Η ήπια διπλωματία της Προέδρου

Μπορεί να είναι διακριτική, δεν είναι όμως αδιάφορη. Για την ακρίβεια, είναι ακριβώς το αντίθετο: από την πρώτη στιγμή που η Κατερίνα Σακελλαροπούλου πάτησε το πόδι της στο Προεδρικό Μέγαρο, η κριτική που έχει ακούσει είναι πως δεν είναι αρκετά «φωνακλού». Αυτή, ωστόσο, είναι μια πολύ συνειδητή επιλογή, μια στρατηγική που μάλλον έχουμε αρκετά χρόνια να δούμε σε τόσο υψηλόβαθμη θέση. Αντί να επιλέξει ανάμεσα στη διακοσμητική παρουσία ή την υπέρβαση καθήκοντος, η Σακελλαροπούλου αποφάσισε να ακολουθήσει έναν τρίτο δρόμο.

Μέσα σε λίγες μέρες, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε δύο μέτωπα: ένα εσωτερικό και ένα εθνικό, το Μάτι και την Αγία Σοφία. Το έκανε πατώντας πάνω στις δυνατότητες του θεσμικού της ρόλου. Η παρουσία στο μνημόσυνο για τα 102 θύματα της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι ήταν μια συμβολική κίνηση. Εκτός, όμως, από δήλωση αλληλεγγύης προς τους πυρόπληκτους και τους συγγενείς των νεκρών ήταν και ένα μήνυμα για την προστασία του περιβάλλοντος – μια παράμετρο που συχνά ξεχνάμε σε περιπτώσεις πυρκαγιών. Για την Αγία Σοφία, από την άλλη, η Σακελλαροπούλου επέλεξε τον δρόμο της διεθνούς αφύπνισης. Είχε επαφές τόσο με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο όσο και με τον Πάπα Φραγκίσκο, ανάγοντας τη μετατροπή του μουσείου σε τζαμί σε θέμα που δεν άπτεται μόνο των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Στο τηλεφώνημά της με τον Πάπα, μίλησε για ένα σύμβολο που «ανήκει στην ανθρωπότητα και απομακρύνει την Τουρκία από τις αξίες του κοσμικού κράτους, τις αρχές τις ανεκτικότητας και του πλουραλισμού». Εφάρμοσε, δηλαδή, στο μέτρο του ρόλου της, αυτό που συζητείται εδώ και μέρες στην ελληνική πλευρά, βοήθησε στην ανάδειξη του θέματος και εκτός των συνόρων.

ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ. Με τις κινήσεις της ως τώρα, και τη στρατηγική των ήπιων παρεμβάσεων που δεν ρίχνουν λάδι στη φωτιά, η Σακελλαροπούλου δίνει συγκεκριμένο στίγμα. Ειδικά όταν πρόκειται για εθνικά θέματα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που βρίσκονται στο επίκεντρο από την αρχή της θητείας της λόγω της τουρκικής προκλητικότητας. Η πρόσφατη επίσκεψή της στο Αγαθονήσι, για παράδειγμα, έφερε αντιδράσεις στην Τουρκία – όχι όμως από επίσημα χείλη. Στη δήλωσή της για την 46η επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας έθεσε το θέμα της τουρκικής κατοχής στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και της διασφάλισης της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. «Προτεραιότητα ήταν και παραμένει η εξεύρεση συμπεφωνημένης, δίκαιης και βιώσιμης λύσης του κυπριακού ζητήματος, στη βάση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και της απρόσκοπτης εφαρμογής του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε ολόκληρη την κυπριακή επικράτεια» ανέφερε, βάζοντας το θέμα της επίλυσης στο επίκεντρο της συζήτησης.