Επιστροφή στο φως

Υπάρχει ένα θεατρικό έργο του 1985, γραμμένο από τον Ιρλανδό Μπράιαν Φρίελ, πολυπαιγμένο και στην Ελλάδα, «Μόλλυ Σουήνυ» το λένε και όπως καλά καταλάβατε έχει για τίτλο το όνομα της ηρωίδας του. Αυτό είναι το έργο που παίζεται κάθε μέρα μέσα μου, από τότε που πήρα την άδεια να εγκαταλείψω την κρύπτη μου και να ξαναβγώ επιτέλους στον έξω κόσμο. Να πω εκ προοιμίου ότι η νεαρή Μόλλυ δεν έχει καμία σχέση με τη σαδομαζοχιστική ευχαρίστηση που υπόσχεται το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Η Μόλλυ είναι μια χαρά! Χαίρει άκρας ψυχικής υγείας και δεν μισεί ούτε ποθεί τον βασανιστή της γιατί απλούστατα το πρόβλημά της δεν έχει αυτουργό. Για να λέμε την αλήθεια, δεν υπάρχει ούτε καν πρόβλημα αφού γεννήθηκε και μεγάλωσε τυφλή και μέσω αυτής της πραγματικότητας έρχεται σε επαφή με όλα τα πράγματα της ζωής. Η Μόλλυ είναι μια χαρά μέχρι που κάποιοι την πείθουν ότι είναι πολύ χάλια κι ότι χρειάζεται επειγόντως την παρέμβασή τους.

Για να μην τα πολυλογούμε, οι δυο σωτήρες της, ο αγαπημένος της κι ένας φιλόδοξος οφθαλμίατρος, αναλαμβάνουν να της ανοίξουν τα μάτια και όντως η εγχείρηση πέτυχε, η ασθενής όμως επιθυμεί να επιστρέψει στην προηγούμενη κατάστασή της, σ’ αυτήν που οι κώδικες πρόσληψης είναι περισσότερο διακριτικοί, δεν εισβάλλουν με τη βία του φωτός, των όγκων και των χρωμάτων, που η πραγματικότητα συνδιαλέγεται μαζί της με όρους λεπταίσθητους και ως εκ τούτου ερωτικότερους. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Η Μόλλυ έβλεπε καλύτερα πριν να δει και αντιλαμβανόταν καλύτερα προτού της επιβληθεί μια αλήθεια τόσο βίαιη κι αποστομωτική που δεν δίνει κανένα δικαίωμα στα ψυχικά της αισθητήρια να κάνουν τη δουλειά τους.

Υπάρχει κι ένα άλλο έργο, πολύ αρχαιότερο και απείρως πιο πολυπαιγμένο. Γράφτηκε από τον Σοφοκλή, λέγεται «Οιδίπους Τύραννος», ανέβηκε για πρώτη φορά το 428 π.Χ. κι έκτοτε έχει γίνει το πασπαρτού όλων των προβλημάτων του σύγχρονου ανθρώπου. Και τι δεν ξεκλειδώσαμε μ’ αυτό το μαγικό αντικλείδι! Ενα μόνον έμεινε επτασφράγιστο. Το γιατί ο Οιδίπους τυφλώθηκε από μόνος του. Για να αυτοτιμωρηθεί ή για να δει καλύτερα τον εαυτό του και τους άλλους; (συνεχίζεται)