«Η ανθρώπινη “μυρωδιά” είναι αναντικατάστατη»

Ηταν Καθαρά Δευτέρα όταν διακομίστηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας ο 66χρονος άνδρας, ο οποίος έπειτα από δέκα ημέρες νοσηλείας έχασε τη μάχη για τη ζωή του, γράφοντας την πρώτη μαύρη σελίδα των απωλειών από τον νέο κορωνοϊό στη χώρα μας. Εκείνο το απόγευμα στην πρώτη γραμμή βρισκόταν, ανάμεσα στην ομάδα ιατρών, η επίκουρη καθηγήτρια Παθολογίας – Λοιμωξιολόγος Καρολίνα Ακινόσογλου.

Η ίδια μιλώντας στα «ΝΕΑ» ξεδιπλώνει τις σκέψεις της και περιγράφει όλα όσα βίωσε εντός του νοσοκομείου – τις ώρες πριν αλλά και μετά την επιβεβαίωση του τότε πρώτου κρούσματος για το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο του Ρίου -, αλλά και τις ημέρες που κύλησαν στην κατ’ οίκον απομόνωση όπου τέθηκε για 14 ημέρες.

Τη Δευτέρα επιστρέφει και πάλι στη δουλειά της έχοντας επίγνωση ότι θα αντιμετωπίσει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Κλινικές – όπως η ΩΡΛ και η Οφθαλμολογική – έχουν μετατραπεί σε ειδικούς θαλάμους νοσηλείας ύποπτων και επιβεβαιωμένων κρουσμάτων, με τους ασθενείς που περιθάλπονται εκεί να ξεπερνούν τους 20.

«Βίωσα την ανακοίνωση, την αρχική περιέργεια, την κλιμάκωση της ανησυχίας και τη συνειδητοποίηση της επικείμενης παγκόσμιας απειλής σε επιστημονικό επίπεδο διαδοχικά τους τελευταίους δυόμισι μήνες. Βίωσα τις προσπάθειες εντατικής ενημέρωσης της κοινωνίας, της ταχείας εκπαίδευσης του προσωπικού και την αδιάκοπη προσπάθεια προσαρμογής των συστημάτων υγείας εν μέσω κατακλυσμού άπειρων ερωτήσεων και προβληματισμών. Βίωσα την αντιμετώπιση περιστατικών ως πιθανών κρουσμάτων με την πρέπουσα ή καθ’ υπερβολήν προφύλαξη και περιβολή, την αγωνία των κοντινών τους προσώπων και των ίδιων για το τι μέλλει γενέσθαι, την ανυπομονησία του προσωπικού αλλά και των αρρώστων εν αναμονή των αποτελεσμάτων, την απορία και το δέος των τελευταίων ως προς τις πρωτόγνωρες συνθήκες νοσηλείας από το σύνηθες, αλλά και την ανακούφιση στα πρόσωπά τους κατά την επιβεβαίωση αρνητικού αποτελέσματος» περιγράφει η Ακινόσογλου στα «ΝΕΑ».

ΣΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ. Τελικά βίωσε την έκθεση με ένα εντέλει επιβεβαιωμένο κρούσμα COVID-19. «Εκθεση η οποία, να σημειώσω, συνέβη παρά την τήρηση και εξάντληση όλων των προβλεπόμενων κατά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή οδηγιών, προφυλάξεων και διαδικασιών, συμβατών με τις γενικότερες διεθνείς συνθήκες».

Επειτα από την επιμονή των γιατρών εστάλη δείγμα του ασθενούς – ο οποίος υπενθυμίζεται ότι είχε ταξιδέψει σε Ισραήλ και Αίγυπτο, δηλαδή σε περιοχές που έως τότε χαρακτηρίζονταν «ελεύθερες» από τον νέο κορωνοϊό – προς διερεύνηση την Τρίτη. Το μεσημέρι της επομένης διαπιστώθηκε θετικό.

