Μόνο μία πρεμιέρα

Σοβαρές επιπτώσεις και στον χώρο του κινηματογραφικού θεάματος έχει προκαλέσει το φλέγον ζήτημα του κορωνοϊού. Οι κινηματογραφικές εταιρείες αποσύρουν τις ταινίες Α’ προβολής την τελευταία στιγμή και τελικά, μόνον μία ανοίγει από σήμερα στα σινεμά.

«Μάντεψε ποιος ήρθε στα γενέθλιά σου» («Fete de famille», Γαλλία, 2019). Οι ταινίες που στόχο έχουν να κάνουν τον θεατή κοινωνό των μεγάλων ή των μικρών προβλημάτων που «μολύνουν» τον κόσμο πολυμελών οικογενειών, κινούν συνήθως την περιέργεια, ακόμα και όταν πρόκειται για χαζοκωμωδίες όπως π.χ. ο «Μπαμπάς της νύφης», ή ψευτοδράματα όπως η «Πέτρα του σκανδάλου» με τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όμως, όπως π.χ. των «Μυστικών και ψεμάτων» του Μάικ Λι, του «Αύγουστου» με τη Μέριλ Στριπ ή της «Οικογενειακής γιορτής» του Τόμας Βίντερμπεργκ, η αίσθηση «διαστροφής» που κινητοποιεί τις ιστορίες τους έχει τέτοια ένταση που το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από συναρπαστικό.

Αν και αυτό δεν θα έλεγα ότι συμβαίνει ακριβώς στην περίπτωση του «Μάντεψε ποιος ήρθε στα γενέθλιά σου», η ταινία έχει τις στιγμές της ως ένα περιποιημένο και καλοπαιγμένο οικογενειακό δράμα γαλλικής μπουρζουαζίας, που απογειώνεται όταν το πρόσωπο που βρίσκεται στη σκηνή είναι η Κατρίν Ντενέβ, αδιαμφισβήτητα (και κάπως προβλέψιμα) ο παλμός της ταινίας.

Η Ντενέβ είναι η γιαγιά της ιστορίας (αν και κάθε άλλο παρά σαν γιαγιά φέρεται), η οποία με αφορμή τα 70στά γενέθλιά της έχει συγκεντρώσει στο σπίτι της στη Νότια Γαλλία όλο (ή σχεδόν όλο) το σόι. Ανάμεσά στους επισκέπτες θα βρούμε τους δύο γιους (Σεντρίκ Καν – ο σκηνοθέτης της ταινίας και Βενσάν Μακέν), την εγγόνα της με τον μαύρο φίλο της (Λουάνα Μπαρζαμί, Ζοσουά Ροσινέ) και διάφορα άλλα πρόσωπα (ειλικρινά μπερδεύεσαι ώσπου να καταλάβεις ποιος είναι ποιος). Λείπει όμως η κόρη της (η σκηνοθέτρια και ηθοποιός Εμανουέλ Μπερκό) και αυτή θα είναι η αφορμή για την έκρηξη που θα ακολουθήσει.

Από τα συντρίμμια αυτής της έκρηξης φτιάχνεται ένα μωσαϊκό ακραίων συμπεριφορών που «μεταφράζονται» σε δυνατές σκηνές (π.χ. όταν η Μπερκό, χωρίς προφανή λόγο κοπανά με λύσσα το κεφάλι της στο τραπέζι). Βλέπουμε ανθρώπους που βράζουν στο ζουμί τους, ανθρώπους που όχι μόνον δεν ξέρουν τι θα πει χαρά αλλά δεν ξέρουν καν τι θέλουν από τη ζωή, ανθρώπους που δικαιολογημένα είναι ανίκανοι να εμπιστευτούν ο ένας τον άλλο. Ταινία κλειστού χώρου και θεατρικής δομής έχει κάτι να πει γύρω από το φλέγον θέμα το οποίο διαχειρίζεται, παρότι η επανάληψη μπορεί να θεωρηθεί μειονέκτημά της. Ενα άλλο μειονέκτημα είναι ότι κανένας ήρωας και καμία ηρωίδα της ιστορίας πλην εκείνης των Μπερκό και Ντενέβ, δεν έχουν πραγματικό βάρος στην εξέλιξή της. Προφανώς η γυναικεία φύση είναι το στοιχείο που κέντρισε το ενδιαφέρον τον Καν, με αποτέλεσμα οι άντρες του σεναρίου του να είναι απλές βίδες μιας καλής κατασκευής που ωστόσο την παρακολουθείς με αμηχανία.

Βαθμολογία: 6