Δεν εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα

«Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος» δεν ισχύει στις διεθνείς σχέσεις και στη διπλωματία.

Η χώρα μας βρίσκεται εγκλωβισμένη σε μια αδιέξοδη, ασύμμετρη «συμμαχία» με το Ισραήλ, «συμπληρωματική» με ΝΑΤΟ και ΗΠΑ.

Το Ισραήλ έχει άλλου είδους διαφορές με την Τουρκία, που σχετίζονται με το ποια χώρα θα ηγεμονεύσει στην ευρύτερη περιοχή. Οι διαφορές μεταξύ των ελίτ των δυο χώρων, δεν έχουν στρατηγικό βάθος, αφού θα μπορούσε να επέλθει ένας συμβιβασμός για το μοίρασμα των σφαιρών επιρροής, στη στρατιωτική, την ενεργειακή και οικονομική πτυχή. Εδώ και καιρό διεξάγονται συνομιλίες μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, ώστε οι τελευταίες κακές διακρατικές σχέσεις να βρουν δρόμους στενότερης συνεργασίας μεταξύ τους. ΗΠΑ, Τουρκία και Ισραήλ συγκαταλέγονται στις ελάχιστες χώρες που δεν έχουν υπογράψει τη διεθνή σύμβαση της θάλασσας, υπό τον ΟΗΕ.

Οι δύο χώρες (Ισραήλ, Τουρκία) προσβάλουν ταυτόχρονα την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, παραβιάζοντας την καταστατική χάρτα του ΟΗΕ. Δεν είναι τυχαία η επίμαχη φράση στο κοινό ανακοινωθέν Ελλάδας – Ισραήλ κατά την τελευταία επίσκεψη του έλληνα Πρωθυπουργού, όπου η διεθνής σύμβαση της θάλασσας, αντικαταστάθηκε από τη φράση «εθιμικό δίκαιο της θάλασσας». Κατανοητή η διαφορά διεθνούς και εθιμικού δίκαιου. Αφού η Ελλάδα αυτοχαρακτηρίζεται ως χώρα που τηρεί κατά γράμμα τη διεθνή νομιμότητα, ώστε η διεθνής κοινότητα να πάρει σαφή θέση έναντι των παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων που αφορούν διεθνείς συνθήκες, γιατί εμμένει σε μια επικίνδυνη τροχιά δορυφοριοποίησής της από ΝΑΤΟ, Ισραήλ και ΗΠΑ; Η πολιτική ιστορία της Ελλάδας έχει αναρίθμητα παραδείγματα για το τι σημαίνει δυτική συμμαχική προσήλωση. Γιατί αναζητά την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου με μια χώρα που από το 2012 έχει συσσωρεύσει στο συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ πάνω από 45 καταγγελίες και καταδίκες; Γιατί θεωρεί φυσιολογική τη συμμαχία της με το Ισραήλ, αφοί το συγκεκριμένο κράτος καταπατά συστηματικά όλες τις διεθνείς αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων του ΟΗΕ, που αφορούν στην ωμή παραβίαση των δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού;

Το ιδιότυπο και σκληρό απαρτχάιντ (με συνταγματικές προβλέψεις) που εφαρμόζει το Ισραήλ έναντι των Παλαιστίνιων άλλα και ισραηλινών πολιτών αραβικής καταγωγής δεν μπορεί υποκριτικά να παραβλέπεται. Η αναζήτηση από το Ισραήλ να διεκδικήσει στρατηγικό βάθος στο ανατολικό Αιγαίο και την κεντρική Μεσόγειο δεν σημαίνει αυτόματα ότι είναι σε τροχιά σύγκρουσης με την Τουρκία, ίσα – ίσα το γεγονός αυτό επαληθεύει τη γνωστή ρήση: «Οταν τα βουβάλια τσακώνονται την πληρώνουν τα βατράχια…».

Ο Κώστας Ησυχος είναι πρώην αναπλ. υπ. Εθνικής Αμυνας και πρώην βουλευτής