Η πολιτεία και οι καφετέριες της Γλυφάδας
Αυτό που λίγες μέρες πριν φαινόταν απίθανο, δηλαδή να δούμε κόσμο στα γήπεδα στους αγώνες των play off που το Σαββατοκύριακο ξεκινούν, δεν είναι τελικά αδύνατο. Ο υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης άφησε χθες να εννοηθεί ότι αν όλα πάνε καλά στις δυο πρώτες αγωνιστικές των play off, ίσως στην τρίτη να δούμε και κόσμο στις εξέδρες. Φυσικά για να συμβεί αυτό θα πρέπει να υποβληθεί επισήμως το σχετικό αίτημα και να δώσει την άδειά της η αρμόδια υγειονομική επιτροπή.
Αγάπη
Μπορεί να κάνω και λάθος αλλά οι λειτουργοί του κράτους στέλνουν μέρες τώρα μηνύματα αγάπης στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Η πολιτεία συζητά τα πάντα: πριν από δέκα μέρες περίπου ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης είχε συζητήσει σοβαρά με κάποιους εκπροσώπους περιφερειακών ομάδων και την πιθανότητα αναδιάρθρωσης της Σουπερλίγκ2 και της Φούτμπολ Λιγκ. Αλλά διάλογος εξ αποστάσεως και με επιστολές ή ανακοινώσεις είναι κομμάτι δύσκολο να γίνει: οι λίγκες και η ομοσπονδία πρέπει να πάνε στους υπουργούς να συζητήσουν και να τους ακούσουν. Δεν ξέρω αν θα τους ζητήσουν κάτι συγκεκριμένο – ίσως η πολιτεία να τους κάνει όλες τις χάρες χωρίς να τους ζητήσει και τίποτα. Κάτι μου λέει όμως ότι γρήγορα όλοι θα χρειαστεί να αποφασίσουν αν για τη διοίκηση του ποδοσφαίρου θα συνεργαστούν με το κράτος και τους υπουργούς του ή αν θα συνεχίσουν να διοικείται το ποδόσφαιρο από τις καφετέριες της Γλυφάδας και ένα τσούρμο από βλαχοπρόεδρους που ειδικά αυτό τον καιρό δεν έχουν μαντίλι να κλάψουν.
ΕΠΟ
Μου λένε επίσης ότι και ο πρόεδρος της ΕΠΟ Ευάγγελος Γραμμένος ζητά ραντεβού με τους αρμόδιους υπουργούς για να τους ζητήσει να συμφωνήσουν ημερομηνία εκλογών της ομοσπονδίας τον Οκτώβρη: οι κορώνες περί Grexit κ.λπ. ξεχάστηκαν. Αν μπορούσαν στην ΕΠΟ, ας έκαναν κι αλλιώς…
Μηνύματα
Διαβάζω ότι η FIFA και η γερμανική ομοσπονδία αποφάσισαν να μην τιμωρηθούν τέσσερις παίκτες που στην τελευταία αγωνιστική του γερμανικού πρωταθλήματος σκόραραν και θέλησαν να πανηγυρίσουν το γκολ τους με μηνύματα για τη δολοφονία του άτυχου Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ. Πρόκειται για τους Τζέιντον Σάντσο, Ασράφ Χακίμι, Μάρκους Τουράμ και Γουέστον ΜακΚένι. Ολοι αυτοί θέλησαν να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα κατά των φυλετικών διακρίσεων και της αστυνομικής βαρβαρότητας ύστερα από γκολ που σημείωσαν. Ολοι τους αντιμετώπισαν τον κίνδυνο τιμωρίας, καθώς οι πανηγυρισμοί τους προβλήθηκαν ως πολιτικές δηλώσεις κι αυτό είναι αντίθετο με τους κανονισμούς της γερμανικής ομοσπονδίας αλλά και τις σχετικές διατάξεις της FIFA.
Ανακοίνωση
Αυτός ο φόβος μιας (ενδεχόμενης) τιμωρία εξαφανίστηκε οριστικά την Τετάρτη όταν αρχικά η γερμανική ποδοσφαιρική ομοσπονδία (και στη συνέχεια η FIFA) εξέδωσαν ανακοινώσεις και ξεκαθάρισαν πως δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό σε αυτούς τους πανηγυρισμούς των τεσσάρων παικτών. Εκαναν επίσης γνωστό ότι το ίδιο θα ισχύσει και για όποιον από εδώ και πέρα θελήσει να στείλει το δικό του αντιρατσιστικό μήνυμα με αφορμή τον θάνατο του Φλόιντ.
