Η σιωπηλή 25η Μαρτίου{CR}

Ελέω κορωνοϊού, η μεθόδευση της Ιεράς Συνόδου για λιτές λειτουργίες μπορούσε να εξασφαλίσει στην Εκκλησία και το μονοπώλιο των εορτασμών της εθνικής επετείου. Αν η πολιτεία (που φέτος δεν θα εορτάσει την Επανάσταση του 1821 ούτε στα σχολεία ούτε στους δρόμους, αφού δεν θα γίνουν παρελάσεις), αποδεχόταν την απόφαση της ιεραρχίας, αυτό θα ισοδυναμούσε με εκχώρηση στην Εκκλησία της δυνατότητας να δώσει το δικό της νόημα, την εθνοθρησκευτική εκδοχή της Επανάστασης.  Ενα χρόνο πριν από την επέτειο των 200 χρόνων από την κήρυξη της Επανάστασης, κάτι τέτοιο θα έστελνε μηνύματα τα οποία εύκολα μπορούσαν να παρεξηγηθούν.

H κυβέρνηση έχει επενδύσει στον εορτασμό των 200 χρόνων για το επαναλανσάρισμα της Ελλάδας στον κόσμο. Επειτα από τη δεκαετία της χρεοκοπίας, που επέτρεψε σε πολλούς να ταυτίσουν τη χώρα με ένα αναξιόπιστο έθνος το οποίο χαριστικά βρέθηκε στον ευρωπαϊκό πυρήνα, γίνεται προσπάθεια η Ελλάδα να παρουσιαστεί ως το νέο success story της Ευρώπης – κι ας φαίνεται παράδοξο, η πιθανή επιτυχία της σημερινής κυβερνητικής πολιτικής στην αντιμετώπιση της πανδημίας μπορεί να τονώσει αυτό το νέο περιεχόμενο και τους συμβολισμούς του.

Ο Μητσοτάκης δεν είναι αφελής. Το νόημα του σύγχρονου κράτους θα το δώσει αυτός, η κυβέρνησή του. Με το (θετικό, ελπίζεται) κυβερνητικό έργο. Αλλά και με τους συμβολισμούς που θα το συνοδεύσουν.