Το υπέδαφος της μνήμης

Η ευγνωμοσύνη δεν είναι μονόδρομος, παρατήρησε πρόσφατα ο Λόταρ Ματέους. Ηταν η αιχμή του προς τον Μάνουελ Νόιερ για τον τρόπο που διαπραγματεύεται την παραμονή του στην Μπάγερν. Το συμβόλαιο του αρχηγού της βαυαρικής ομάδας λήγει το καλοκαίρι του 2021 και όπως είναι φυσικό έχουν ξεκινήσει οι διαπραγματεύσεις για την ανανέωσή του.

Στις 27 Μαρτίου ο Νόιερ έγινε 34 ετών. Η Μπάγερν του προτείνει να μείνει στην ομάδα τουλάχιστον μέχρι το 2023, όταν θα είναι πια 37 ετών. Ο τερματοφύλακας απάντησε ωστόσο αρνητικά. Η αντιπρότασή του ήταν για συμβόλαιο μέχρι το 2025 και με ετήσιες αποδοχές 20 εκατ. ευρώ.

Ποια ομάδα εν μέσω της πανδημίας και όλων των συνεπικουρούμενων που επιφέρει στα οικονομικά θα δεχόταν μια τέτοια συμφωνία;

Το προνουτσιαμέντο του Νόιερ προκλήθηκε από τη διαρροή πως οι Ερνάντες και Κουτίνιο αμείβονται με 20 εκατ. ευρώ.

Προφανώς να μην έχει άδικο. Θα σκέφτηκε πως η προσφορά του στην ομάδα σε σχέση με τους συγκεκριμένους παίκτες δεν μπορεί να συγκριθεί σε καμία περίπτωση. Ο Νόιερ αντιδρά με συναίσθημα και όχι με όρους πολιτικής και οικονομίας.

Αντέδρασε όμως καθυστερημένα. Στα 34 του ο τερματοφύλακας παραμένει σε υψηλά στάνταρ, αλλά όχι για πολύ.

Η Μπάγερν μπορεί να προτάξει πολλά επιχειρήματα αν ακολουθήσει το ίδιο παιχνίδι με τον Νόιερ. Μπορεί να του θυμίσει για παράδειγμα πως ήταν αυτή που τον επέβαλε στο νούμερο 1 της Εθνικής Γερμανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας παρά το γεγονός ότι δεν αγωνίστηκε για έναν χρόνο λόγω τραυματισμού. Μπορεί να του θυμίσει επίσης πως ήταν αυτή που τον προστάτευσε όταν ο Γιόαχιμ Λεβ προανήγγειλε την αντικατάστασή του από τον ανώτερό του Τερ Στέγκεν.

Η Μπάγερν μπορεί τέλος να του θυμίσει πως υποχώρησε στο αίτημά του να παραμείνει πρώτος τερματοφύλακας παρά την απόκτηση του Αλεξάντερ Νιμπέλ.

Αυτό εννοούσε ο Ματέους όταν μιλούσε για ευγνωμοσύνη. Στο ποδόσφαιρο όμως το υπέδαφος της μνήμης είναι πάντα στείρο.