Με γέλιο από τη Γαλλία
Δύσκολη περίοδος για τους θερινούς κινηματογράφους που έχουν ανοίξει από την περασμένη Δευτέρα 1η Ιουνίου με την ελπίδα η ζημιά τους να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη αυτό το παράξενο καλοκαίρι. Συγχρόνως αναζητούνται εναλλακτικές λύσεις: από την Παρασκευή 5 Ιουνίου και για ολόκληρο τον μήνα ο λόφος του Λυκαβηττού μετατρέπεται σε drive in, ενώ ήδη λειτουργεί ο παρόμοιος χώρος του Γκολφ της Γλυφάδας. Σε ό,τι αφορά τις ίδιες τις ταινίες, πέραν των πάρα πολλών επαναλήψεων, δύο νέες γαλλικές ταινίες εγκαινιάζονται από σήμερα Πέμπτη.
Πρώην κριτικός κινηματογράφου στα «Cahiers du Cinema», εξαιρετικά καλλιεργημένος και γνήσιος διανοούμενος, ο γάλλος σκηνοθέτης Ολιβιέ Ασαγιάς, ήταν ίσως ο ιδανικός άνθρωπος για να χειριστεί το ιδιαίτερο (και ασυνήθιστο) θέμα της ταινίας «Παιχνίδια ζευγαριών» («Non fiction», Γαλλία, 2018). Το φιλμ μυρίζει χαρτί, καθότι μας μεταφέρει στον χώρο των εκδόσεων της Γαλλίας του σήμερα – ή μάλλον του 2018, της χρονιάς παραγωγής της. Σε πρώτο πλάνο ο μεσήλικος εκδότης (Γκιγιόμ Κανέ), σε δεύτερο ένας συγγραφέας που δεν δέχεται να συμβιβαστεί με τα νέα δεδομένα, τις τάσεις που διαμορφώνονται και αλλάζουν συνεχώς σε μια εποχή που τα πάντα τρέχουν ιλιγγιωδώς και τίποτε δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. Από την πλευρά του, ο εκδότης θέλει κι αυτός να αλλάξει, να αναβαθμιστεί ή καλύτερα να συγχρονιστεί με τους καιρούς που (σε αντίθεση με τον συγγραφέα) δείχνει διατεθειμένος να δεχθεί, χωρίς όμως να προδώσει πλήρως τα ιδανικά του. Εχουμε λοιπόν μια ταινία κατά βάση λόγου, με αρκετές αστείες καταστάσεις που προκύπτουν μέσα στο προαναφερθέν πλαίσιο αλλά και το ερωτικό. Ο Ασαγιάς έχει στο μυαλό του ένα ερωτικό γαϊτανάκι σε κουλτουριάρικο φόντο και ο χειρισμός του σε κρατά σε εγρήγορση την ώρα που ξέρεις ότι δεν παρακολουθείς κάτι πραγματικά σπουδαίο. Στους ρόλους των γυναικών της ιστορίας, η Ζιλιέτ Μπινός υποδύεται τη γυναίκα του εκδότη και η Λορέ μια καινούργια υπάλληλο του εκδοτικού οίκου που προσπαθεί να δώσει τον τόνο της εκσυγχρονισμένης αλλαγής.
Για την επίσης γαλλική ταινία του Λουντοβίκ Κουμπό Ζεστέν «Οι αταίριαστοι» («Le lion», 2019) δεν θα εκφέρουμε άποψη διότι η εταιρεία διανομής της δεν μερίμνησε να την παρουσιάσει, όπως συνηθίζεται, στους δημοσιογράφους. Εξ όσων γνωρίζουμε, πρόκειται για κωμωδία πάνω στη σχέση ενός απατεώνα που παριστάνει τον μυστικό πράκτορα (Ντανί Μπουν) με τον ψυχίατρό του (Φρεντερίκ Κατρίν), ο οποίος τον αφήνει ελεύθερο προκειμένου να βρει τα ίχνη της εξαφανισμένης κοπέλας του.
Αξίζει να δείτε
«Η μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς» (Ελλάδα, 2020). Εγκλημα και κωμωδία στην ελληνική επαρχία μέσα από την «αναρχική» ματιά του σκηνοθέτη Γιάννη Οικονομίδη, με τους Γιάννη Τσορτέκη, Βίκυ Παπαδοπούλου και Βασίλη Μπισμπίκη.
«Κρατικά μυστικά» (Αγγλία, 2019). Ακαδημαϊκή αλλά ουσιαστική ανάπλαση της αληθινής ιστορίας μιας υπαλλήλου των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών (Kίρα Νάιτλι), η οποία έδωσε στον Τύπο απόρρητο υπόμνημα αποκαλύπτοντας τη συμμετοχή τής πατρίδας της στον πόλεμο του Ιράκ. Σε σκηνοθεσία Γκάβιν Χουντ.
«Ευτυχία» (Ελλάδα, 2019). Χορταστική βιογραφία της εμβληματικής αλλά και αυτοκαταστροφικής στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου (Κάτια Γκουλιώνη, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη) έτσι όπως την αντιμετωπίζει ο σκηνοθέτης Αγγελος Φραντζής σε ό,τι καλύτερο μας έδωσε το ελληνικό σινεμά πέρυσι.
«Παράσιτα» (Νότια Κορέα, 2019). Μια τετραμελής οικογένεια απόρων «εισχωρεί» στο σπίτι μιας ισάριθμης πάμπλουτης και αυτό που ακολουθεί είναι ένα καίριο κοινωνικοπολιτικό σχόλιο από τον φετινό θριαμβευτή των Οσκαρ Μπονγκ Τζουν Χο.














