Δι’ ασήμαντον αφορμήν

Μια λύση θα ήταν, τώρα που δείχνει να υποχωρεί λίγο ο κορωνοϊός, να αναθέσουν στον Σωτήρη Τσιόδρα την εξωτερική πολιτική. Με το κύρος που έχει αποκτήσει και τη μετριοπάθεια που τον διακρίνει, μόνο καλό θα μπορούσε να κάνει. Αλλά θα τα βρόνταγε γρήγορα. Και ο λόγος δεν θα ήταν μόνο η τουρκική προκλητικότητα.

Η τελευταία είναι εμφανής, και εκδηλώνεται με την παραμικρή αφορμή. Η τουρκική εξωτερική πολιτική δεν είναι όμως μονοδιάστατη. Η αποπομπή του σκληροπυρηνικού Τζιχάτ Γιαϊτζί, για παράδειγμα, έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Και θα μπορούσε, εν μέσω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο Ερντογάν και της γενικότερης αμηχανίας που έχει προκαλέσει η πανδημία, να αξιοποιηθεί από την ελληνική πλευρά για να ανιχνευθεί κατά πόσο δρομολογείται πράγματι μια φιλοδυτική στροφή από την πλευρά της Αγκυρας.

Αντί γι’ αυτό, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα κρίση, που μοιάζει περισσότερο εγχώρια παρά διμερής. Η αφορμή είναι μετεωρολογικού χαρακτήρα: η αλλαγή της κοίτης του Εβρου προκάλεσε ελληνοτουρκική αντιπαράθεση για την κυριότητα μιας έκτασης όπου η Αθήνα θέλει να επεκτείνει τον φράχτη. Κάποιοι τούρκοι στρατοχωροφύλακες φαίνεται πως εισήλθαν σε ελληνικό έδαφος για να κάνουν μετρήσεις. Και ενώ το θέμα θα μπορούσε να παραπεμφθεί σε μια κοινή επιτροπή, η αλλοπρόσαλλη διαχείρισή του από την ελληνική πλευρά έρχεται να του προσδώσει εμπρηστικές διαστάσεις.

Αρχικά, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας επιχείρησε να υποβαθμίσει το θέμα. Δεν υπολόγισε όμως δύο παράγοντες: την ανεύθυνη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τις σαρκοβόρες ορέξεις της εθνικιστικής πτέρυγας του δικού του κόμματος. Από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν περίμενε κανείς κάτι καλύτερο: στην προσπάθειά του να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε ευκαιρία για να αντιστρέψει το δυσμενές κλίμα, φτάνει να μιλήσει για κατάληψη ελληνικού εδάφους. Οσο για τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, σύμφωνα με τον οποίο η κυβέρνηση «μιλά υποτιμητικά για ελληνική γη», έχει κάποια ελαφρυντικά: δεν μπορεί να ξεπεράσει ακόμη την πικρία του για τον τρόπο με τον οποίο η Νέα Δημοκρατία διαχειρίστηκε ως αντιπολίτευση το Μακεδονικό.

Μεγαλύτερη ήταν η έκπληξη από την ανοιχτή επίθεση που εξαπέλυσαν στον Δένδια οι υπερπατριώτες της «Ομάδας Αλήθειας». Ως τώρα νομίζαμε ότι στόχος τους ήταν η αντιμετώπιση των fake news του ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται όμως ότι έχουν πλέον αναλάβει να εκθέσουν και τους «ενδοτικούς» που υπηρετούν σε κυβερνητικές θέσεις. Το αποτέλεσμα ήταν για ένα θέμα που δημιουργήθηκε δι’ ασήμαντον αφορμήν να προβεί η ελληνική κυβέρνηση όχι σε ένα, αλλά σε δύο διαβήματα.

Αν αυτό συνδυαστεί και με τον διορισμό δύο τουλάχιστον αμφιλεγόμενων προσώπων σε θέσεις διοικητών προσφυγικών δομών, βγάζει κανείς το συμπέρασμα ότι η μετριοπαθής πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας, στην οποία ανήκει και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, δεν περνάει τις καλύτερες μέρες της. Το αν αυτό θα έχει πολιτικές επιπτώσεις θα φανεί στον ανασχηματισμό.