Ευχαριστούμε, κυρία Πρόεδρε

Το άψυχο κορμί του βρέθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1988, στη βάση ενός γκρεμού, στο Νορθ Χεντ, λίγο έξω από το Σίδνεϊ. Τα ρούχα του ήταν προσεκτικά διπλωμένα στην κορυφή, στα βράχια με τη μοναδική θέα στην αγριεμένη θάλασσα. Τον έλεγαν Σκοτ Τζόνσον, ήταν Αμερικανός, 27 χρόνων, υποψήφιος διδάκτωρ στα μαθηματικά, ζούσε ήδη δύο χρόνια στην Αυστραλία μαζί με τον σύντροφό του, όσοι τον γνώριζαν βεβαιώνουν πως είχε μπροστά του λαμπρό μέλλον στην επιστήμη του. Η πρώτη έρευνα της αστυνομίας κατέληξε, τον Μάρτιο του 1989, στο συμπέρασμα πως είχε δώσει ο ίδιος τέλος στη ζωή του.

Χρόνια αργότερα, πρώην αξιωματούχοι θα αναγνώριζαν πως πολλοί αστυνομικοί ήταν εκείνα τα χρόνια εχθρικοί προς τους γκέι και δεν επεδείκνυαν ιδιαίτερο ζήλο στις έρευνες για τις συνθήκες θανάτου τους. Και χωρίς την επιμονή του μεγαλύτερου αδελφού τού Σκοτ, του Στιβ Τζόνσον, πρώην αντιπροέδρου της America Online (AOL), τα πράγματα πιθανόν να είχαν μείνει εκεί. Αλλά ο Στιβ ποτέ δεν πείστηκε πως ο αδελφός του είχε αυτοκτονήσει. Και όταν, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, άρχισαν να έρχονται στην επιφάνεια πληροφορίες που μιλούσαν για συστηματικές επιθέσεις συμμοριών εναντίον γκέι στα απόκρημνα βράχια γύρω από το Σίδνεϊ τις προηγούμενες δεκαετίες, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του προκειμένου να πιέσει για τη διεξαγωγή νέας έρευνας.

Η δεύτερη έρευνα των αυστραλιανών Αρχών κατέληξε, τον Ιούνιο του 2012, στο συμπέρασμα πως η ύπαρξη μιας κουλτούρας μίσους των ομοφυλοφίλων σε περιοχές του Σίδνεϊ δεν αρκούσε για να αποδείξει ότι ο θάνατος του Σκοτ Τζόνσον ήταν αποτέλεσμα εγκληματικής ενέργειας. Ο αρμόδιος ιατροδικαστής καλούσε όμως το τμήμα ανεξιχνίαστων υποθέσεων της αστυνομίας της Νέας Νότιας Ουαλίας να εξετάσει εκ νέου όλα τα ενδεχόμενα. Ο αδελφός του νεκρού προσέλαβε δύο ιδιωτικούς ντετέκτιβ. Χάρη στα δικά τους ευρήματα συγκροτήθηκε στους κόλπους της αστυνομίας μία ειδική Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης, που ανέλαβε να ερευνήσει τους θανάτους συνολικά 88 ομοφυλόφιλων ανδρών τις δεκαετίες του 1970, του 1980 και του 1990: διαπίστωσε πως 27 από αυτούς είχαν ως κίνητρο το μίσος προς τους γκέι.

Τα χρόνια προχωρούσαν, οι καιροί σιγά σιγά άλλαζαν. Χάρη και στην πίεση της οικογένειας Τζόνσον, η αστυνομία της Νέας Νότιας Ουαλίας ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2016 και τρίτη επίσημη έρευνα – μόνο ακόμα μία φορά στα χρονικά της Αυστραλίας είχε συμβεί κάτι τέτοιο. Οι γλώσσες είχαν πια λυθεί, πολλοί μάρτυρες κατέθεσαν ότι η περιοχή του Νορθ Χεντ ήταν παλαιότερα γνωστός τόπος συνάντησης ομοφυλοφίλων και πολλοί από αυτούς είχαν ακούσει ιστορίες επιθέσεων εναντίον τους, με στόχο τη ληστεία ή και απλώς τη βία, το ξύλο ή και τον θάνατο. Ενας μάρτυρας κατέθεσε πως μία ομάδα ονόματι Narrabeen Skinheads είχε καυχηθεί πως την είχε «πέσει» σε «μία αμερικανή αδερφάρα» την ίδια περίπου περίοδο που είχε πεθάνει ο Σκοτ Τζόνσον. Ενας άλλος κατέθεσε πως είχε ακούσει στρατιώτες από τη Σχολή Πυροβολικού του Στρατού, στο Νορθ Χεντ, να κομπάζουν για παρόμοια ανδραγαθήματα: «Ηταν περήφανοι για αυτό. Το θεωρούσαν διασκέδαση, ένα παιχνίδι».

Οι επικεφαλής της τρίτης αστυνομικής έρευνας εξέφρασαν «έκπληξη» και «απογοήτευση» με την «ένδεια» και την «προχειρότητα» της πρώτης. Και στις 30 Νοεμβρίου του 2017, σχεδόν 30 χρόνια μετά τον θάνατο του Σκοτ Τζόνσον, ανακοίνωσαν πως ο 27χρονος Αμερικανός δεν είχε βάλει ο ίδιος τέλος στη ζωή του, είχε πέσει θύμα μιας επίθεσης μίσους. Χρειάστηκε όμως να περάσουν ακόμη δυόμισι χρόνια και να προσφερθούν χρηματικές αμοιβές συνολικού ύψους δύο εκατομμυρίων αυστραλιανών δολαρίων, το ένα από την αστυνομία, το άλλο από τον αδελφό του Σκοτ, για να συλληφθεί τελικά, την περασμένη Τρίτη, ένας ύποπτος για τη δολοφονία του, ένας 49χρονος ονόματι Σκοτ Γουάιτ που ζούσε μόνος στο Λέιν Κόουβ Νορθ, ένα προάστιο του Σίδνεϊ, μαζί με τον σκύλο του, και «δεν φάνηκε έκπληκτος» όταν είδε μπροστά του τους αστυνομικούς. Οι Αρχές ευχαρίστησαν τον αδελφό του Σκοτ Τζόνσον για την επιμονή του και εκείνος εξέφρασε την ελπίδα «οι φίλοι και οι οικογένειες των δεκάδων ομοφυλόφιλων ανδρών που έχουν χάσει τη ζωή τους να βρουν παρηγοριά σε αυτό που συνέβη σήμερα» – κάπου 23 αντίστοιχες υποθέσεις παραμένουν ανεξιχνίαστες.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ελλάδα έχει μία Πρόεδρο που μιλάει ανοιχτά για θέματα που οι προκάτοχοί της προτιμούσαν να μην αγγίζουν. Το μήνυμα που ανέβασε στο Facebook η Κατερίνα Σακελλαροπούλου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Αμφιβοβίας και Τρανσφοβίας τιμά την ίδια, τον θεσμό και τη χώρα μας. Πολύ λιγότερο την τιμούν ωστόσο κάποια από τα σχόλια που γράφτηκαν από κάτω – γιατί δεν έλεγαν όλα «συγχαρητήρια» και «ευχαριστούμε», κάποια ήταν γεμάτα ειρωνείες και ύβρεις. Ισως θα έπρεπε να είχαν διαγραφεί. Ισως πάλι ορθώς μένουν ως έχουν για να θυμόμαστε σε τι κοινωνία ζούμε – ακόμα.