Ελλειμμα
Εχω την εντύπωση πως αυτές οι ανακοινώσεις μαρτυρούν και το τεράστιο έλλειμμα ευαισθησίας, όχι μόνο των ομοσπονδιών, αλλά και του ίδιου του κόσμου του ποδοσφαίρου γενικότερα. Η UEFΑ π.χ. χρηματοδοτεί τον οργανισμό FARE και τρέχει μια μεγάλη καμπάνια με τίτλο No Racism, αλλά παρόλα αυτά παίκτες απειλούνται με τιμωρίες αν εκφράσουν τα αντιρατσιστικά τους αισθήματα και απαιτούνται ειδικές οδηγίες για να μην τιμωρηθούν! Αλίμονο σε ένα κόσμο που ακόμα και για το αυτονόητο πρέπει να υπάρχει μια ειδική τοποθέτηση…
Προφίλ
Αν δει κανείς το προφίλ των προπονητών που έχει προσλάβει στην ΑΕΚ Λάρνακας, δηλαδή στην ομάδα που δούλευε πριν έρθει στον ΠΑΟ ο Τσάβι Ρόκα, μπορεί εύκολα να καταλάβει γιατί το μεγάλο φαβορί για να αντικαταστήσει τον Γιώργο Δώνη είναι ο Ντάνι Πογιάτος. Τον καιρό που δούλευε στην Κύπρο ο Ρόκα διάλεξε δυο προπονητές για τον πάγκο της ΑΕΚ Λάρνακας. Το καλοκαίρι του 2014, όταν ανέλαβε, έφερε για προπονητή τον Δανό Τόμας Κρίστιανσεν, και δυο χρόνια αργότερα όταν αυτός έφυγε για τον ΑΠΟΕΛ τον αντικατέστησε με τον βάσκο τεχνικό Ιμανόλ Ιντιακέθ. Ο Κρίστιανσεν, ο οποίος είχε περάσει κι από τα ελληνικά γήπεδα και είχε φορέσει τη φανέλα του Πανιωνίου, είναι μεν Δανός, πλην όμως έχει πτυχίο από τη σχολή της Βαρκελώνης. Η μοναδική προπονητική του εμπειρία ήταν το ότι είχε υπάρξει βοηθός προπονητή της Αλ Τζαζίρα. Ο Ιντιακέθ, αν και δεν είναι πρωτάρης, δεν έχει πείρα πρωταθλητισμού: οι προηγούμενες ομάδες του ήταν η Γέιδα και το Τολέδο. Τι κοινά είχαν ο Κρίστιανσεν κι ο Βάσκος; Ηταν ισπανοσπουδασμένοι, νέοι, κι άφησαν στον Ρόκα εν λευκώ τη δημιουργία της ομάδας: για τις μεταγραφικές ενισχύσεις και τις παραχωρήσεις είχε λόγο μόνο αυτός.
Ισπανός
Ο Πογιάτος μοιάζει να καλύπτει ακριβώς αυτά τα κριτήρια: θα πάρει την ευκαιρία να γίνει πρώτος προπονητής του ΠΑΟ και θα αφήσει όλα τα υπόλοιπα στον Ρόκα. Γιατί δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί; Πρώτον δεν υπάρχει βιασύνη. Δεύτερον μιλάμε για κάποιον που δούλευε στη Ρεάλ Μαδρίτης – έστω στη β ομάδα της. Σίγουρα ο Ρόκα θα προβληματίζεται λίγο για τη δυνατότητα προσαρμογής του στην Ελλάδα, αλλά μπορεί κι αυτός λίγο παραπάνω να το σκέφτεται. Ο Κρίστιανσεν και ο Ιντιάκεθ που πήγαν με τον Ρόμα κάποτε στην ΑΕΚ Λάρνακας, είδαν την πρόσληψή τους ως μεγάλο βήμα μπροστά στην καριέρα τους.
Παίκτες
Η ευκολία στην προσαρμογή είναι πολύ σημαντικό κομμάτι, όταν μιλάμε για αθλητές, προπονητές κ.λπ. Φέτος το καλοκαίρι π.χ. δυο παίκτες του μπάσκετ που αγωνίζονταν για χρόνια στην Ελλάδα δεν κρύβουν πως αν μπορούσαν δεν θα άφηναν ποτέ την Αθήνα: ο ένας είναι ο Νίκολα Μιλουτίνοφ, που ήδη υπέγραψε στην ΤΣΣΚΑ, κι ο άλλος ο Νικ Καλάθης, που ακόμα δεν έχει πει το ναι στην Μπαρτσελόνα παρά την τεράστια (για τις εποχές) πρόταση που έχει στα χέρια του. Ο Μιλουτίνοφ στο μήνυμα που έστειλε προχθές στους έλληνες φίλους του ορκίζεται πως στην Αθήνα θα επιστρέψει. Ο Καλάθης, αν μπορούσε, από εδώ δεν θα έφευγε ποτέ. Είναι τέτοια η τρέλα του «Μιλού» ειδικά για τη Γλυφάδα, που ένας από τους ανθρώπους που τον γνωρίζουν, μου έλεγε μεταξύ αστείου και σοβαρού ότι «ακόμα κι αν πάει στη Μόσχα, είναι ικανός να παίρνει αεροπλάνο και να έρχεται εδώ να πιει τον καφέ του»! Οσο για τον Καλάθη, όλοι συμφωνούν πως αν δεχτεί μια πρόταση ανάλογη με αυτή που του έκανε η Μπαρτσελόνα από ελληνική ομάδα (είτε από τον ΠΑΟ, είτε από τον Ολυμπιακό) θα πει το ναι χωρίς δεύτερη σκέψη! Ισως μάλιστα και να την περιμένει.














