Καλοκαίρι με την Ούρσουλα

Να κυνηγάς τον χρόνο. Αλλά ο χρόνος να μην είναι με το μέρος σου. Να μην είναι ούτε αυτός σύμμαχός σου, την ώρα που η φυσική σου συμμαχία κλονίζεται από τις παλιές της παθογένειες -εκείνες που για έναν από τους ιδρυτές της πατέρες της, τον Ζακ Ντελόρ, αποτελούν «θανάσιμο κίνδυνο».

Κινδυνεύει πραγματικά η ενωμένη Ευρώπη να διαλυθεί από την τραγική έλλειψη αλληλεγγύης, όπως φοβάται ο πιο ενωσιακός πρόεδρος που είχε η Κομισιόν ποτέ της; Ακόμη και αν η Ευρώπη ποτέ δεν πεθαίνει, ο κίνδυνος για τα μέλη της δεν αίρεται. Η πιστοληπτική γραμμή στήριξης που φέρεται να προωθείται ως μέτρο σωτηρίας για τις πιο αδύναμες οικονομίες είναι στην ουσία ένα νέο μνημόνιο. Κι ένα νέο μνημόνιο είναι μια μικρή καταδίκη σε θάνατο.

Το μνημόνιο έχει ήδη όνομα – έχει το πρόθεμα «κορώνα» μπροστά για να θυμίζει πως είναι προϊόν μιας ειδικής συνθήκης. Αλλά είναι ακριβώς αυτή η ειδική συνθήκη που επιβάλει το κυνήγι με τον χρόνο. Για μια οικονομία που βασίζει μεγάλο μέρος της ύπαρξής της στην τουριστική βιομηχανία, θα ήταν κάτι παραπάνω από ασφυκτικό να την βρει το καλοκαίρι κλεισμένη μέσα στο σπίτι. Θα ήταν ένα αίσθημα ασφυξίας μαζί με την προοπτική μιας διάρκειας που θα ξεπεράσει κατά πολύ την καραντίνα.

Με απλά λόγια, η πανδημία μπορεί να φύγει, αλλά το μνημόνιο να μείνει. Μπορεί αυτός ο ιός, τουλάχιστον σε αυτήν τη μετα-αποκαλυπτική μορφή του, να αποτελέσει παρελθόν. Αλλά ένας άλλος να συνεχίσει να τρώει σαν σαράκι την οικονομία για να την εγκλωβίσει στην ημιθανή κατάσταση που βρέθηκε επί δέκα ολόκληρα χρόνια.

Η Ευρώπη μπορεί να μην πεθαίνει ποτέ, όπως μπορεί να μην πεθαίνει ποτέ και η Ελλάδα. Αλλά η οικονομία της; Οι οικονομίες πεθαίνουν. Χρεοκοπούν και χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να ανακάμψουν απ’ αυτόν που χρειάζεται η καθημερινότητα για να επανέλθει στους κανονικούς της αριθμούς. Η βλάβη, από αυτήν την άποψη, μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη. Και γι’ αυτό έχει νόημα το κυνήγι με τον χρόνο: ένα καλοκαίρι που όχι μόνο δεν θα είναι καλοκαίρι εγκλείστων αλλά δεν θα θυμίζει και σε πολλά την πανδημία, θα απομακρύνει την ανάγκη της εισαγωγής στην πιστοληπτική γραμμή στήριξης και επομένως την υπαγωγή σε ένα κορωνομνημόνιο.

Ο στόχος δεν είναι ανέφικτος, ειδικά εάν επιβεβαιωθεί ο εποχικός χαρακτήρας του κορωνοϊού. Μόνο που η επίτευξή του δεν εξαρτάται μόνο από έναν. Δεν αρκεί, με άλλα λόγια, να ανοίξει κάποιος και να περιμένει. Θα χρειαστεί να ανοίξει, να περιμένει τους πελάτες και οι πελάτες να έρθουν. Θα χρειαστεί η καθημερινότητα να βρει τους κανονικούς της ρυθμούς παντού αλλού για να λειτουργήσει η τουριστική βιομηχανία εδώ.

Το κανονικό καλοκαίρι μοιάζει να είναι η μοναδική λύση απέναντι σε έναν χειμωνιάτικο πάγο που δεν κάνει πια τίποτε για να τον λιώσει ούτε η ηγεσία της Κομισιόν. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δεν θα μπορούσε ασφαλώς να είναι Ζακ Ντελόρ. Αλλά δεν είναι ούτε Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Το ευρωομόλογο, είπε σε συνέντευξή της στο γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων, δεν περιλαμβάνεται στους σχεδιασμούς της ΕΕ.

Αρκεί αυτό από μόνο του για να κάνει το καλοκαίρι δύσκολο. Ενα καλοκαίρι που δεν θα περάσει κανείς με τη Μόνικα του Μπέργκμαν. Αλλά με την Ούρσουλα.