Επιβεβλημένη η στρατηγική στήριξης του εθνικού προϊόντος

Η επαναφορά της βιομηχανίας σε θέση βασικού άξονα των μηχανισμών πιέσεων της οικονομίας στην κάλυψη των κενών που προκλήθηκαν από την κρίση ας γίνει βασικός στόχος της πολιτικής μας για την επόμενη μέρα. Και μοναδικά εργαλεία για την επίτευξη του στόχου οι βιομηχανικές επενδύσεις. Επενδύσεις όμως μακροπρόθεσμων προοπτικών, πράγμα που έχει υποχρέωση να αντιληφθεί και η Πολιτεία ως άμεση ανάγκη της οικονομίας μας έξω από τα Μνημόνια. Οραμα πρέπει να γίνει η επανεκκίνηση και ανασυγκρότηση της οικονομίας, έτσι ώστε και η ελληνική κοινωνία να μπορέσει να ανακτήσει τον βηματισμό της. Η ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της χώρας και η οικονομική ανάπτυξη αποτελεί το μείζον ζητούμενο για την οικονομία και την κοινωνία τα επόμενα χρόνια. Ετσι θα πετύχουμε οριστική έξοδο από την κρίση. Εξοδο, χωρίς πισωγυρίσματα και με αύξηση της απασχόλησης.

Μόνο αν δημιουργήσουμε πλούτο μέσα από την παραγωγή και νέες θέσεις εργασίας μπορούμε να λύσουμε τα συσσωρευμένα, επί δεκαετίες, προβλήματα και παράλληλα να απαντήσουμε στις προκλήσεις του μέλλοντος.

Το πρώτο που απουσιάζει από τη χώρα είναι η πολιτική, κοινωνική και διοικητική συνεργασία στην τροχιά της ανασυγκρότησης του βιομηχανικού τομέα και της μεταποίησης.

Τα δυσάρεστα μηνύματα από τις συνέπειες του κορωνοϊού και στην οικονομία μας λένε πως έφτασε η ώρα να βάλουμε στην κορυφή στόχων εθνικής μας στρατηγικής, ακόμη μια φορά, τη στήριξη της εγχώριας παραγωγής.

Να υποστηρίξουμε τα ελληνικά προϊόντα. Να αλληλοϋποστηριχτούμε παραγωγή και κατανάλωση σε μια κατεύθυνση. Στην αξιοποίηση της δικής μας προσπάθεια στην οικονομία. Των δικών μας αποτελεσμάτων στην παραγωγή. Στην ανάδειξη του εθνικού μας προϊόντος.

Στην «εκστρατεία» μας λοιπόν για την οχύρωση της οικονομίας στις πολύμορφες επιθέσεις από την κρίση και την πανδημία θεωρούμε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να επαναφέρουμε λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν το κοινωνικό σύνολο, όπως μαρτυρούν και τα οικονομικά στοιχεία στη χώρα.

Κι αυτό συμβαίνει γιατί μία βιομηχανική μονάδα παραγωγής προσφέρει πολυεπίπεδα οφέλη. Δεν ωφελεί, όπως κάποιοι εσφαλμένα μπορεί να πιστεύουν, μονάχα τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης ή τον κοινωνικό του περίγυρο.

Αντιθέτως, τα οφέλη που απορρέουν από τη βιομηχανική παραγωγή στη χώρα είναι πολλαπλά και εξαιρετικά σημαντικά. Πρώτα απ’ όλα, η δημιουργία θέσεων εργασίας και η οικονομική ευρωστία των εργαζομένων αντανακλάται στο κοινωνικό σύνολο. Ενας εργαζόμενος έχει την οικονομική δυνατότητα να καταναλώνει και αυτό το εισόδημα μετατρέπεται σε έξοδα μέσα στην τοπική αγορά.

Παράλληλα, είναι σε θέση να καλύψει τις οικονομικές υποχρεώσεις προς το κράτος και προς τρίτους.

Με αυτόν τον τρόπο, ενισχύονται τα οικονομικά άλλων επιχειρήσεων, αυξάνοντας παράλληλα τις εισφορές που εισπράττει το κράτος για να καλυφθούν οι ανάγκες που υφίστανται. Αν το δει κανείς μεμονωμένα, ίσως αυτό το όφελος δεν φαίνεται σημαντικό. Ωστόσο, όταν πολλαπλασιάσεις το κέρδος ανάλογα με τα άτομα που απασχολούνται σε κάθε μονάδα βιομηχανικής παραγωγής, τότε τα πράγματα αλλάζουν.

