαχθούν παιγνίδια και να προχωρήσουν οι όποιες διαδικασίες. Η ΕΠΟ είναι μια συνάθροιση «περίεργων», που έλεγε ο Θωμάς, που αποκαλούνται από τον κόσμο «Βλαχοπρόεδροι» και που θαρρείς πως υπάρχουν για να βάζουν τους μεγάλους να καυγαδίζουν με τις μεροληπτικές αποφάσεις τους. Και υπάρχει και κάτι ακόμα: άλλο είναι μια ομάδα να έχει μια θέση και να την εκφράζει αντιδικώντας με μια ομάδα που διαφωνεί κι άλλο μια ομάδα να καυγαδίζει με διάφορες μαριονέτες, που μάλιστα δεν κρύβουν και τα σχοινάκια από τα οποία τις τραβάνε τα αφεντικά τους. Ας καυγαδίζουν οι ομάδες – δεν είναι ανάγκη να έχουν όλες φιλικές σχέσεις. Αλλά ας καυγαδίζουν μεταξύ τους. Οχι με διάφορους πρωταγωνιστές κουκλοθέατρου που παριστάνουν τους θεσμικούς άρχοντες…

Πανθεσσαλικό

Παρεμπιπτόντως, ως δια μαγείας, μετά τη συμφωνία των ομάδων για την έναρξη του πρωταθλήματος, βρήκε και η ΕΠΟ γήπεδο για τον τελικό του Κυπέλλου που δεν λέγεται Ριζούπολη. Το ματς Ολυμπιακός –  ΑΕΚ θα γίνει τελικά στο Πανθεσσαλικό. Που δεν είναι και η καλύτερη λύση, αλλά είναι μια λύση.

Αρχή

Σήμερα στη Σλοβενία ξεκινά τις υποχρεώσεις της στο UEFA Nations League και η Εθνική ομάδα της Ελλάδας με προπονητή τον Τζόνι Φαν ‘τ Σιπ. Δεν τρελάθηκα: το ξέρω ότι με τον ολλανδό προπονητή έχει δώσει κι άλλα ματς, αλλά χωρίς να τα έχω διαγράψει από τη μνήμη μου, λέω ότι καλό είναι να μην τα χρησιμοποιούμε για να βάλουμε μεγάλα συμπεράσματα γιατί ήταν παιχνίδια χωρίς βαθμολογικό ενδιαφέρον.

Θαύμα

Οταν ανέλαβε την Εθνική ο

Φαν ‘τ Σιπ αυτή είχε ήδη αποκλειστεί από τα τελικά του Euro του 2020. Δεν θα μπορούσε να προκριθεί ούτε με θαύμα της Παναγίας. Και για αυτό μάλλον έφυγε κι ο Αγγελος Αναστασιάδης. Η περίοδος Φαν ‘τ Σιπ στην Εθνική ξεκινά ουσιαστικά (αν όχι και τυπικά…) απόψε κι ο Ολλανδός είναι τυχερός γιατί αναλαμβάνοντας μια ομάδα αποκλεισμένη είχε τη δυνατότητα να κάνει τα πειράματά του και να δει και να δείξει πολλά. Είναι αλήθεια ότι από τα τελευταία ματς της Εθνικής μας θα πίστευε κανείς πως πέρασαν αιώνες, κι ίσως για αυτό έχω κρατήσει στο μυαλό μου μόνο τα καλά: η Εθνική μου έλειψε, τη νοσταλγώ. Στις μέρες του Τζον Φαν ‘τ Σιπ κατάφερε να δείξει στα τελευταία της παιχνίδια πολλά και διαφορετικά. Με την Ιταλία, στο ματς στη Ρώμη, λύγισε στο τέλος, αλλά έδειξε βελτίωση και οργάνωση στη άμυνα, παρά τον παραγκωνισμό του Παπασταθόπουλου και του Μανωλά: είχε μάλιστα και ευκαιρίες να σκοράρει απέναντι σε ένα αντίπαλο ανώτερο. Με τη Βοσνία έδειξε κάτι που είχαμε ξεχάσει πως έχει, δηλαδή επιθετική ποιότητα. Με την Αρμενία στο Ερεβάν, κέρδισε κυριαρχώντας εκτός έδρας: ο αντίπαλος δεν ήταν ο δυσκολότερος (είναι όμως από αυτούς που στα προκριματικά συναντάς συχνά) αλλά η ήττα από την Αρμενία στο ΟΑΚΑ τον Ιούνιο του 2019 είχε προκαλέσει τη μεγαλύτερη κρίση της ομάδας αυτής – ας μην το ξεχνάμε. Το τελευταίο ματς της Εθνικής μας με τον Φαν ‘τ Σιπ στον πάγκο ήταν με τη Φινλανδία. Είχε νικήσει και είχε δείξει ότι ξαναβρίσκει χαρακτήρα. Αλλά κανένα από αυτά τα ματς δεν ήταν ένα πραγματικά δύσκολο παιχνίδι διότι δεν υπήρχε βαθμολογική υποχρέωση: έμοιαζαν όλα με ευχάριστα ματς προετοιμασίας. Τώρα που αρχίζουν τα πραγματικά παιχνίδια περιμένουμε να δούμε τι πραγματικά άλλαξε και πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η ταλαίπωρη Εθνική μας.

Μοιάζει

Η Σλοβενία είναι ένας καλός αντίπαλος: δεν είναι μεγαθήριο, θα έχει προβλήματα ομοιογένειας και τα χρόνια που με αρχηγό τον Ζάχοβιτς έπαιρνε προκρίσεις για τα τελικά του Euro πέρασαν. Αλλά θα έχει και παίκτες με όρεξη για ποδόσφαιρο και διάθεση για τρέξιμο: αν η Εθνική κερδίσει θα κάνει ένα καλό βήμα για να πάρει την πρωτιά στον όμιλο. Το Nations League είναι κακός μπελάς. Αν κερδίσεις τον όμιλο ουσιαστικά εξασφαλίζεις απλά τη δυνατότητα μια δεύτερη ευκαιρία για να πας στα τελικά μιας μεγάλης διοργάνωσης, αλλά αν δεν τον κερδίσεις τρώγεσαι με τα ρούχα σου. Η Εθνική μας έχει ανάγκη να κάνει κάτι που να μοιάζει έστω με επιτυχία.

Ελπίδες

Στο μεταξύ είχαμε κρούσμα κορωνοϊού και στην Εθνική Ελπίδων γεγονός που γιγαντώνει τις υποψίες που έχω εκφράσει προ ημερών. Το λέω πλέον ανοιχτά: αμφιβάλλω αν οι ομάδες κάνουν τα προβλεπόμενα τεστ καλοκαιριάτικα διότι απλούστατα δεν θέλουν να πληρώνουν. Οπου τεστ γίνονται κάποιο κρούσμα προκύπτει: με την έξαρση του ιού είναι λογικό. Μου κάνει επίσης εντύπωση ότι δεν ανακοινώθηκε το όνομα του νεαρού ποδοσφαιριστή της Ελπίδων που ασθένησε – το θεωρώ παράξενο. Ο κορωνοϊός είναι μια ίωση επικίνδυνη, την οποία πέρασαν, περνούν και θα περάσουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Τι νόημα έχει να κρύβει κανείς το όνομα ενός ασθενούς; Ελπίζω πάντως οι αρμόδιοι να έκαναν ό,τι προβλέπεται. Κι ελπίζω και κάποιος να προβληματιστεί και για το τι ακριβώς κάνουν οι ομάδες…