«Είναι σαν {LF}να είμαστε {LF}σε πόλεμο»

Oταν πρωτοκυκλοφόρησε η είδηση ότι ολόκληρη η Ιταλία έμπαινε σε καραντίνα, αργά το βράδυ της Δευτέρας, η Σίλβια Σκιορίλι Μπορέλι, η ανταποκρίτρια του Politico στη Ρώμη, βρισκόταν στο σπίτι των γονιών της, κάπου 600 χιλιόμετρα μακριά από το επίκεντρο της επιδημίας, τη Λομβαρδία: ήταν τα 70ά γενέθλια του θείου της, και οι γονείς της είχαν προσφερθεί να φιλοξενήσουν το δείπνο, ώστε να μη βγουν έξω. Κάθισαν με ένα μέτρο απόσταση ο ένας από τον άλλο. Oταν ανακοίνωσε όμως τα νέα ο Τζουζέπε Κόντε, οι καλεσμένοι – όλοι, με εξαίρεση την ίδια, εξηντάρηδες και εβδομηντάρηδες – έχασαν την όρεξή τους και η γιορτή τελείωσε.

Οι γιατροί περιγράφουν την κατάσταση στην Ιταλία κάνοντας πολεμικές αναφορές, μιλώντας για νοσοκομεία στο χείλος της κατάρρευσης και εργαζoμένους στις ΜΕΘ αναγκασμένους να διαλέγουν ποιον θα σώσουν. Ο θείος της Μπορέλι έχασε πέρυσι τη γυναίκα του από μια αιφνίδια πνευμονική λοίμωξη. Μόνο να φανταστεί μπορεί πώς ένιωθε ενόσω μιλούσαν ασταμάτητα, στα γενέθλιά του, για ασθενείς ανήμπορους να αναπνεύσουν χωρίς υποστήριξη. Αφησε το σπίτι των γονιών της αναρωτιόμενη πότε θα μπορούσε να επιστρέψει. Η μητέρα της έχει σκλήρυνση κατά πλάκας, δεν μπορεί να περπατήσει. Το επόμενο πρωί τηλεφώνησε στη γιατρό της, τη συμβούλευσε να αποφύγει για λίγο την επαφή μαζί της. Ως δημοσιογράφος, η ίδια μπορεί ακόμη να μετακινείται ελεύθερα. Η γιατρός όμως της είπε πως δεν είναι ασφαλές για τη μητέρα της να βρίσκεται ούτε κοντά στον πατέρα της.

Εκείνος είναι δήμαρχος μιας μεσαίας πόλης του Αμπρούτσο και έχει περάσει τις τελευταίες δύο εβδομάδες συναντώντας κόσμο, εκεί και στη Ρώμη. Οπως και σε πολλές ακόμα περιοχές νοτιότερα, το τοπικό νοσοκομείο υποβαθμίστηκε σοβαρά πριν από λίγα χρόνια ώστε να περιοριστούν οι δημόσιες δαπάνες. Και τώρα, με έναν ηλικιωμένο πληθυσμό και πολύ λίγες κλίνες διαθέσιμες στη ΜΕΘ, οι τοπικές αρχές πασχίζουν να βρουν λύσεις.

Η Μπορέλι τηλεφώνησε στη μητέρα της για να της πει πως δεν μπορούσε να τη δει, αλλά  θα περνούσε για να αφήσει μία μάσκα ώστε να τη φοράει στις επισκέψεις του φυσιοθεραπευτή της. Τηλεφώνησε σε 12 φαρμακεία στη Ρώμη: είχαν εξαντληθεί. Τελικά, της προσέφερε μία ένας οικογενειακός φίλος, ένας 44χρονος καρκινοπαθής. Η φυσιοθεραπεύτρια, ωστόσο, τους είχε πλέον ενημερώσει ότι διακόπτει το έργο της. Η Μπορέλι αποφάσισε να πάει, παρ’ όλα αυτά, τη μάσκα στη μητέρα της.

Ενώ περίμενε το ασανσέρ, αναθάρρησε βλέποντας ένα σημείωμα δύο νεαρών ενοίκων που προσέφεραν στους ηλικιωμένους γείτονες βοήθεια για τα ψώνια. Αφησε τη μάσκα και έτρεξε σπίτι στην ηλικίας 32 μηνών κόρη της σε χρόνο ρεκόρ. Η Ρώμη έχει γίνει πόλη-φάντασμα: της χρειάστηκαν μόλις εννέα λεπτά με το αυτοκίνητο για μια απόσταση επτά χιλιομέτρων.

Ολοι οι γονείς, γράφει, βρίσκονται στην ίδια βάρκα. Καλούνται να μη βασίζονται στους παππούδες, γιατί αυτοί είναι που κινδυνεύουν περισσότερο από τον ιό, πρέπει λοιπόν να επιλέξουν ανάμεσα στο να μη δουλέψουν ή να προσλάβουν βοήθεια. Η κυβέρνηση έχει πει πως θα στηρίξει τις οικογένειες με «κουπόνια μπέιμπι σίτερ», αλλά τίποτα συγκεκριμένο δεν έχει ανακοινωθεί.

Καθώς κατέφθαναν μηνύματα ακυρώσεων από διοργανωτές events, αεροπορικές εταιρείες, τον οδοντίατρό της, τον οστεοπαθητικό της, ακόμα και τη μανικιουρίστα, η ανταποκρίτρια του Politico αναρωτήθηκε πώς θα επιζήσουν όλες αυτές οι επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες. Η τελευταία της σκέψη πρoτού επιστρέψει στη δουλειά πήγε στον σύζυγό της, που εργάζεται στο Λονδίνο. Δεν θα μπορέσει να πάει να τις βρει στο άμεσο μέλλον, δεδομένων των ταξιδιωτικών περιορισμών στην Ιταλία και της υποχρεωτικής καραντίνας που επιβάλει η βρετανική κυβέρνηση σε όποιον επιστρέφει από τη χώρα. «Δεν νομίζω να έχουν χωριστεί σε τόσο μεγάλη κλίμακα οικογένειες στη Δυτική Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Ψυχρό Πόλεμο» καταλήγει. «Ισως οι γιατροί να έχουν δίκιο. Είναι σαν να είμαστε σε πόλεμο».