«Τζουμπές»{CR}

Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να μπω στη συζήτηση ποιος θα ωφεληθεί πολιτικά από τον κορωνοϊό.

Για διάφορους λόγους. Καταρχήν επειδή είμαστε ακόμη στην αρχή της ιστορίας και συνεπώς δεν ξέρουμε το τέλος της, το κόστος της, ούτε τις εξελίξεις.

Υστερα δεν γνωρίζουμε τι θα μεσολαβήσει από τώρα έως τις εκλογές. Εχουμε δηλαδή πολύ δρόμο μπροστά μας.

Η γενική εντύπωση που επικρατεί είναι ότι οι κρίσεις ευνοούν τις κυβερνήσεις. Θα το δεχτώ. Αρκεί βεβαίως κι οι κυβερνήσεις να κάνουν στοιχειωδώς σωστά τη δουλειά τους.

Ούτως  Ή άλλως ο Μητσοτάκης και οι δικοί του τα έχουν πάει ανέλπιστα καλά για ελληνική κυβέρνηση – να θυμίσω ως μέτρο σύγκρισης ότι οι προηγούμενοι ρωτούσαν τι ώρα πετάνε τα αεροπλάνα στο Μάτι!..

Και να προσθέσω ότι ο κορωνοϊός έρχεται αμέσως μετά το Μεταναστευτικό στον Εβρο και στα νησιά, όπου κι εκεί ο Μητσοτάκης τα πήγε μια χαρά.

Συνεπώς δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι ιδιαίτερα αρνητικό να του προσάψεις. Αποδεικνύεται ένας σοβαρός κι επαρκής Πρωθυπουργός – κι είχαμε καιρό να αισθανθούμε ότι κυκλοφορούν τέτοια είδη ανάμεσά μας…

Από την άλλη πλευρά όμως κάθε «πόλεμος» (για να δανειστώ την έκφραση του ίδιου του Μητσοτάκη) διεξάγεται σε πολλά επίπεδα.

Των εντυπώσεων. Των επιχειρήσεων. Της επιμελητείας. Της επικοινωνίας. Του σχεδιασμού. Και κυρίως της ικανότητας ενός πολιτικού επιτελείου να μετατρέψει μια επιχείρηση υγειονομικής προστασίας σε άσκηση ηγεσίας.

Καλώς  Ή κακώς φυσικά ο Μητσοτάκης θα ξυριστεί στο τέλος παρέα με τον γαμπρό.

Το κυριότερο πλεονέκτημά του όμως είναι ότι έως τώρα έχει αφοπλίσει την αντιπολίτευση.

Θέλω να είμαι δίκαιος. Οι συνθήκες δεν προσφέρονται για κόντρες, η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ούτως ή άλλως δύσκολη, αλλά κι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει κάτι έξυπνο για να τη βελτιώσει.

Δεκαπέντε μέρες τώρα, το μόνο που φαίνεται να τους απασχολεί είναι τα πέντε ευρώ για τα μαθήματα του Αδωνη – θα υπέθετα ότι έχουν σοβαρότερα πράγματα να σκοτώσουν την ώρα τους!

Το βέβαιο είναι ότι τέτοιες ακραίες συνθήκες διακυβέρνησης οικοδομούν βαθύτερες σχέσεις μεταξύ των πολιτικών, των κυβερνήσεων και του εκλογικού σώματος. Σχέσεις οι οποίες υπερβαίνουν συνήθως τη μία τετραετία.

Θα αλλάξει ο Τσίπρας τα προγνωστικά; Δεν το γνωρίζω. Αλλά, προς το παρόν, ούτε και το βλέπω.

Ακούω όμως με προσοχή ότι ο Βενιζέλος και ο Τσόρτσιλ κέρδισαν τα πάντα, αλλά έχασαν τις εκλογές.

Είναι μια άποψη. Αν και, κατά τη γνώμη μου, χίλιες φορές να χάσεις τις εκλογές ως Τσόρτσιλ ή ως Βενιζέλος, παρά να τις κερδίσεις ως «Τζουμπές».