Οταν το σπίτι δεν είναι ασφαλές καταφύγιο
Γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας και άτομα που λύγισαν {LF}από τον φόβο και τη μοναξιά είναι μερικές από τις «παράπλευρες απώλειες» του COVID-19
«Μένουμε σπίτι για να είμαστε προστατευμένοι»: το σλόγκαν-προτροπή που τις τελευταίες 35 ημέρες κυριαρχεί στη δημόσια σφαίρα της Ελλάδας, της Ευρώπης, του πλανήτη. Και μπορεί – όπως στην περίπτωση της χώρας μας – να αποδείχθηκε ότι η αυστηρή τήρηση του εν λόγω μέτρου ήταν η πλέον αποτελεσματική απάντηση στην εξάπλωση της πανδημίας, ωστόσο ανέδειξε για πολλοστή φορά πως το σπίτι δεν αποτελεί ασφαλές καταφύγιο για όλους. Γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας, ηλικιωμένοι ανήμποροι να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους και άτομα κάθε ηλικίας και φύλου που λύγισαν από το άγχος, τον φόβο και τη μοναξιά είναι μερικές μόνο από τις «παράπλευρες απώλειες» του COVID-19.
«Ο ρόλος της Γραμμής SOS 15900 είναι συμβουλευτικός-υποστηρικτικός, αλλά και ενημερωτικός. Συνολικά, το 87% των κλήσεων αφορά περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας, κάποια πολύ μικρά ποσοστά αφορούν περιπτώσεις άλλου είδους βίας ή απροσδιόριστης μορφής και μόλις το 1% αφορά σεξουαλική παρενόχληση. Το 40% των γυναικών που καλούν ζητάει ψυχοκοινωνική στήριξη, το 35% νομική συμβουλευτική, το 11% έχει άλλου είδους αίτημα, το 5% ζητάει φιλοξενία και ένα πολύ μικρό ποσοστό γυναικών ζητάει δωρεάν νομική βοήθεια ή ανεύρεση εργασίας» σημειώνει στα «ΝΕΑ» ψυχολόγος-σύμβουλος της Γραμμής SOS 15900, επισημαίνοντας πως στο 53% των περιπτώσεων θύτης είναι ο σύζυγος της καλούσας.
«Σε κάθε περίοδο κρίσης, τα κρούσματα βίας αυξάνονται. Αυτό σχετίζεται με το γεγονός πως οι δύο σύζυγοι ή σύντροφοι μοιράζονται επιπλέον χρόνο μαζί και η τριβή θα φέρει στην επιφάνεια συμπεριφορές που περικλείουν βία οποιασδήποτε μορφής» συμπληρώνει.
Από την πλευρά της, η γενική γραμματέας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων Μαρία Συρεγγέλα εξηγεί πως η Γενική Γραμματεία, «μέσω συνεργασίας με την Ελληνική Ιατροδικαστική Εταιρεία, εξασφάλισε προσωρινά καταλύματα (με δωρεάν στέγαση και σίτιση) και δωρεάν ιατρικές εξετάσεις τόσο για τις γυναίκες-θύματα όσο και για τα ανήλικα παιδιά τους, σε συνεργασία με το «Χαμόγελο του Παιδιού». Το μήνυμα προς κάθε γυναίκα και τρίτο πρόσωπο που γνωρίζει περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας είναι να μην ανέχεται καμιά μορφή της. Μένουμε σπίτι αλλά δεν μένουμε σιωπηλές».
Κατά την ίδια περίοδο, ο Δήμος Αθηναίων έθεσε στη διάθεση των πολιτών γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης καθώς και γραμμή πρώτων βοηθειών και συμβουλευτικής. Οπως επισημαίνει ο αντιδήμαρχος Υγείας-Παιδείας του Δήμου Αθηναίων Μανόλης Καλαμπόκας, στο διάστημα από τις 26 Μαρτίου, οπότε και τέθηκαν σε λειτουργία, μέχρι και τις 16 Απριλίου η πρώτη δέχθηκε 181 κλήσεις και η δεύτερη 222: «Τα περισσότερα τηλεφωνήματα γίνονται από δημότες που βιώνουν στρες, άγχος ή αδυνατούν να διαχειριστούν την κατάσταση του εγκλεισμού. Πλέον όμως δεχόμαστε και τηλεφωνήματα (μέχρι στιγμής περί τα 20) που αφορούν δυσκολίες που έχουν ανακύψει με τα παιδιά, λόγω του παρατεταμένου χρόνου που είναι αναγκασμένα να περνούν στο σπίτι. Φυσικά, ισχύει το ιατρικό απόρρητο και μόνο αν κάποιος πολίτης ζητήσει να έρχονται οι ψυχολόγοι σε επαφή μαζί του κρατούμε τα στοιχεία του, με σημαντικό ποσοστό αυτών να απευθύνεται στις τηλεφωνικές γραμμές άνω της μιας φοράς ή ακόμα και να αναπτύσσουν σποραδική επαφή με τους ψυχολόγους και τους κοινωνικούς λειτουργούς».














