Γερμανικός στρουθοκαμηλισμός στην τουρκική επιθετικότητα

Το ερώτημα είναι αυτή τη στιγμή θεωρητικό, αλλά απολύτως επίκαιρο: Ποια θα είναι η αντίδραση της Γερμανίας σε μια κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, ενδεχομένως και με ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο;

Θα πάρει σαφή θέση υπέρ του εταίρου στην ΕΕ ή θα ακολουθήσει την πεπατημένη των ίσων αποστάσεων στο όνομα των σχέσεων και των συμφερόντων με τη δύστροπη μεν, αλλά σημαντική γεωστρατηγικά Τουρκία;

Η απάντηση – αν δεν περιοριστεί στο αναμάσημα γνωστών στερεοτύπων περί ηγεμονικής, φιλοτουρκικής Γερμανίας – αναδεικνύει και τα αδύνατα σημεία των σχέσεων μεταξύ Αθήνας και Βερολίνου, με ευθύνη και των δύο πλευρών.

«Η Τουρκία είναι για την ΕΕ σημαντικός εταίρος, αλλά ταυτόχρονα όλο και δυσκολότερος εταίρος» διαπιστώνει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο βουλευτής του SPD Νιλς Σμιντ. «Στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης η Τουρκία αναλαμβάνει μια ιδιαίτερη ευθύνη, η οποία πρέπει να αναγνωριστεί» σημειώνει ως γενική τοποθέτηση. «Την ίδια ώρα η Γερμανία παρακολουθεί με ανησυχία την εξέλιξη της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και την κλιμάκωση στα ελληνοτουρκικά σύνορα» σημειώνει ο Νιλς Σμιντ.

Ωστόσο, αυτή η «ανησυχία» δεν μεταφράζεται σε σαφή, ενεργή στήριξη των ελληνικών επιδιώξεων, μέχρι στιγμής τουλάχιστον.

Ο σοσιαλδημοκράτης βουλευτής είναι από τους λίγους κοινοβουλευτικούς στην Μπούντεσταγκ που ασχολούνται με την εξωτερική πολιτική και γνωρίζουν τα θέματα της περιοχής. Οι περισσότεροι στρουθοκαμηλίζουν μπροστά στην κλιμακούμενη ένταση εξαιτίας της τουρκικής επιθετικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο με αιχμή την εκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων της περιοχής.

Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ. Με την Ανγκελα Μέρκελ στο τιμόνι της γερμανικής προεδρίας στην ΕΕ το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους δίνεται η ευκαιρία στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να εντάξει την τουρκική απειλή σε μια ευρωπαϊκή απάντηση στην Τουρκία. Η Μέρκελ στο τέλος της πολιτικής της καριέρας θα αφήσει στο εξάμηνο αυτό την ευρωπαϊκή της παρακαταθήκη.

Στη διαχείριση του Προσφυγικού ο Πρωθυπουργός έχει σύμμαχο την καγκελάριο, καθώς οι δύο χώρες – η Ελλάδα ως πύλη εισόδου και η Γερμανία ως τελικός προορισμός – βρίσκονται στην ίδια πλευρά του μετώπου. Η κρίση του κορωνοϊού και η αντιμετώπιση των συνεπειών του στον τουρισμό απομάκρυναν ακόμα περισσότερο την Αγκυρα από το Βερολίνο.

Για τα υπόλοιπα όμως δεν είναι αυτονόητη η σύμπλευση Ελλάδας – Γερμανίας. Πολεμικές κραυγές που ακούγονται τελευταία στην Αθήνα δεν θα βρουν ευήκοον ους στο Βερολίνο, όσο δίκιο και αν έχει η Ελλάδα.

Μπορεί ο Μητσοτάκης να σφυρηλατήσει μια στενή σχέση με τη Μέρκελ ανάλογη με εκείνη που είχε αναπτύξει μαζί της ο Αλέξης με επιστέγασμα τη Συμφωνία των Πρεσπών; Ηταν αυτή η συμφωνία που είχε απομακρύνει την Ανγκελα από τον Κυριάκο. Τώρα, η ευρωπαϊκή απάντηση στην Τουρκία θα μπορούσε να είναι το δικό τους στοίχημα.