Χολερικές αλλαγές{CR}

Κάποιοι δεν το κατάλαβαν (πιθανό). Κάποιοι άλλοι δεν προσπάθησαν να το καταλάβουν (το πιο πιθανό). Υπάρχουν κι αυτοί που βρίσκονται στις πύλες της ειδησεογραφικής Αχερουσίας και δεν ενδιαφέρονται για τέτοιες «λεπτομέρειες». Το γεγονός όμως δεν αλλάζει. Η FIFA πρότεινε να γίνονται πέντε αλλαγές και στην περίπτωση των νοκάουτ αγώνων οι προπονητές θα μπορούν να κάνουν και έκτη.

Αν η IFAB, το νομοθετικό όργανο του Παγκόσμιου Ποδοσφαίρου, κάνει αποδεκτή την εισήγηση, το ποδόσφαιρο θα υποστεί τη σημαντικότερη αλλαγή στους κανόνες του μετά το 1954 όταν επιτράπηκαν για πρώτη φορά οι αναπληρωματικοί.

Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία πως η αύξηση στον αριθμό των αλλαγών ήρθε για να μείνει, παρά τις διαβεβαιώσεις πως πρόκειται για προσωρινό μέτρο λόγω των συγκυριών του κορωνοϊού.

Οι 5+1 αλλαγές θα αλλάξουν δραματικά το ανάγλυφο και τους συσχετισμούς του ποδοσφαίρου προς όφελος των ομάδων που διαθέτουν μεγάλα ρόστερ, χωρίς αυτό να αποτελεί κανόνα για όλους τους πλούσιους συλλόγους. Ας κάνουμε μία σύγκριση μεταξύ της Γιουβέντους και της Μπαρτσελόνα.

Στο τελευταίο παιχνίδι της Serie A η Βέκια Σινιόρα αντιμετώπισε την Ιντερ. Θα αναφέρω μόνο μερικούς από τους παίκτες που είχε στον πάγκο της: Μπουφόν, Κιελίνι, Κεντίρα, Πιάνιτς, Ραμπιό, Μπερναρντέσκι, Ντιμπάλα.

Ολοι τους ανεξαιρέτως θα μπορούσαν να παίζουν βασικοί σε οποιαδήποτε ομάδα του κόσμου.

Αντίστοιχα η Μπαρτσελόνα όταν υποδέχτηκε τη Σοσιεδάδ, επίσης στο τελευταίο ματς της Λα Λίγκα πριν διακοπεί, οι παίκτες των Μπλαουγκράνα που κάθισαν στον πάγκο ήταν οι Νέτο, Φίρπο, Ουμτιτί, Πούιγκ, Βιδάλ, Κογιάδο και Φατί.

Η διαφορά ποιότητας με τους αναπληρωματικούς της Γιούβε βγάζει μάτι.

Φυσικά αυτή η σύμφυρση του νέου κανόνα θα επηρεάσει και τις διοργανώσεις των εθνικών ομάδων. Βραζιλία, Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, με τις ανεξάντλητες δεξαμενές ταλέντων, θα μπορούν να κυριαρχούν στον αγωνιστικό χώρο αλλάζοντας τους μισούς παίκτες.

Η πρώτη σημαντική αλλαγή στην εποχή της χολέρας έγινε στον αθλητισμό. Κάποιοι βέβαια θα το αντιληφθούν μόνο όταν το γράψουν οι «Times»και η «Wall Street Journal». Πάντα όμως έτσι συνέβαινε…