Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι

Η πρώτη του συνάντηση με παράγοντα του Παναθηναϊκού, Μάιο του 2018, όταν βρέθηκε στο γραφείο του Γιάννη Αλαφούζου. Μαζί με τον Νίκο Νταμπίζα, πήραν στα χέρια τους ένα πρότζεκτ τριετίας. Ενα πρότζεκτ που αφορούσε νέα παιδιά και αξιοποίηση ακαδημιών την πρώτη χρονιά, οικονομική εξυγίανση τη δεύτερη, διεκδίκηση τίτλων και… κανονικότητα την τρίτη.

Δεν πείστηκε αμέσως ο Γιώργος Δώνης για να το υπογράψει. Αντιπρότεινε συμβόλαιο ενός χρόνου. Να τους δει και να τον δουν. Να τον κρίνουν και να τους κρίνει. Πείστηκε αργότερα. Στη δεύτερη συνάντηση που είχε, όχι με τον Αλαφούζο, αλλά με έναν… παραλίγο παράγοντα του Τριφυλλιού. Τον Παϊρότζ Πιεμπονγκσάντ. Και με τον γιο του. Σε ραντεβού που είχαν σε ξενοδοχείο της Αθήνας, ο ταϊλανδός υποψήφιος επενδυτής έμοιαζε απολύτως ενημερωμένος για τα πάντα που αφορούσαν τον Παναθηναϊκό, αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο που είχε απέναντί του. Του μίλησαν σαν εν δυνάμει ιδιοκτήτες του Παναθηναϊκού, του ανέλυσαν το πλάνο τους, τις σκέψεις τους. Ηταν την περίοδο που ο Αλαφούζος είχε υπογράψει προσύμφωνο με τον Παϊρότζ για την παράδοση των μετοχών.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Δώνης φεύγει από τον Παναθηναϊκό με τρόπο εντελώς αντίθετο με τις πρώτες του μέρες. Τότε τα ραντεβού ήταν πολλά και με πολλούς. Η επικοινωνία καθημερινή. Οι κλήσεις δεκάδες. Τότε είχε απλωθεί μια ασπίδα προστασίας γύρω του. Στο τώρα; Η μοναδική επικοινωνία που έχει τους τελευταίους έξι μήνες με τον ιδιοκτήτη αρκείται σε ένα τηλεφώνημα το Πάσχα, μια ανταλλαγή μηνυμάτων στη γιορτή του Αγίου Γεωργίου και μια επιστολή που πήγε σπίτι του στις 11 τη νύχτα με αποστολέα τον Γιάννη Αλαφούζο.

Η ασπίδα προστασίας διαλύθηκε, σαν να χτύπησε πάνω σε ατσάλινο ρόπαλο. Η εμπιστοσύνη του Αλαφούζου στο πρόσωπό του χάθηκε, όπως είχε χαθεί και εκείνη στον Ουζουνίδη. Η μοίρα τους κοινή. Ενα «αντίο» ψυχρό, δίχως μια χειραψία, δίχως ένα «ευχαριστώ», δίχως ένα… «εις το επανιδείν». Σαν επανάληψη του ίδιου έργου, με τον κόσμο να είναι εκείνος που ευχαρίστησε για λογαριασμό όλου του συλλόγου τους δύο έλληνες προπονητές.

Το πιο δύσκολο καλοκαίρι

Το καλοκαίρι του 2018 ήταν ένα από τα δυσκολότερα στην ιστορία του Παναθηναϊκού. Ισως το πιο δύσκολο της σύγχρονης ιστορίας του. Ο Δώνης έβαζε τα χέρια του στη φωτιά. Το ήξερε. Αλλά «ο Παναθηναϊκός δεν είναι μια δουλειά όπως οι άλλες. Είναι η αγάπη μου. Ο σύλλογος που αγάπησα από παιδί. Και το έκανε όλη η οικογένειά μου».

Γνώριζε πως θα αναγκαστεί να δουλέψει σε συνθήκες που δεν είχε συνηθίσει. Με αμούστακα παιδιά. Με παίκτες από την ακαδημία. Με σκάουτινγκ που έπρεπε να επικεντρωθεί σε Ελληνες κάτω των 18 ετών. Δεν είχε δικαίωμα για άλλου είδους μεταγραφές.

