Η φλυαρία του ΚΙΝΑΛ{CR}

Διάβασα  το μήνυμα συγχαρητηρίων της Φώφης Γεννηματά στον νέο ηγέτη των βρετανών Εργατικών, Κιρ Στάρμερ. Η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ λέει στον βρετανό ομόλογό της ότι ιδιαίτερα τώρα, μέσα στην πανδημία, οι προοδευτικοί της Ευρώπης έχουν την ευκαιρία να αναγεννήσουν τη σοσιαλδημοκρατία. Πώς θα την αναγεννήσουν; Πρέπει, λέει η ελληνίδα ομόλογος του Στάρμερ, «να αναδείξουμε τη σημασία των δημόσιων αγαθών, τη δημιουργία ισχυρών θεσμών απέναντι σε ασύμμετρους κινδύνους, ένα νέο – ανθρωποκεντρικό – παραγωγικό μοντέλο αλλά και την εμβάθυνση της δημοκρατίας ως αντίδοτο στον επικίνδυνο λαϊκισμό, που βιώνετε και στη Μεγάλη Βρετανία». Ελα παππού να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφά μου.

Δεν υπάρχει πιο παρωχημένος τρόπος να απευθύνεσαι στους άλλους από τη χρήση μιας κλισέ ηθικολογίας. Από συνθήματα και απαιτήσεις. Κι από γκρίνια, ατελείωτη γκρίνια εφ’ όλης της ύλης – στην οποία, αν δεν αρκούν οι δικές σου τοποθετήσεις, μπορούν να συμπληρωθούν από τους βουλευτές σου και τα στελέχη σου.

Με αυτή την τακτική, το ΚΙΝΑΛ παράγει δεκάδες ανακοινώσεις καθημερινά με υποδείξεις προς την κυβέρνηση για το δέον στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Τι πρέπει να κάνει με τους γιατρούς, με τα λεφτά, με τα διαγνωστικά τεστ, με τα γάντια… Λέξεις, λέξεις, λέξεις.

Η φλυαρία ως πολιτική πρόταση.