Οι πικρές αλήθειες

Εχει ενδιαφέρον ότι στις αθλητικές ιστοσελίδες, σαν τίποτα να μη συμβαίνει, διαβάζεις σενάρια για μεταγραφές. Πώς εξηγείται αυτό; Συμβαίνει γιατί υπάρχει κοινό που προτιμά τις ψευδαισθήσεις από την πραγματικότητα όταν διαβάζει αθλητικά.

Η ιστορία που λέγεται «μεταγραφές των ελληνικών ομάδων» είναι συνήθως μια ιστορία υπερβολών – δεν έχουμε πάντα fake news, τις πιο πολλές φορές απλώς διακινούνται όσα θέλουν οι ατζέντηδες. Πολύ συχνά αποδεικνύεται πως οι αθλητικογράφοι λειτουργούν ως παραγωγοί θορύβου σχεδόν για το τίποτα. Οι πιο πολλοί από τους παίκτες που έρχονται σπανίως αλλάζουν το στάτους των ελληνικών ομάδων, ενώ τους περιγράφουμε σαν έτοιμους να αλλάξουν τον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χάρτη! Στην Ελλάδα το πρωτάθλημα και του χρόνου θα το διεκδικήσουν ο ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός, είτε κάνουν τρομερές μεταγραφές είτε δεν κάνουν. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα: το θέμα είναι ότι οι αθλητικογράφοι εξακολουθούν να γράφουν για μεταγραφές σαν να μην έχει συμβεί τίποτα (!), σαν το πρόβλημα των ελληνικών ομάδων να είναι το ποιος θα ‘ρθει και το πώς θα οργανωθεί η υποδοχή του. Η γενική εκτίμηση είναι ότι αυτά έχουν πάψει να ισχύουν.

Οι ελληνικές ομάδες πρέπει πρώτα να δουν ποια είναι η ζημιά που έχουν πάθει και πόση αυτή που θα πάθουν. Πρέπει να δουν τις οικονομικές τους δυνατότητες, να καταλήξουν στον αριθμό των παικτών που χρειάζονται, να μικρύνουν τα ρόστερ τους. Χωρίς έσοδα από διαρκείας εισιτήρια, με μικρότερη χορηγική ενίσχυση και με αβέβαιο το τι θα πράξουν τα τηλεοπτικά κανάλια, μάλλον αυτόν τον καιρό το τελευταίο για το οποίο νοιάζονται είναι για το αν ο Μήτρογλου είναι ελεύθερος και για το τι όρεξη έχει ο Πρίγιοβιτς. Το καλοκαίρι αυτό δεν θα είναι όπως τα άλλα. Αλλά ποιος από όσους διαβάζουν αθλητικά για να χαλαρώσουν θέλει να ακούει πικρές αλήθειες;