Μήνυμα αισιοδοξίας

Ενα πρώτο χαμόγελο αισιοδοξίας για τον ελληνικό τουρισμό διαγράφηκε στα χείλη των κυβερνητικών στελεχών, έπειτα από μια εβδομάδα έντονης αγωνίας για το πώς θα εξελιχθεί το πράγμα με το άνοιγμα των συνόρων και την έλευση στην Ελλάδα των τουριστών. Από έγκυρη πηγή λοιπόν πληροφορήθηκα ότι το χαμόγελο προήλθε από το γεγονός ότι την εβδομάδα που ξεκίνησε τη Δευτέρα 8 Ιουνίου (του Αγίου Πνεύματος δηλαδή) και ολοκληρώθηκε το Σάββατο 13 Ιουνίου, έφθασαν στην Ελλάδα από διάφορες χώρες για τουρισμό περί τα 6.300 άτομα.

Οι εντατικοί έλεγχοι που έγιναν για όλους στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, το μόνο «ανοιχτό» αεροδρόμιο της χώρας, εκείνη την εβδομάδα, εντόπισαν μόλις τέσσερα άτομα τα οποία έφεραν τον κορωνοϊό – όπως μου είπαν και τα τέσσερα προερχόμενα από την Ευρώπη (Γερμανία, Ρουμανία, Βέλγιο).

Ο απειροελάχιστος αριθμός των νοσούντων, σε συνδυασμό με το πλήθος των αφίξεων, δημιούργησε ένα κλίμα ευφορίας στην επιτροπή που χειρίζεται το θέμα της πανδημίας και των μέτρων που πρέπει να ληφθούν για την αποτροπή της διάχυσής της στην ελληνική κοινότητα εξαιτίας της τουριστικής περιόδου…

Μήνυμα αισιοδοξίας II

Φυσικά είναι ακόμη νωρίς να εξαχθούν συμπεράσματα και πολύ περισσότερο είναι ακόμη νωρίς να διατυπωθούν εκτιμήσεις ότι αυτό το ειδυλλιακό κλίμα θα επικρατήσει ας πούμε στα τέλη Ιουλίου ή τις αρχές Αυγούστου, όταν και αναμένεται να φτάσει στη χώρα το κύριο κύμα των τουριστών ειδικά από βαριά πληγείσες από τον κορωνοϊό περιοχές της Ευρώπης (Βρετανία, Ιταλία, Γαλλία, Κάτω Χώρες, Σκανδιναβία).

«Τα στοιχεία μας είναι αναμφίβολα λίγα. Θα περιμένουμε να δούμε πώς θα τα πάμε μέχρι το τέλος του Ιουνίου για να έχουμε μια σταθερή εικόνα. Αυτό που μπορώ να πω πάντως,  είναι ότι έχουμε και ένα δεύτερο αισιόδοξο μήνυμα, που αφορά εμάς τους Ελληνες».

Ρώτησα ποιο είναι αυτό, και έλαβα την ακόλουθη απάντηση:

«Οτι ο φόβος μας για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος και όσα συνέβησαν στη διάρκειά του με τα πάρτι στα νησιά αλλά και σε διάφορα στέκια της Αθήνας δεν επιβεβαιώθηκε. Δεν έχει συμπληρωθεί βέβαια ακόμη το όριο των 14 ημερών, αλλά μπορούμε να εικάσουμε σχεδόν μετά βεβαιότητος ότι δεν είχαμε “έκρηξη”, δείγμα πως η νοσηρότητα του γενικού πληθυσμού παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα»…

Τελικά, όπως λένε και στην εύανδρο Ηπειρο με εκείνη την αξεπέραστη προφορά που προσομοιάζει σε απόφοιτο της Οξφόρδης, «the fear guards the unguarded», τουτέστιν «ο φόβος φυλάει τα έρημα»!

Συγκρίσεις…

Κι όλα αυτά την ώρα που διάφορα συριζόπουλα βρίσκουν τον τρόπο να διεθνοποιήσουν το θέμα των χρημάτων που δόθηκαν για τις καμπάνιες «Μένουμε Σπίτι» και «Μένουμε Ασφαλείς» σε διάφορα μέσα ενημέρωσης, αλλά όχι στα «μέσα» που διαθέτει ο Κωστάκης ο Βαξεβάνης. Ετσι είδαμε χθες την ηλεκτρονική σελίδα του σοβαρού Guardian να φιλοξενεί άρθρο ενός κυρίου ονόματι Φωτιάδη, ο οποίος συγκρίνει κολοκύθια με μαρούλια για να καταλήξει στο εύπεπτο συμπέρασμα ότι τα 20 εκατ. που έδωσε η κυβέρνηση στα μέσα ενημέρωσης θα επηρεάσουν την κρίση του Ταμείου Ανάκαμψης για τα… 32 δισ. της κορωνοβοήθειας. Για να προσθέσει τα εξής καταπληκτικά: «Μέχρι στιγμής η έλλειψη διαφάνειας όσον αφορά τα δημόσια οικονομικά της χώρας έχει περάσει απαρατήρητη στο εξωτερικό. Ωστόσο, αυτό πρόκειται να αλλάξει μετά την πρόταση χρηματοδότησης 32 δισ. ευρώ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης»!!

Καταλήγει δε ως εξής:

«Η ελληνική κλεπτοκρατία, σύμφωνα με τα λόγια του αντιπροέδρου της Γερμανίας το 2015 (του Γκάμπριελ) “λεηλάτησε τη χώρα για χρόνια, ενώ η ΕΕ απλώς την παρακολούθησε”. Πέντε χρόνια μετά, φαίνεται ότι λίγα έχουν αλλάξει».

