Το οξύμωρο της ιστορίας και το δίδαγμα

«Πρέπει άραγε η ΑΕΚ και ο Πέτρος Μάνταλος να ενδώσουν στα πετροδόλαρα της Αλ Νασρ;» είναι το καυτό ερώτημα που εγείρεται εσχάτως στην κιτρινόμαυρη επικαιρότητα.
Γιατί δεν μπαίνουν απλώς στο ζύγι τα 47 γκολ και οι 59 ασίστ που έχει πιστωθεί σε 201 εμφανίσεις με την Ενωση ο 29χρονος ποδοσφαιριστής. Με αφετηρία το 2014-15 (από τη Β’ Εθνική) ο Μάνταλος έγινε σύμβολο στην αναγέννηση εκ τέφρας του συλλόγου και θεωρείται πλέον εμβληματικός αρχηγός στη σύγχρονη ιστορία της ομάδας.
Πέραν όμως από τους συμβολισμούς και τους συναισθηματισμούς διαπιστώνεται και μια αγωνιστική εξάρτηση της ΑΕΚ από τον παίκτη. Είναι το πλέον επιδραστικό μέλος της ομάδας και η συνεισφορά του δεν εξαντλείται σε γκολ και ασίστ. Ο Μάνταλος πρεσάρει, μαρκάρει, ανακόπτει, πασάρει, συνεργάζεται και παρουσιάζει υψηλότατο δείκτη στο teamwork. Επιπροσθέτως καλύπτει πολλές θέσεις: 8άρι, 10άρι, πλάγιος χαφ.
Πόσο εύκολο είναι άραγε να βρεθεί ένας τέτοιος πολυσύνθετος αντικαταστάτης σε τιμή που να μπορεί να καλύψει η ΑΕΚ;
Υπάρχει, πάντως, ένα οξύμωρο στοιχείο στη σχέση του Μάνταλου με την ΑΕΚ. Ο μπροστάρης της αναγέννησης, ο εκφραστής επί χόρτου τού μότο «ερχόμαστε», είχε περιορισμένη συμμετοχή στο μοναδικό πρωτάθλημα που κατέκτησε η Ενωση μετά την επιστροφή της στη Σούπερ Λίγκα 1.
Στην 9η αγωνιστική της περιόδου 2016-17 (29 Οκτωβρίου) υπέστη ρήξη χιαστών στο 0-1 επί του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη και επανήλθε με επτάλεπτη συμμετοχή στις 22 Απριλίου στο 2-0 κόντρα στον Λεβαδειακό στο ΟΑΚΑ στην 28η στροφή. Βρέθηκε 173 μέρες εκτός δράσης και έχασε τους 18 από τους 30 αγώνες πρωταθλήματος (είχε τότε 12 συμμετοχές με 2 γκολ και ισάριθμες ασίστ στη Σούπερ Λίγκα 1). Συνολικά δεν έπαιξε σε 31 επίσημες αναμετρήσεις της ΑΕΚ. Εν τη απουσία του εκείνη την περίοδο η Ενωση έφτασε στους 32 του Γιουρόπα Λιγκ (αποκλεισμός από Ντιναμό Κιέβου) και προκρίθηκε στον τελικό Κυπέλλου 2017-18 (ακολούθως με βασικό τον αρχηγό ηττήθηκε 2-0 από τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ).
Προφανώς και δεν ήταν το πρόβλημα ο Μάνταλος στα πρωταθλήματα που δεν κατέκτησε η ΑΕΚ. Μήπως όμως επιβεβαιώνεται ξανά το ουδείς αναντικατάστατος;











