Μαγική γλώσσα

Τούτες τις μέρες, θυμάμαι παιδάκι ήμουν που πήγαινα στην εκκλησία, για να ακούσω τα ευαγγέλια της Μεγάλης Παρασκευής που περιγράφουν τη Σταύρωση του Κυρίου. Λέξη δεν καταλάβαινα από όσα διάβαζαν οι παπάδες, αλλά συνήθως έφευγα εντυπωσιασμένος από μια γλώσσα που μου φαινόταν μαγική, και ας μην καταλάβαινα πολλές από τις λέξεις που άκουγα. Αργότερα μαθητής λυκείου, που μπορούσα να μεταφράσω μέσα μου τα αρχαιοελληνικά των Ευαγγελίων, η γλώσσα μού ακουγόταν σαν το νερό το γάργαρο, το κελαρυστό που τρέχει ανάμεσα στις όχθες του ρυακιού. Πιο πολύ απ’ όλα με είχε εντυπωσιάσει η κατά Ματθαίον περιγραφή της Σταύρωσης, κείμενο  που μοιάζει να έχει… δημοσιογραφικές ρίζες, κι ας μην είχε ο συγγραφέας του οιαδήποτε σχέση με το αντικείμενο.

Το παραθέτω και ελπίζω να με δικαιώσετε (και να μη με δικαιώσετε, ποσώς πρέπει να αναφέρω θα με απασχολήσει το γεγονός, αφού πρόκειται, θεωρώ, για μια αξεπέραστη περιγραφή τού τι «συνέβη» στον Γολγοθά εκείνη την αποφράδα Παρασκευή, τη Μεγάλη):

«᾿Απὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης.

περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ ᾿Ιησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· ἠλὶ ἠλί, λιμᾶ σαβαχθανί; τοῦτ᾿ ἔστι, Θεέ μου Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες;

τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστώτων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι ᾿Ηλίαν φωνεῖ οὗτος.

καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ λαβὼν σπόγγον πλήσας τε ὄξους καὶ περιθεὶς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν.

οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον· ἄφες ἴδωμεν εἰ ἔρχεται ᾿Ηλίας σώσων αὐτόν.

ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκε τὸ πνεῦμα.

Καὶ ἰδοὺ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω, καὶ ἡ γῆ ἐσείσθη καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν,

καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθη,

καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων, μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς.

῾Ο δὲ ἑκατόνταρχος καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ τηροῦντες τὸν ᾿Ιησοῦν, ἰδόντες τὸν σεισμὸν καὶ τὰ γενόμενα ἐφοβήθησαν σφόδρα λέγοντες· ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς ἦν οὗτος».

Δεν είναι υπέροχο;

(Μετάφραση δεν έχει, μην τα θέλετε όλα στο πιάτο, έτοιμα…)

Γολγοθάς

Τι είναι αλήθεια ο Γολγοθάς; Μεταφορικά έχει επικρατήσει  στην καθομιλουμένη να είναι μια περιγραφή του μαρτυρίου, των δυσκολιών, του δράματος που υφίσταται κάποιος, σε προσωπικό ή οικογενειακό επίπεδο. Κατά κυριολεξία πρόκειται για λόφο, ύψωμα, κάτι ανισόπεδο τέλος πάντων, εκτός των τειχών της Ιερουσαλήμ, όπου οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να εκτελούν διά σταυρώσεως εγκληματίες ή εχθρούς του καθεστώτος.

Σε μας υιοθετήθηκε ο όρος ως ο τόπος όπου μαρτύρησε ο Ιησούς Χριστός.

Είχα στο μυαλό μου, όπως όλοι, αυτή την εικόνα. Ενός γυμνού λόφου-υψώματος, στο οποίο οδηγούνταν από τις ρωμαϊκές Αρχές οι προς εκτέλεση. Και την πρώτη φορά που επισκέφθηκα την Ιερουσαλήμ, στο πλαίσιο μιας δημοσιογραφικής αποστολής, έπεσα από τα σύννεφα, έκανα μέρες να συνέλθω, αντικρίζοντας τι πραγματικά είναι ο Γολγοθάς. Πρόκειται για μια κατασκευή; Για φυσικό ανάχωμα; Κάτι μεταξύ των δύο; Που έχει το ύψος μιας διώροφης οικοδομής, και όπου υπάρχει καρφωμένο στο έδαφος ένα ομοίωμα του Τιμίου Σταυρού, δίπλα σχεδόν (ούτε 30 μέτρα απόσταση) στον Πανάγιο Τάφο. Και όλο αυτό, Γολγοθάς και Πανάγιος Τάφος, είναι ενταγμένα κάτω από τη σκέπη της μεγάλης ελληνορθόδοξης εκκλησίας που υποτίθεται ότι έχτισε η Αγία Ελένη. Ο,τι είχα στο μυαλό μου μέχρι εκείνη τη στιγμή που το αντίκρισα αυτό, χάθηκε μονομιάς. Κάτι δεν μας είχαν πει σωστά στο σχολείο – για την ακρίβεια τίποτε! Ολο παραμύθια. Και ουσία μηδέν.

