Πρώτος και κύριος στόχος η καταπολέμηση της φτώχειας

Η σημερινή ανθρωπιστική και οικονομική κρίση που έφερε η πανδημία αποτελεί μια άνευ προηγουμένου ευκαιρία για να προχωρήσουμε πέρα από τα επείγοντα και να φροντίσουμε τις διαρθρωτικές ατέλειες των οικονομιών μας. Πολιτικοί και οικονομικοί ηγέτες πρέπει να αναγνωρίσουν τη σπάνια ευκαιρία να φτιάξουμε έναν πιο συνεκτικό και βιώσιμο κόσμο. Κάτι τέτοιο είναι πιθανό μόνο αν εξαφανίσουμε τη φτώχεια σε κάθε της μορφή.
Ο τερματισμός της φτώχειας ίσως μοιάζει με ανέφικτο όνειρο. Ετσι έμοιαζε, όμως, κάποτε η κατάργηση της δουλείας και το τέλος του απαρτχάιντ. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη των Ηνωμένων Εθνών σε 75 αναπτυσσόμενες χώρες, οι 65 πέτυχαν να περιορίσουν σημαντικά τη φτώχεια την τελευταία δεκαετία. Και η Σιέρα Λεόνε είχε τις καλύτερες επιδόσεις παρά την επιδημία του Εμπολα που ξέσπασε το 2014.
Ο Covid-19 οξύνει τις προϋπάρχουσες ανισότητες. Και «είναι μύθος να λέμε ότι βρισκόμαστε όλοι στην ίδια βάρκα», όπως παρατήρησε προ ημερών ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. Είμαστε όλοι στην ίδια θάλασσα, όμως άλλοι βρίσκονται πάνω σε σχεδίες και άλλοι σε θαλαμηγούς. Και στις σχεδίες υπάρχουν 1,3 δισ. άνθρωποι. Τόσοι βρίσκονται σε «πολυδιάστατη φτώχεια» στον πλανήτη. Ομως όλες οι κυβερνήσεις μπορούν να θέσουν σε προτεραιότητα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και βάσει αυτής να σχεδιάσουν τις στρατηγικές τους. Δεν θα είναι μόνες στον αγώνα αυτό. Μη κυβερνητικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και φιλάνθρωποι βρίσκονται στο πλευρό τους.
Εκείνο που χρειάζεται είναι κινητοποίηση και συντονισμός. Ο φίλος μας νομπελίστας Ειρήνης Αμάρτια Σεν μας θύμισε θετικά και αρνητικά παραδείγματα δράσεων από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μας θύμισε το σύστημα της Βρετανίας που εξασφάλισε δίκαιη διανομή των τροφίμων αυξάνοντας το προσδόκιμο ζωής στη χώρα κατά 6,5 έτη για τους άνδρες και κατά 7 για τις γυναίκες, ενώ τη δεκαετία του 1930 οι αυξήσεις ήταν αντίστοιχα 1,2 και 1,5 έτη. Αυτό επιτεύχθηκε μέσα στα ερείπια που άφησε ο πόλεμος.
Ο Χουάν Μανουέλ Σάντος είναι κάτοχος Νομπέλ Ειρήνης, πρώην πρόεδρος της Κολομβίας.
Η Σαμπίνα Ολκαϊρ είναι διευθύντρια της Πρωτοβουλίας για τη Φτώχεια και την Ανθρώπινη Ανάπτυξη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.