Απορώ με την κυβέρνηση, που πρώτον δεν δίνει στη δημοσιότητα τον κατάλογο του ποιος έλαβε χρήματα από την καμπάνια και πόσα χρήματα έλαβε, και δεύτερον γιατί δεν δημοσιοποιεί έναν πίνακα με το τι χρήματα έλαβε από κρατική διαφήμιση στη διάρκεια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ο Βαξεβάνης για τα μέσα του, και τι άλλοι, όπως τα έντυπα του ΔΟΛ, «Η Καθημερινή», το «Πρώτο Θέμα», με πολλαπλάσια κυκλοφορία από τη δική του. Να γίνει η απαραίτητη σύγκριση και να βγουν αβίαστα τα συμπεράσματα. Για το πώς με όπλο την κρατική διαφήμιση ο ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε να ελέγξει το σύνολο σχεδόν του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου…

… και ποινικές ευθύνες

Και επίσης να ανοίξει και θέμα ποινικών ευθυνών για το πώς διαχειρίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ το κρατικό χρήμα, όταν ήλεγχε απολύτως τη ροή του, όπου τον βόλευε και όπου ήθελε να επηρεάσει ή να εξαγοράσει. Αλλά εγώ απορώ με τούτους εδώ τους δεξιούς, που φαίνεται ότι έχουν πάθει ομαδική αμνησία: δέχονται, για παράδειγμα, να τους καρπαζώνουν οι πάντες για το πώς διατέθηκαν 20 εκατ. ευρώ, ενώ επί ΣΥΡΙΖΑ η κρατική διαφήμιση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ περνούσε όλη από τα χέρια του Νίκου του Παππά, του και κοσμοναύτη αποκαλουμένου. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι ο Πέτσας παραζαλισμένος από τις πολλές καρπαζιές που τρώει, ξεχνάει ότι σε κάποιο από τα συρτάρια του υπουργείου είναι ξεχασμένος ο νόμος Παππά για την κρατική διαφήμιση, ένα από τα πρώτα νομοθετήματα που κατασκεύασε ο λεβέντης υπουργός για να γίνει ο απόλυτος κυρίαρχος του Τύπου…

Δύο συμβουλές

Δεν θα κάνω το λάθος να τοποθετηθώ για τον «μεγάλο περίπατο» της Αθήνας, και το αν είναι σωστός που έγινε έτσι ή θα έπρεπε να γίνει αλλιώς, διότι, το οποίον, κ.λπ. κ.λπ.

Δεν είμαι συγκοινωνιολόγος – παρότι πολλοί συνάδελφοί μου είναι (όπως είναι κατά περίπτωση και καρδιολόγοι, σεισμολόγοι, εγκληματολόγοι, ποινικολόγοι, συνταγματολόγοι, αστρολόγοι και τόσα άλλα σε …λόγοι). Κατά πάσα βεβαιότητα δεν θα γίνω κιόλας. Γι’ αυτό προτείνω να περιμένουμε να δούμε πώς θα λειτουργήσει αυτό το πράγμα. Μην ξεχνάμε δε πως ό,τι πρωτοποριακό έχει υπάρξει σε αυτή τη χώρα, πάντοτε πρώτα συναντούσε έντονες αντιδράσεις και μετά σιγά σιγά το αποδεχτήκαμε. Εξ αφορμής αυτού όλου που γίνεται με τον «μεγάλο περίπατο» της Αθήνας θα διηγηθώ ως παλιός Αθηναίος και τη μικρή ιστορία με την πεζοδρόμηση της οδού Βουκουρεστίου στο κέντρο της Αθήνας, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή του πραγματικού. Υπουργός Δημοσίων Εργων ή Περιβάλλοντος δεν θυμάμαι ακριβώς ο Στέφανος Μάνος. Ο Μάνος επιχείρησε την πρώτη, μικρή μεν, αλλά σοβαρή παρέμβαση στο κέντρο, πεζοδρομώντας δύο τμήματα της οδού Βουκουρεστίου και ολόκληρη την οδό Βαλαωρίτου. Εως τότε και οι δυο αυτοί δρόμοι ήταν ανοιχτοί στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων, στη δε Βουκουρεστίου αν θυμάμαι καλά κυκλοφορούσαν και αυτοκίνητα. Οταν αποφασίστηκε η πεζοδρόμηση, έγινε ο κακός χαμός. Επεσαν να τον φάνε τον Μάνο, εφημερίδες, προσωπικότητες, ταξιτζήδες, παράγοντες κ.λπ. Επέμεινε (διότι είχε προηγουμένως παραλάβει λεπτομερή συγκοινωνιακή μελέτη και είχε επισκεφθεί έναν έναν τους καταστηματάρχες της περιοχής για να τους πείσει για το ορθόν του έργου), το έκανε και τώρα οι Αθηναίοι απολαμβάνουν έναν περίπατο σε έναν από τους ωραιότερους δρόμους της πόλης, που βρίθει από εμπορικά καταστήματα και καφέ.

Συμβουλή προς Μπακογιάννη: άντε δες τον Μάνο αγόρι μου, να σου πει, πρώτον, πώς γίνεται και, δεύτερον, ότι το χειρότερο που μπορείς να κάνεις για να υπονομεύσεις ένα έργο σου είναι να αφήσεις να εννοηθεί ότι είναι προσωρινού χαρακτήρα…