Οι σημαίες στον ιστό τους

Είναι αλήθεια ότι επί εποχής του Παναγιώτη και του Γιώργου Αγγελόπουλου ο Ολυμπιακός έγινε η κορυφαία ομάδα της δεκαετίας στην Ευρωλίγκα και ξαναπήρε και πρωτάθλημα ύστερα από 15 χρόνια (2 Ευρωλίγκες, 3 πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα η συγκομιδή των Ερυθρολεύκων επί Αγγελόπουλων).

Ομως πέραν από τους τίτλους και τη συμμετοχή σε πέντε τελικούς Ευρωλίγκας (2010, 2012, 2013, 2015, 2017) οι πρόεδροι αγγίζουν κάτι ξεχωριστό.

Επί των ημερών τους αναμένεται να «κρεμαστούν» οι σημαίες της ομάδας στον ιστό τους. Κάτι που δεν έχει γίνει στον σύλλογο επί επαγγελματικού μπάσκετ και έχει ουσιαστικά να συμβεί από πολύ παλαιές δεκαετίες, όταν οι εμβληματικοί αδελφοί Σπανουδάκη, ο Αλέκος και ο Γιάννης, κρέμασαν τα παπούτσια τους στο λιμάνι.

Ούτε ο Γιατζόγλου, ούτε ο Καστρινάκης, ούτε ο Κατσαφάδος, αλλά και στο επαγγελματικό μπάσκετ ο Καμπούρης (τελείωσε την καριέρα του στο Περιστέρι) ούτε ο Σιγάλας (έφυγε κακήν κακώς αφού πρώτα ως αρχηγός πρόλαβε να φωνάξει: «Το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο» στην αξέχαστη κατάκτηση του τριπλ κράουν του 1997), αλλά και ο μεγάλος Μίλαν Τόμιτς (τελείωσε το μπάσκετ με 2 αγώνες στον Κολοσσό Ρόδου) δεν έκλεισαν την καριέρα τους στον Ολυμπιακό.

Τώρα μετά τον Γιώργο Πρίντεζη θα ανανεώσει και ο Βασίλης Σπανούλης και οι φανέλες τους κάποια στιγμή θα «κρεμαστούν» στον ουρανό του ΣΕΦ.

«Ευχαριστώ πολύ την ομάδα και τους προέδρους που μου έδωσαν την ευκαιρία να συνεχίσουμε για τουλάχιστον ακόμη ένα χρόνο μαζί. Είναι πραγματικά πολύ όμορφο το συναίσθημα του να μεγαλώνεις, να εξελίσσεσαι, να ζεις και να περνάς διάφορες καταστάσεις σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο με την ομάδα και τους ανθρώπους που αγαπάς. Είναι άνθρωποι που βρίσκονται χρόνια δίπλα μου και πλέον τους θεωρώ οικογένειά μου!» τόνισε ο Γιώργος Πρίντεζης.