Ελλοχεύοντας στο ντουζ!

Oπως και από τον τίτλο της προκύπτει, η στήλη έχει γλωσσικό (με την ευρύτατη έννοια του όρου) χαρακτήρα. Ωστόσο, αποφεύγει κατά κανόνα να γίνεται στήλη λαθολογίας και διδακτισμού, να επισημαίνει όσα γράφονται και λέγονται με λάθος τρόπο, να δίνει οδηγίες για τη «σωστή χρήση της ελληνικής». Πλήν, όμως…

Δεν μπορώ να μην ομολογήσω ότι εξεπλάγην όταν μια ωραία Κυριακή πήρα να ξεφυλλίσω, όπως κάνω πάντα, τις εφημερίδες του Σαββατοκύριακου, και δη τις τρεις κατά τεκμήριο πιο σοβαρές και πιο αξιόπιστες. Εκεί λοιπόν διάβασα, σε περίοπτη μάλιστα λεζάντα: «Η αναγέννηση του εθνικισμού ελλοχεύει (sic) κινδύνους πολέμου, θανάτων και καταπίεσης» (προφανώς καταστολής, αλλά τέλος πάντων).

Σε άλλη σελίδα, του ίδιου φύλλου, της ίδιας εφημερίδας, διάβασα: «…δυο άγνωστων σεναρίων του, γραμμένα (sic) από τον ίδιον σε γραφομηχανή […] αλλά ξεχασμένα (sic) και αγνοημένα (sic) έως τώρα». Κάποιος θα πρέπει ίσως να μιλήσει στον συντάκτη ή/και στον διορθωτή για την ανάγκη το ουσιαστικό και ο επιθετικός προσδιορισμός (ή η μετοχή) να είναι στην ίδια πτώση.

Σε άλλη εξάλλου εφημερίδα, διάβασα: «Γιατί πάντοτε θα υπάρχει ο εξουσιαστής και ο εξουσιαζόμενος, ανεξαρτήτου (sic) χρώματος». Πώς λένε στις αθλητικές εκπομπές «ανεξαρτήτου αποτελέσματος»; Ετσι ακριβώς. Απ’ ό,τι ξέρω, υπάρχουν το κόκκινο, το πράσινο, το κίτρινο και άλλα πολλά χρώματα. Το χρώμα «ανεξάρτητο» δεν το έχω ακουστά.

Και μια και σήμερα διολίσθησα στη λαθολογία, δύο ακόμα σχόλια, έτσι στα πεταχτά.

Στα νεοελληνικά σίριαλ και έργα, σύννεφο πηγαίνουν οι φράσεις «πάω να κάνω ένα ντουζ (sic)», «κάνε ένα ντουζάκι (sic) και τα λέμε» κ.ο.κ. Ελεος! Και να σκεφτεί κανείς πως είναι douche και επομένως θα έπρεπε να προφέρεται όχι απλώς ντους, αλλά και με το «σ» παχύ παχύ.

Τελευταίο, αλλά όχι αμελητέο. Σεμνύνομαι δεν σημαίνει, όπως νομίζουν πολλοί, ντρέπομαι («Kαλά, δεν σεμνύνεστε;», ακούω στην TV). Σημαίνει το ακριβώς αντίθετο: επαίρομαι, καυχιέμαι, καμαρώνω, είμαι υπερήφανος για κάτι («Σεμνύνεται η Ελλάδα που έχει έναν τέτοιο επιστήμονα»).