Οσο μεγαλύτερη η μονάδα, τόσο μεγαλύτερα τα οφέλη που απορρέουν λοιπόν. Είναι αναγκαίο να τονίσουμε την τεράστια σημασία που έχει για μία χώρα η αυτάρκεια.

Αν και καμία χώρα δεν γίνεται να είναι 100% αυτάρκης και να καλύπτει τις ανάγκες της συνολικά χωρίς την ανάγκη για εισαγωγές, εντούτοις η κάλυψη ενός ποσοστού αυτών των αναγκών από την εγχώρια παραγωγή είναι σε κάθε περίπτωση θετική. Γι’ αυτό λοιπόν κρίνεται απαραίτητη η ανάπτυξη μιας ισχυρής βιομηχανικής παρουσίας.

Πιστεύοντας ότι στην κρισιμότατη καμπή που βιώνει η χώρα είναι απαραίτητο να εντατικοποιηθεί ο αγώνας για την προτίμηση των ελληνικών προϊόντων.

Παλαιότερα είχε υπολογισθεί ότι ακόμη και αν αφαιρέσουμε τους ανέργους και τους χαμηλοσυνταξιούχους, αν κάθε Ελληνας αγοράσει ελληνικά προϊόντα αξίας 1.000 ευρώ στη θέση ξένων προϊόντων, τότε θα προστεθούν στην προβληματική ελληνική οικονομία 10 δισ. ευρώ.

Ο πρωτογενής και ο δευτερογενής τομέας της οικονομίας είναι πρωταρχικής σημασίας για κάθε χώρα. Οφείλουμε να επανέλθουμε στην παραγωγική διαδικασία. Είναι εθνική ανάγκη. Θα πρέπει να υπάρξει βοήθεια και από την πλευρά της διανομής.

Να υπάρξει στήριξη στα προϊόντα και στις ελληνικές επιχειρήσεις που τα παράγουν. Ούτε να τις υπερφορολογούμε, ούτε να τις κυνηγάμε.

Στη χώρα μας, η συνεχής εγκατάλειψη της μεταποίησης και ο αρνητισμός απέναντι στην επιχειρηματικότητα είχαν ριζώσει στη νοοτροπία της Πολιτείας, στους νόμους, στις διαδικασίες, στον δημόσιο διάλογο και τις πολιτικές προτεραιότητες, με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί δραματικά η μεταποιητική βάση.

Το στοιχείο αυτό, συνδυαζόμενο με την απώλεια ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, οδήγησαν στην εκτόξευση του ελλείμματος στο εξωτερικό ισοζύγιο, καθιστώντας τη χώρα, σε συνδυασμό με τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, διπλά ευάλωτη σε κάθε διεθνή κρίση.

Παρά τις επιπρόσθετες δυσκολίες με τις οποίες βρέθηκε αντιμέτωπη, η ελληνική βιομηχανία επέδειξε αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα στα χρόνια της κρίσης. Λόγω των υψηλών πολλαπλασιαστικών επιδράσεών της, η συμβολή της στην οικονομία και την κοινωνία είναι ακόμα και σήμερα, παρά τη χαμηλή συμμετοχή της στο ΑΕΠ, καθοριστική:

Oι Περιφερειακές Οργανώσεις της Βιομηχανίας έχουμε σημειώσει σε ενιαίο κείμενο προς 3ετίας, «φωτογραφίζοντας» μεταξύ άλλων, ότι:

– Η βιομηχανία δημιουργεί απασχόληση σε περίπου 1,2 εκατομμύριο εργαζομένους (άμεση, έμμεση και προκαλούμενη επίδραση). Δηλαδή, 1 στους 4 εργαζομένους απασχολείται σε βιομηχανικές δραστηριότητες ή σε δραστηριότητες που οφείλονται στη βιομηχανία.

– Η βιομηχανία συνεισφέρει το 40% του συνολικού φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων, ενώ ακόμα και μέσα στην κρίση πραγματοποίησε πάνω από 50 δισ. επενδύσεις.

Θέλω να πιστεύω πως η ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και η προτίμηση των προϊόντων της ελληνικής παραγωγής θα γίνουν πράγματι ρεαλιστικό ερέθισμα για απάντηση σε οποιαδήποτε άλλη κρίση στο μέλλον.

Ο Δημήτρης Μαθιός είναι πρόεδρος του ΔΣ του Συνδέσμου Βιομηχανιών Αττικής – Πειραιώς