Νομίζω ότι κάτι πρέπει να γίνει με αυτό, και πρέπει η ελλαδική Εκκλησία να είναι εκείνη που θα αναλάβει την ευθύνη για την αλλαγή των βιβλίων των Θρησκευτικών, και εν συνεχεία και της «διόρθωσης» μιας εικόνας που δεν έχει σίγουρα σχέση με τη συνταρακτική πραγματικότητα που αντικρίζει κανείς επισκεπτόμενος την Ιερουσαλήμ…

Σημαίες

Το άλλο σοκ που είχα υποστεί επισκεπτόμενος τους Αγίους Τόπους, στο πλαίσιο της ίδιας δημοσιογραφικής αποστολής, ήταν το πλήθος των… ελληνικών σημαιών που ήταν αναρτημένες στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ. Ελληνικές σημαίες παντού. Σε κτίρια και καταστήματα. Στο δε παζάρι της πόλης, σχεδόν παντού.

Υπήρχε μια εξήγηση ως προς αυτό: οι ελληνικές σημαίες ήταν δηλωτικές του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των κτιρίων, και αποτέλεσμα των επισημάνσεων του πανίσχυρου ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου της Ιερουσαλήμ, προς τους ενοικιαστές των κτιρίων.

Εκτοτε κάθε φορά που ακούω διάφορα ακροδεξιά θρασίμια να κάνουν αντισημιτικές δηλώσεις, σκέφτομαι πώς θα τους (και σε πολλούς από μας) φαινόταν να βλέπαμε στο κέντρο της Αθήνας, των Ιωαννίνων, των Χανίων ή της Θεσσαλονίκης κτίρια με αναρτημένες ισραηλινές σημαίες να κυματίζουν ελεύθερες…

Ζουν ανάμεσά μας

Στο ίδιο ταξίδι προ 20 και κάτι ετών, που επανέλαβα και μερικά χρόνια αργότερα, επισκεφθήκαμε τον Ιορδάνη ποταμό, ο οποίος επίσης είναι τόσο στενά δεμένος με την ορθόδοξη πίστη, καθώς εκεί βαπτίστηκε ο Ιησούς, εκεί ζούσε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, και γενικά σε αυτήν την εντελώς άνυδρη περιοχή, ο Ιορδάνης έστω και με το λίγο νεράκι που κουβαλάει στις όχθες του είναι ζωοδότης και ζωοφόρος. Εκεί λοιπόν μέσα στην έρημο, και κοντά στο ποτάμι, στη μέση του πουθενά υπάρχει  ελληνορθόδοξο μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου, πολύ κοντά στο θεωρούμενο ως σημείο όπου βαπτίστηκε ο Χριστός. Φυσικά στην πρόσοψή του κυματίζουν κατά σειρά η ελληνική σημαία, η κυπριακή σημαία, και η σημαία του Πατριαρχείου Ιερουσαλήμ! Μέσα στην έρημο όλα αυτά. Το μοναστήρι διέθετε όταν το επισκέφθηκα εγώ, έναν ηγούμενο και δυο καλόγερους. Και πολλούς εργάτες, Παλαιστίνιους, που καλλιεργούσαν τα χωράφια.

Φυσικά ουδείς από τις ισραηλινές Αρχές ενόχλησε ποτέ το μοναστήρι να κατεβάσει τις σημαίες.

Εχει συμβεί δε και το εξής προ ετών: μια ομάδα εξτρεμιστών ισραηλινών  εθνικιστών βανδάλισε το μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου που βρίσκεται επίσης στην περιοχή, και ήταν αφύλακτο. Μεταξύ αυτών που έκαναν ήταν να κάψουν και μια ελληνική σημαία. Θα παραθέσω τώρα εδώ κειμενάκι που βρήκα στο Διαδίκτυο από ακροδεξιό site, το οποίο αναφέρεται σε αυτό το περιστατικό:

«Αφιερωμένο στους θιασώτες της “ελληνοεβραικής φιλίας”!

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ: ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗ ΠΟΤΑΜΟ, ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΙΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ!

Δεν αντέχουν τα εβραιόσκυλα να βλέπουν την ελληνική σημαία και τον σταυρό υψωμένα στη χώρα τους!»

Κρατήστε την τελευταία φράση, για να υπάρχει ένα μέτρο, σχετικά με το τι  κουβαλάνε στο κεφάλι τους ορισμένοι εξ ημών: «Δεν αντέχουν… να βλέπουν την ελληνική σημαία και τον σταυρό υψωμένα στη χώρα τους»!!! Αυτοί ζουν ανάμεσά μας, σημειωτέον…

Εορτασμός

Και τελειώνω με κάτι αισιόδοξο: ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους, με υγεία πάνω και πέρα απ’ όλα. Και του χρόνου θα το γιορτάσουμε διπλά το Πάσχα των Ελλήνων. Μαζί με το φετινό της καραντίνας!