Ο… Σκόουλς {LF}του Ολυμπιακού

Τα χρόνια της κυριαρχίας της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην Αγγλία, υπήρχε ένας ποδοσφαιριστής-διαμάντι! Δεν είχε τις σέντρες που έμοιαζαν ξυραφιές του Μπέκαμ, ούτε ασφαλώς τις ντρίμπλες και τη διεισδυτική ικανότητα του Γκιγκς. Και βέβαια, τα βρετανικά ταμπλόιντ σπάνια ασχολούνταν με την εξωγηπεδική του ζωή. Επρόκειτο για τον Πολ Σκόουλς.

Συχνά τον υποτιμούσαν αρκετοί, αλλά οι προπονητές τον είχαν σε περίοπτη θέση στα πλάνα τους. Μια δεκαετία βασικός, πάνω από 100 γκολ με τη Γιουνάιτεντ και σίγουρα άκρως πολύτιμος φορώντας τη φανέλα με τα Τρία Λιοντάρια.

Βλέποντας τον σεληνιασμένο (το βράδυ της Κυριακής) Μαντί Καμαρά, μου ήρθε μονομιάς στο μυαλό ο Πολ Σκόουλς. Ας είμαστε ειλικρινείς όλοι. Εχει ακόμη δρόμο ο Καμαρά, αλλά του λόγου του κάνει τόσο πολλά που δεν φαίνονται και άλλα τόσα που… βγάζουν μάτια, ώστε να θεωρείται σημαντικός στο πλάνο του Μαρτίνς και στο παιχνίδι του Ολυμπιακού. Ο μέσος εξελίσσεται διαρκώς και παραμένει πολύ ενδιαφέρον πρότζεκτ. Ερχεται από πίσω και βάζει γκολ – αυτό δεν έκανε και ο Σκόουλς; Συνεισφέρει στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, μπορεί να μαρκάρει αρκετούς αντιπάλους με τρόπο αποτελεσματικό, δεν λουφάρει στο χορτάρι και δίνει την ψυχή του για την επιτυχία της ομάδας. Ενίοτε δε, βγάζει και ασίστ εντυπωσιακές, όπως διαπιστώθηκε από τους πάντες στο ματς του Ολυμπιακού με τον Αρη.

Μάλλον είναι λίγοι όσοι ανέμεναν από τον Καμαρά να δείχνει σε (σχεδόν) μόνιμη βάση αυτό το πρόσωπο. Και είναι αλήθεια, ότι μολονότι ο Ολυμπιακός γέμισε τη μεσαία του γραμμή, ο συγκεκριμένος παίκτης σπάνια βγαίνει από την ενδεκάδα του πορτογάλου προπονητή. Ενας παίκτης για… τρεις θέσεις, αν θεωρηθεί ότι μπορεί να μαρκάρει και ως ένας εξτρά σέντερ μπακ. Ναι, δεν τα κάνει όλα τέλεια. Αυτό θα ήταν το οξύμωρο της όλης περίστασης! Ωστόσο, πραγματοποιεί ξανά υπέροχη σεζόν στο Λιμάνι, βγάζει συνέπεια στις συμμετοχές και τις παρουσίες του, οπότε όλοι έχουν να λένε τα καλύτερα για τον Μαντί. Μια ανακάλυψη του Ολυμπιακού και αυτό είναι χιλιοειπωμένο για τους θησαυρούς που συχνά κρύβουν οι μικρές γαλλικές κατηγορίες. Ας μην επαναληφθεί -τετριμμένο θα ήταν. Αλλά είναι βέβαιο ότι αξίζει να επενδύει κάποιος από αγορές που του πάνε και όχι να κυνηγά και να επιμένει εκεί που συνήθως δεν του βγαίνουν ό,τι διαλέγει.

Ο Ολυμπιακός γνωρίζει τι κυνηγά και πώς να το αποκτήσει. Ακόμη περισσότερο πώς να βελτιώνει τον κάθε ποδοσφαιριστή του, φυσικά μέσα από την ομαδική δουλειά. Εδώ, μάλλον, βρίσκεται το κλειδί της δημιουργίας και του όλου εγχειρήματος…