Η πραγματική επιτυχία {LF}του Πελέ

«Δεν είμαι νεκρός. Δεν είμαι νεκρός». Ετοιμος να καταρρεύσει από την κούραση και την πλημμύρα των συναισθημάτων ο Πελέ μπήκε στα αποδυτήρια και έβγαλε μια κραυγή πριν παραδώσει την τελευταία στάλα ικμάδας που του είχε απομείνει. «Δεν είμαι νεκρός», φώναζε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των συμπαικτών του. Η Βραζιλία μόλις είχε κατακτήσει το τρίτο Παγκόσμιο Κύπελλο στα γήπεδα του Μεξικού και ο Πελέ

(αυτο)ανακηρύχθηκε βασιλιάς.

Ηταν 21 Ιουνίου 1970 όταν έγινε η ενθρόνιση στην Πόλη του Μεξικού. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα, στο Μουντιάλ της Αγγλίας, ο Πελέ και η Βραζιλία είχαν εγκαταλείψει πρόωρα τη διοργάνωση. Στη χώρα του Jogo Bonito τα σύνορα της  λατρείας με το μίσος έχουν την ίδια απόσταση με το πάχος της γραμμής που χωρίζει τον παράδεισο του γκολ από την κόλαση της αποτυχίας.

«Είσαι τελειωμένος» του έλεγαν και εκείνος σκεφτόταν να μην ξαναφορέσει την κίτρινη φανέλα.

Το 1969 κι ενώ πλησίαζε το Μουντιάλ του Μεξικού τη Σελεσάο ανέλαβε ο Ζοάο Σαλντάνια. Η Βραζιλία έδειξε σοβαρά σημάδια αγωνιστικής ανάκαμψης. Ο Σαλντάνια έκανε όμως δύο πολύ σοβαρά λάθη. Καταφέρθηκε κατά της χούντας ενώ άφησε εκτός ομάδας τον Πελέ στο παιχνίδι προετοιμασίας με τη Χιλή. Εκπαραθυρώθηκε για να αναλάβει ένα έτοιμο σύνολο ο Μάριο Ζαγκάλο.

Κατά πολλούς η Σελεσάο του 1970 είναι η σπουδαιότερη ομάδα που είδε ποτέ ο κόσμος. Αργότερα, το 1982, υπήρξε μια αναθεώρηση βλέποντας τον Ζίκο, τον Σόκρατες, τον Φαλκάο και τους άλλους παικταράδες που δεν κατέκτησαν όμως το τρόπαιο.

Το 1970 οι συγκυρίες λειτούργησαν όλες υπέρ του Πελέ. Πρώτη έγχρωμη μετάδοση Μουντιάλ, καταπληκτικοί παίκτες στη Βραζιλία, μεγάλο σκορ στον τελικό. Ο Πελέ, καθηγητής στις δημόσιες σχέσεις, επανασυστήθηκε στον κόσμο και πούλησε την επιτυχία της Σελεσάο ως προσωπικό επίτευγμα. Οι χορηγοί του, για ίδιο όφελος, ύψωσαν τείχη προστασίας του νέου βασιλιά από επίδοξους διεκδικητές του θρόνου δημιουργώντας βαθιές τομές στη συνείδηση του κόσμου για το ποιος είναι ο καλύτερος. Τόσο αληθινό όσο οι virtual φίλαθλοι στις εξέδρες των γηπέδων.