Σε ένα έργο χωρίς θεατές

Το στιγμιότυπο από το χθεσινό (εξαναβολής) ματς για το γερμανικό πρωτάθλημα. Γκλάντμπαχ εναντίον Κολωνίας. Ο Εμπολό κάνει το 1-0, βάζει μπροστά τους γηπεδούχους και πανηγυρίζει. Με τι τρόπο; Βάζει τα χέρια στα αυτιά! Κάνει κίνηση του στυλ «σας ακούω»! Σε ποιους το έλεγε; Στους θεατές που ήταν απόντες! Γιατί επρόκειτο για το πρώτο ματς του γερμανικού πρωταθλήματος που διεξήχθη χωρίς την παρουσία κοινού. Τα… καθίσματα μάλλον δεν έχουν αυτιά. Ο σκόρερ γρήγορα, προτού περάσουν κάποια δευτερόλεπτα, πήρε τα χέρια από τα αυτιά του και επέλεξε να «δείξει» τον συμπαίκτη του, αυτόν που μοίρασε την ασίστ. Και όλα κύλησαν ήσυχα σε ένα γήπεδο παγωμένο, όπως προφανώς τα περισσότερα από εδώ και στο εξής. Διανύουμε, άλλωστε, μια τουλάχιστον περίεργη σεζόν.

Γήπεδο χωρίς θεατές θα είναι απόψε και το Γ. Καραϊσκάκης. Αλλά προφανώς αμφιβάλλω αν θα είναι «παγωμένο». Βλέπετε, ακόμη και με τέτοιες συνθήκες, ολότελα άγνωστες για τους ποδοσφαιριστές, η φλόγα των άσων του Ολυμπιακού να κάνουν μια ακόμη υπέρβαση, σίγουρα θα τους οδηγεί. Το πάθος να περάσουν στον επόμενο γύρο του Γιουρόπα Λιγκ, ξεχειλίζει. Η Γουλβς, μια ομάδα που έχει κάνει βήματα προόδου και δεν κρύβει τις υψηλές της φιλοδοξίες, μόνο χαμηλό εμπόδιο δεν μπορεί να θεωρηθεί. Δεν μοιάζει με την Αρσεναλ που συχνά πυκνά κάνει επίδειξη τεχνικής στους αγώνες της. Οι Λύκοι του βρετανικού ποδοσφαίρου αποτελούνται από ποδοσφαιριστές – μαχητές. Δεν το βάζουν κάτω ποτέ. Δίνουν το άπαν των δυνάμεών τους έως το τελευταίο λεπτό. Οι προσωπικές μονομαχίες μοιάζει να είναι το φόρτε τους. Ο Ολυμπιακός, φυσικά και θέλει να κοντράρει τη Γουλβς. Το άγνωστο πάντα σαγηνεύει και ισοδυναμεί με μυστήριο. Οπως την περασμένη αγωνιστική σεζόν, όταν στο Λιμάνι ήρθε η Μπέρνλι. Οχι ομάδα με βαρύ όνομα, αλλά με στυλ αγγλικό με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Γερά κορμιά και αστείρευτες δυνάμεις. Κάτι αντίστοιχο, σαφώς στο πολλαπλάσιο, είναι η Γουλβς. Οσοι δεν έχουν προετοιμαστεί για ντέρμπι, λαθεύουν. Αλλά ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς έχει γαλουχηθεί να παλεύει κάθε φάση και κάθε παιχνίδι. Γιατί τρέφεται με τις μονομαχίες και αρέσκεται να ανεβαίνει τα σκαλιά που οδηγούν στην επιτυχία. Θέλει να το κάνει και χωρίς την παρουσία του κόσμου του. Πρωτόγνωρες εικόνες για το ποδόσφαιρο. Αλλά αν κάποιος βάλει γκολ και πανηγυρίσει, μπορεί να φέρει τα χέρια στα αυτιά θέλοντας να ακούσει τη μελωδία από τις ιαχές του κόσμου. Αυτή που δεν θα υπάρχει στο Νέο Φάληρο. Αλλά που σίγουρα είναι η κινητήριος δύναμη για τον οποιονδήποτε ποδοσφαιριστή και που ένας απρόσκλητος επισκέπτης, όπως ο κορωνοϊός, μας κάνει να τη στερούμαστε…