Παράμετρος

Το «Μένουμε όρθιοι 2» ήταν να παρουσιαστεί προχθές. Λόγω των πρωθυπουργικών εξαγγελιών, οι ανακοινώσεις μετατέθηκαν για την επόμενη εβδομάδα. Σύμφωνα δε με τις διαρροές, θα είναι η βάση του νέου κοινωνικού συμβολαίου που θα προτείνει ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ του 2020, το οποίο θα δίνει έμφαση στο σύστημα υγείας, στο κοινωνικό κράτος και στην κοινωνική πρόνοια. Ολα θεμιτά μέχρι εδώ – παρότι η συριζαϊκή ορθοδοξία μοιάζει να αγνοεί τα νέα δεδομένα που έχει διαμορφώσει η υγειονομική κρίση. Αυτά που επιτρέπουν σε έναν πρωθυπουργό της συντηρητικής παράταξης να διαφημίζει τους σοσιαλιστικούς τρόπους με τους οποίους αντέδρασε στις έκτακτες συνθήκες ή να πλασάρει τον κεϊνσιανισμό του μιλώντας σε εκατοντάδες ξένους CEO’s επιχειρήσεων. Αλλά και να ομνύει στο ΕΣΥ παραδεχόμενος τις λανθασμένες απόψεις που εξέφρασε στο παρελθόν για εκείνο. Αρα, θεμιτά μεν, αφελή πολιτικά δε. Γιατί η Κουμουνδούρου χαράσσει τη στρατηγική της αψηφώντας μια κρίσιμη παράμετρο: πως ο πολιτικός της αντίπαλος σχεδιάζει τη δική του βουτώντας στη δεξαμενή των ιδεών και των πρακτικών του προοδευτικού χώρου.

Πυροτεχνήματα

Η αμηχανία που προκαλεί το συγκεκριμένο μητσοτακικό μακροβούτι υπογραμμίζεται από την αντιπολιτευτική τακτική που επιλέγουν οι αριστεροί. Επιμένουν στην παλιά συνταγή της επίκλησης του φαντάσματος του νεοφιλελευθερισμού. Η κριτική, ας πούμε, στις οικονομικές εξαγγελίες είναι «έρχεται 20% μείωση μισθών». Και όταν το κυβερνητικό στρατόπεδο αντιτείνει ότι «δεν υφίσταται σύγκριση με κάποιον αριθμό εκεί που θα έμπαινε λουκέτο. Αλλά, μόνο με το μηδέν» – εννοώντας πως είναι μάλλον καλύτερη εξέλιξη για κάποιον που έβγαζε 1.000 ευρώ να βρεθεί με μισθό 800 ευρώ, εκ των οποίων τα 300 θα τα δίνει το κράτος, από το να καταλήξει άνεργος εξαιτίας μιας χρεοκοπίας της επιχείρησης – απαντούν «ορίστε, τα λέγαμε, θέλουν απολύσεις». Με δυο λόγια, σε μια φάση που το απέναντι στρατόπεδο χρησιμοποιεί όπλα τα οποία εκείνοι θέλουν να παρουσιάζουν σαν δικά τους – αν και πρόκειται για όπλα της Κεντροαριστεράς –, πολεμούν με πυροτεχνήματα. Ενας ορίτζιναλ προοδευτικός δεν θα έλεγε «δώσε κι άλλο χρήμα» για να αντιπολιτευτεί, θα ζητούσε να ελέγχεται πού πάνε τα λεφτά και κατά πόσο αποδίδουν τα αναμενόμενα.