Στο δεύτερο καλοκαίρι του ήρθαν οι τριγμοί με τον Νίκο Νταμπίζα. Οι διαφωνίες για τον σχεδιασμό στις μεταγραφές και για τα πρόσωπα. Γνώριζαν όλοι πως το μπρα-ντε-φερ αργά ή γρήγορα θα έφερνε έναν εκ των δύο εκτός Παναθηναϊκού. «Φλέρταρε» πρώτος ο Δώνης, μετά τη βαριά ήττα στο «Βικελίδης», όταν ήταν έτοιμος να παραιτηθεί. Και χρειάστηκε η παρέμβαση των παικτών στο ξενοδοχείο στη Θεσσαλονίκη, όπως και η κουβέντα με τον Νταμπίζα για να αλλάξει την απόφασή του και να παραμείνει. Τελικά ο τεχνικός διευθυντής ήταν εκείνος που αποχώρησε πρώτος. Περίπου 1,5 μήνα αργότερα, έπειτα από την απόφαση του Αλαφούζου να τον «τελειώσει» αιφνιδιαστικά.

Εκείνο ήταν το «καμπανάκι» και προς την πλευρά του προπονητή. Οι αποφάσεις του ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού μπορούν να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Ο Δώνης έμεινε να διαχειριστεί τα πάντα. Αγωνιστικά, μεταγραφικά, ανανεώσεις. Τα πάντα. Μέχρι να βρεθεί ο αντικαταστάτης του Νταμπίζα, όλα περνούσαν από τα χέρια του Δώνη. Κι όταν βρέθηκε ο Ρόκα; Επί της ουσίας ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση. Κι ας μην το είχε αντιληφθεί κανείς το πρώτο διάστημα…

Οταν τα γυαλί ράγισε

Ρόκα και Δώνης δεν συνυπήρξαν ποτέ αρμονικά. Δεν ήταν εχθροί, μα δεν έγιναν ποτέ φίλοι. Ο Ισπανός γρήγορα αντιλήφθηκε πως όσο πιο κοντά βρίσκεται στη διοίκηση, τόσο πιο θετικά θα διαμορφωθεί η κατάσταση για εκείνον. Κι όταν ήρθε η στιγμή να υπερασπιστεί τον Δώνη, δεν το έκανε. Ηταν στα τέλη Φεβρουαρίου, όταν εκείνες οι δηλώσεις του 50χρονου προπονητή ράγισαν το γυαλί της σχέσης του με τη διοίκηση. Οταν επί της ουσίας ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος της συνεργασίας.

Ο Ρόκα απομακρύνθηκε, έφυγε για τη Βαρκελώνη κατά τη διάρκεια της καραντίνας και μέσα σε δύο μήνες επικοινώνησε μόλις τρεις φορές με τον Δώνη. Η μία απ’ αυτές με πρωτοβουλία του προπονητή, που του έστειλε την έκθεσή του για το ποδοσφαιρικό τμήμα και για τις ανάγκες που θα προκύψουν.

Οι εξελίξεις έφεραν μια αναστάτωση άνευ προηγουμένου στο εσωτερικό της ομάδας. Ο Παναθηναϊκός τις τελευταίες εβδομάδες θυμίζει… σκόρπια διαδήλωση. Οι παίκτες φεύγουν ο ένας μετά τον άλλον, ο προπονητής μένει… μέχρι να φύγει, ο τεχνικός διευθυντής σχεδιάζει την επόμενη σεζόν, ο ιδιοκτήτης εξακολουθεί να αλλάζει αποφάσεις μέσα σε μια μέρα για το αν πρέπει να προχωρήσει σε κινήσεις άμεσα ή στο τέλος της σεζόν.

Ο Δώνης που στο πρώτο ραντεβού ήταν αρνητικός για την υπογραφή του σε τριετές συμβόλαιο, φεύγει δίχως να το θέλει ο ίδιος πριν προλάβει να το ολοκληρώσει. Και αφού αποδείχτηκε πως ήταν ο μοναδικός που στ’ αλήθεια πίστεψε στο συγκεκριμένο πρότζεκτ.