«Με ρωτούν πώς ένιωσα στο άκουσμα της είδησης του θετικού αποτελέσματος. Η ανακοίνωση ενός τέτοιου αποτελέσματος, τόσο για τον επαγγελματία υγείας που ανακοινώνει ή έχει εκτεθεί, όσο και για το περιβάλλον και τον ίδιο τον άρρωστο  – επί τις παρούσες συνθήκες – δεν είναι κάτι εύκολο» παραδέχεται. «Εντούτοις, για τον πρώτο περιλαμβάνεται στους κινδύνους, στην εκπαίδευση και στις συμπεριφορές του επαγγέλματος και για τους δύο δεν αποτελεί επ’ ουδενί την ανακοίνωση ενός μη αναστρέψιμου νοσήματος πτωχότατης πρόγνωσης. Το αντίθετο». Διευκρινίζει δε ότι «η παρακολούθηση ενός τέτοιου αρρώστου, αν και εφόσον χρήζει νοσηλείας, είναι εντατική και δεν διαφέρει σε τίποτα από αυτή ενός εν δυνάμει βαρέως πάσχοντος, με δυνητικά άριστη πρόγνωση. Δυστυχώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν εντυπωσιακή η ταχύτατη και δριμύτατη επιδείνωση του αρρώστου, ο οποίος αντιμετωπίστηκε εντατικά και έγκαιρα με όποιο δυνατό φαρμακευτικό ή μη μέσο».

ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. Μαζί με περίπου 10 συναδέλφους της απομακρύνθηκε από την εργασία της άμεσα μετά τη διάγνωση του αρρώστου και τέθηκε σε εθελοντικό κατ’ οίκον περιορισμό προληπτικά, προς αποφυγή πιθανής διασποράς του ιού σε περίπτωση που είχε και η ίδια μολυνθεί.

Εκτοτε ενημερωνόταν για την ολοένα και επιδεινούμενη πορεία του ασθενούς, με την ίδια να μην κρύβει τον μεγάλο προβληματισμό της. «Προβληματισμό για το παρόν αλλά και το μέλλον, σαν πολίτης σε επίπεδο προσωπικής αντιμετώπισης και αποφάσεων ευρύτερης δημόσιας υγείας, αλλά και ανθρώπινης ψυχολογίας. Και σαν επαγγελματίας υγείας, για τις υπέρμετρες ανάγκες που θα προκύψουν, για το πεπερασμένο σε αριθμό και όχι άτρωτο προσωπικό και το σύστημα υγείας που δοκιμάζεται ήδη στην καθημερινότητά του. Ετούτη τη στιγμή είμαστε εν πολλοίς σε αχαρτογράφητα νερά, αναμένουμε τις εξελίξεις των επόμενων ημερών στη χώρα μας για ασφαλείς προβλέψεις και πράττουμε ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό και επιστημονικά τεκμηριωμένο προς περιορισμό της “βλάβης” και στα δυο επίπεδα».

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. Με την ίδια συχνότητα τη ρωτούν πώς νιώθει στην απομόνωση. «Οντας κοινωνικά όντα, και αποδεχόμενη ότι η ανθρώπινη “μυρωδιά” είναι αναντικατάστατη, σίγουρα ο κατ’ οίκον περιορισμός δεν είναι ο πλέον επιθυμητός. Γίνεται όμως στο όνομα της ευρύτερης ασφάλειας της δημόσιας υγείας και σίγουρα απέχει πολύ από την απομόνωση, έτσι όπως την ορίζουμε. Τα πολυμέσα άλλωστε φροντίζουν για αυτό».

Μετά την είδηση της πρόσφατης απώλειας του συγκεκριμένου αρρώστου σε συνδυασμό με τις εξελίξεις παγκοσμίως, ο νους της βρίσκεται στην οικογένειά του, αλλά και στα υπόλοιπα κρούσματα και στο στενό τους περιβάλλον. «Βρίσκεται όμως και μαζί με όσους παρέμειναν πίσω, συνέχισαν, συνεχίζουν και θα συνεχίσουν με αυταπάρνηση και σε δύσκολες συνθήκες να υπηρετούν τον πάσχοντα συνάνθρωπο. Ιατρικό και παρα-ιατρικό προσωπικό, που δύναται να ανήκει και αυτό σε ευπαθείς ομάδες, με οικογένεια, προβληματισμούς, υποχρεώσεις, αγωνία και κυρίως ανθρώπινες αντοχές». Το μήνυμα που στέλνει η Ακινόσογλου προς όλους μας είναι να τηρούμε τους κανόνες υγιεινής. «Ας επιλέξουμε προσωρινά να παρεκκλίνουμε των καθημερινών μας συνηθειών προσαρμόζοντας συμπεριφορές, ας διατηρήσουμε την αλληλεγγύη μας και ας προστατέψουμε τις ευπαθείς ομάδες, και ας συνειδητοποιήσουμε ότι η πανδημία του COVID-19 πρώτα θα δοκιμάσει τα ατομικά μας ήθη και την κοινωνική μας συνοχή και κατόπιν την υγεία μας. Ψυχραιμία και σύνεση».