Ματιές μέσα {LF}από τις μεγάλες τζαμαρίες

Ενα ακόμα Σαββατοκύριακο, αυτό που μας πέρασε, γεμάτο μελαγχολία. Πόσο αλήθεια – έστω και αν πρέπει να τηρήσουμε οδηγίες και κανόνες – μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος μέσα στο σπίτι; Υπακούμε όσοι είμαστε νοήμονες άνθρωποι στην προτροπή (που αναγκαστικά έγινε διαταγή) «Μένουμε σπίτι». Οι ημέρες και κυρίως οι νύχτες αρχίζουν όμως να γίνονται πολλές. Κοιτάζεις από το παράθυρο στους δρόμους. Είναι σχεδόν άδειοι. Υπάρχουν αυτοί οι οποίοι κυκλοφορούν στην πλατεία, προσπαθώντας παρά το ψιλόβροχο να αθληθούν. Κάποιοι άλλοι βγάζουν για μια βόλτα τα κατοικίδιά τους. Παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν από την τζαμαρία του σπιτιού μου που μοιάζει να «αιωρείται» πάνω στην τεράστια πλατεία, σκέφτομαι ότι ακόμα και τα σκυλάκια έχουν σταματήσει τους… καβγάδες μεταξύ τους. Τα δυνατά γαυγίσματα, οι ατελείωτοι σκυλοκαβγάδες μεταξύ των μεγαλόσωμων τετράποδων, κυρίως όμως των λυκόσκυλων ή Ντόμπερμαν, τα οποία προσπαθούσαν να «αρπάξουν» τα τρισχαριτωμένα Γιορκσάιρ ή Τσιουάουα, ήταν τόσο πολλοί που δεν έδινες σημασία. Τώρα και αυτά τα τετράποδα έχουν ξαφνικά σιωπήσει. Κάνουν βόλτα με τους ιδιοκτήτες τους, πλησιάζουν μερικές φορές το ένα το άλλο, δεν υπάρχει όμως η… γνωστή πολεμική ατμόσφαιρα.

Εικόνες γλυκές
σαν καραμέλα…

Τα ζωάκια έχουν καταλάβει ότι κάτι κακό και δύσκολα διαχειρίσιμο συμβαίνει. Οι γάτες μοιάζουν πάντως να έχουν ησυχάσει. Δεν υπάρχουν πια αυτοί που τις κυνηγούσαν και έτσι έχουν την ευκαιρία να ξαπλώνουν τεμπέλικα μέσα στα παρτέρια. Ιδιαίτερα η πιο όμορφη από αυτές, κάτασπρη, ναζιάρα, η αγαπημένη των κατοίκων της πλατείας, μοιάζει χαλαρή. Το μήνυμα που θέλω να δώσω είναι ότι πρέπει αυτό το διάστημα να προσέχουμε τα ζώα. Αναφέρομαι περισσότερο στα αδέσποτα. Ευτυχώς οι δήμοι τώρα που δεν μπορούμε εύκολα να βγούμε από το σπίτι φροντίζουν για τη σίτιση των αδέσποτων. Τα εστιατόρια και καφέ που φρόντιζαν αρκετά ζώα έχουν τώρα κλείσει. Ας ελπίσουμε ότι οι ωραίες εικόνες με τις ζεστές αχτίδες του ήλιου και τον κόσμο να κάνει βόλτες ή να απολαμβάνει τον καφέ του θα επανέλθουν. Στην Ελλάδα η άνοιξη… γλυκιά σαν τις πολύχρωμες καραμέλες του γαλλικού, μικρού ζαχαροπλαστείου στην πλατεία. Προς το παρόν, μέσα από τα social media «παρακολουθούμε» τι κάνουν, μένοντας σπίτι, οι διάσημοι του πλανήτη. Χειροκροτούμε δυνατά τις κινήσεις μεγαλοεπιχειρηματιών αλλά και αθλητών, όπως οι Φέντερερ, Ρονάλντο, Μέσι, οι οποίοι προσφέρουν εκατομμύρια ευρώ σε νοσοκομεία και επιστημονικές ομάδες για την καταπολέμηση του κορωνοϊού. O Τζόρτζιο Αρμάνι που τα καλοκαίρια βρίσκεται πάντα στα νησιά του Ιονίου με τη θαλαμηγό του (θυμόμαστε μέσα στην παγκόσμια πανδημία όμορφες εικόνες) έδωσε εντολή τα εργοστάσιά του να κατασκευάσουν, δωρεάν πάντα, χιλιάδες στολές για το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό της πατρίδας του που πλήττεται όσο λίγες χώρες από τον Covid-19.

Μήνυμα Μαριάννας Β. Βαρδινογιάννη, πρέσβειρας Καλής Θελήσεως
της UNESCO

Η πρόεδρος του σωματείου Ελπίδα – Σύλλογος Φίλων Παιδιών με Καρκίνο Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη απέστειλε μήνυμα με αφορμή τις δύσκολες μέρες που διανύει η χώρα μας και ολόκληρος ο πλανήτης εξαιτίας της πανδημίας του Covid-19. Μεταξύ άλλων, η κυρία Βαρδινογιάννη επεσήμανε:

«Αυτές τις πρωτόγνωρες και δύσκολες ώρες με συγκίνηση βλέπω τον λαό μας ενωμένο να πολεμά για ένα πιο ελπιδοφόρο αύριο. Το “εγώ” υποχωρεί μπροστά στο “εμείς”. Ο καθένας από εμάς αναλαμβάνει την προσωπική του ευθύνη αναλογιζόμενος το κοινό καλό, καθώς μόνος τρόπος για να ξεπεράσουμε τη μεγάλη αυτή εθνική αλλά και παγκόσμια κρίση είναι αν όλοι μας καταλάβουμε πως αποτελούμε αναπόσπαστο μέρος ενός συνόλου και πως οι πράξεις μας επηρεάζουν κάθε πολίτη αυτής της χώρας.

Η σκέψη, η καρδιά και η έννοια μου είναι πάντα κοντά στα παιδιά με καρκίνο και τις οικογένειές τους, όπως και σε κάθε συμπολίτη μας που δοκιμάζεται.

Παρακολουθώντας κάθε μέρα με αγωνία τους αριθμούς στη χώρα μας και στο εξωτερικό, που τόσο κυνικά αντανακλούν τη σημερινή σκληρή πραγματικότητα, αισθάνομαι την ανάγκη να συγχαρώ την Πολιτεία, με πρωτεργάτη τον Πρωθυπουργό μας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. Ανεκτίμητη όμως είναι η συμβολή του ηρωικού γιατρού, μα πάνω από όλα του Ανθρώπου, καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα, ο οποίος, μαζί με το επιτελείο του, κάνει καθημερινά έναν άθλο για να σταθεί η χώρα όρθια.

Ενα ξεχωριστό “ευχαριστώ” στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Ογκολογικού μας Νοσοκομείου, τους “άγρυπνους” φρουρούς των παιδιών της “Ελπίδας” που με όλες τους τις δυνάμεις φροντίζουν για να δίνουν τα παιδιά μας καθημερινά τη δική τους μάχη.

Ολοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά, με αίσθημα ευθύνης και αλληλεγγύης, θα δώσουμε με δύναμη τη μεγάλη μάχη για την Ελπίδα, τη μάχη για τη Ζωή. Και θα νικήσουμε. Μένουμε όλοι σπίτι, ενωμένοι και αγαπημένοι με τη βοήθεια της Παναγίας να μας προστατεύει όλους».