Παρέχοντας εκπαίδευση για την οικονομία{LF} της πανδημίας

Η μετάβαση στον κόσμο που δημιουργείται από τον Covid-19 ήταν πάντα δύσκολη για τους εργαζόμενους στους τομείς που πλήττονται περισσότερο. Το κύριο ερώτημα τώρα είναι εάν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα λάβουν τα μέτρα – συμπεριλαμβανομένων προγραμμάτων μαθητείας και διευρυμένης χρηματοδότησης για κοινοτικά κολέγια και τεχνικές σχολές – που είναι πολύ πιθανό να διευκολύνουν την κατάσταση.

Ο Covid-19 δεν απομακρύνεται και ενδέχεται να έρχονται και άλλοι επικίνδυνοι ιοί. Αυτό σημαίνει ότι είναι καιρός να αντιμετωπίσουμε τη ζοφερή αλήθεια: πολλές από τις επιπτώσεις της πανδημίας στις οικονομίες και τις κοινωνίες μας θα είναι επίμονες, ακόμη και μόνιμες.

Ορισμένες από αυτές τις αλλαγές είναι ήδη εμφανείς. Υπάρχει λιγότερη ζήτηση για υπηρεσίες εστιατορίων, ξενοδοχείων, αεροπορικών εταιρειών, καταστημάτων λιανικής και μεγάλων χώρων ψυχαγωγίας και λιγότερες ευκαιρίες απασχόλησης σε αυτούς τους τομείς και εγκαταστάσεις. Υπάρχει περισσότερη ζήτηση για οτιδήποτε on-line και για υπηρεσίες υγείας, παιδικής μέριμνας και κατ’ οίκον φροντίδας. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να μετακινηθούν σημαντικοί αριθμοί εργαζομένων και οι νεοεισερχόμενοι στο εργατικό δυναμικό θα χρειαστούν διαφορετικά σύνολα δεξιοτήτων. Οι οικονομολόγοι τείνουν να υποθέτουν ότι όταν κάτι συμβαίνει «η αγορά θα το φροντίσει». Οι εργαζόμενοι θα αναγνωρίσουν την ανάγκη για νέα σετ δεξιοτήτων, σύμφωνα με το επιχείρημα. Αυτός είναι ευσεβής τρόπος σκέψης. Η τυπική εκπαιδευόμενη δεν ξέρει πώς θα μοιάζει η οικονομία το καλοκαίρι του 2022 μετά από ένα διετές επαγγελματικό πρόγραμμα. Δεν ξέρει ποιες δεξιότητες θα απαιτηθούν από τους επαγγελματίες υγείας στην εποχή της τηλεϊατρικής και του γονιδιωματικού προσδιορισμού αλληλουχιών.

Η κυβέρνηση, επομένως, πρέπει να αναπτύξει τα δικά της προγράμματα κατάρτισης και να μη βασιστεί σε εταιρείες.

Εδώ η Ευρώπη έχει ένα πλεονέκτημα, λόγω των ισχυρών συνδικαλιστικών οργανώσεων που μπορούν να συνεργαστούν με τις εργοδοτικές ενώσεις για τη διοργάνωση μαθητείας. Στις ΗΠΑ, η πρόοδος θα είναι πιο δύσκολη. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξέδωσε στην πραγματικότητα εκτελεστική εντολή το 2017 για τη δημιουργία μιας ειδικής ομάδας μαθητείας. Στην πραγματικότητα όμως οι αμερικανικές εταιρείες επενδύουν λιγότερα στην εκπαίδευση σήμερα από ό,τι στο παρελθόν. Αυτό που χρειάζεται είναι φορολογικές ελαφρύνσεις και επιδοτήσεις.

Η μετάβαση στον κόσμο που δημιουργείται από τον Covid-19 ήταν πάντα δύσκολη. Το κύριο ερώτημα τώρα είναι αν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα λάβουν τα μέτρα που είναι πιο πιθανό να το κάνουν πιο εύκολο.

O Μπάρι Αϊχενγκριν είναι καθηγητής Οοικονομικών στο University of California, Berkeley και πρώην σύμβουλος στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.