Αρχηγός και ηγέτης «αντ’ αυτού»

Mεγάλη υπόθεση να είσαι ή να πρέπει να γίνεις ο ηγέτης μιας ομάδας…

Μεγάλη και η όποια κουβέντα ανοίγει πάνω στο ζήτημα, καθότι άλλοι είναι γεννημένοι γι’ αυτόν τον ρόλο και μπορούν να τον υποδυθούν με ευκολία, άλλοι έγιναν στην πορεία και άλλοι συστήνονται ως «leaders by example», κατά πως τους χαρακτηρίζουν οι Αμερικανοί…

Δεν το κάνουν βούκινο, αλλά γίνονται ηγέτες με το παράδειγμά τους, όπως ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Αφορμή για αυτές τις σκέψεις μου δίνει η αποχώρηση του Νικ Καλάθη από τον Παναθηναϊκό και η ανάγκη των Πρασίνων να βρουν τον «αντ’ αυτού» και μάλιστα δυο σε συσκευασία ενός. Και αρχηγό (με το C στο φύλο αγώνος) και ηγέτη…

Και ο ρόλος πέφτει προφανώς στον Ιωάννη Παπαπέτρου, ο οποίος στην τρίτη σεζόν του αφότου διέβη τον Ρουβίκωνα, μοιάζει «σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος» να βγει μπροστά.

Ηγέτης κατά παραγγελία; Ναι, προφανώς ο 26χρονος φόργουορντ θα πιάσει το γάντι που θα του πετάξει ο Γιώργος Βόβορας και θα ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση, όποιοι κι αν είναι οι συμπαίκτες του: είναι γηγενής, έχει προϋπηρεσία δυο ετών, διαθέτει προσωπικότητα και φαντάζομαι πως θα τον ιντριγκάρει η προοπτική να καθοδηγήσει το… ποίμνιόν του!

Σε κάθε περίπτωση ο Παναθηναϊκός βιώνει μια κοσμογονία σε όλα τα επίπεδα και μάλιστα δίκην déjà vu από το καλοκαίρι του 2012, όταν αποχώρησαν ο Παύλος Γιαννακόπουλος, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και κάμποσοι βασικοί παίκτες…

Τώρα βγήκαν από το κάδρο ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, ο Ρικ Πιτίνο (αλλά και ο συνήθης Αργύρης Πεδουλάκης) και ο Καλάθης….

Τότε βεβαίως είχαν παραμείνει στις επάλξεις ο Δημήτρης Διαμαντίδης και ο Κώστας Τσαρτσαρής, ενώ τώρα στα ευρύχωρα παπούτσια που άφησε στα αποδυτήρια του ΟΑΚΑ ο Καλάθης, καλείται να χωρέσει ο Παπαπέτρου, μαζί με τους συντρόφους του.

Ο ίδιος ξέρει και μπορεί να μετρήσει την μπόρεση αλλά και τη βούλησή του ώστε να σταθεί μπροστάρης πάνω στις επάλξεις…