Πώς η Ευρώπη πρέπει να διαχειριστεί την κρίση του κορωνοϊού

Η διάδοση του κορωνοϊού COVID-19 σε όλη την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες οδήγησε σε απότομη διόρθωση των αγορών και προκάλεσε εκκλήσεις για πιο ενεργή νομισματική και δημοσιονομική πολιτική για την αποφυγή της ύφεσης. Αλλά μια πιο προσεκτική ματιά δείχνει ότι μια τέτοια προσέγγιση ίσως να μη βοηθήσει καθόλου.

Η επιδημία COVID-19 χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα. Από τεχνική άποψη, δεν αποτελεί απρόβλεπτο και καταστροφικό γεγονός «μαύρου κύκνου» επειδή υπήρξαν κι άλλες πανδημίες πριν. Ομως, μέχρι πριν από λίγους μήνες ήταν απρόβλεπτο. Και θα έχει μακροχρόνιο αντίκτυπο ακόμα και αν η ακριβής εξέλιξή του δεν μπορεί να προβλεφθεί σήμερα. Προς το παρόν, φαίνεται ότι ο ιός κινείται προς τα δυτικά. Στην Κίνα, όπου εμφανίστηκε ο ιός, οι λοιμώξεις μειώνονται αφού οι Αρχές εφαρμόζουν ριζοσπαστικά μέτρα που έθεσαν την οικονομία σε αδράνεια για πάνω από δύο εβδομάδες. Αν και είναι πολύ νωρίς για να διαπιστωθεί αν ο ιός έχει αρχίσει να περιορίζεται εκεί, η οικονομική ζωή φαίνεται να εξομαλύνεται σταδιακά, υποδηλώνοντας ότι το «σοκ της Κίνας» μπορεί να αντιμετωπιστεί. Στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, αντιθέτως, το σοκ φαίνεται να είναι μεγαλύτερο, με έναν ταχέως αυξανόμενο αριθμό νέων μολύνσεων, αυξάνοντας το φάσμα μιας πιο σοβαρής οικονομικής αναστάτωσης. Αυτός ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα έντονος στην ευρωζώνη, η οποία μπορεί να μην είναι σε θέση να αντιμετωπίσει μια σοβαρή κάμψη χωρίς αυτή να εξελιχθεί σε κρίση. Βεβαίως, οι άμεσες δημοσιονομικές συνέπειες της επιδημίας φαίνονται διαχειρίσιμες. Ακόμα και η Ιταλία, η οποία σήμερα υποφέρει περισσότερο, θα μπορούσε να αυξήσει τις δημόσιες δαπάνες για μέτρα περιορισμού του ιού χωρίς να παραβιάζει τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ.

Σε κάθε περίπτωση, η πορεία του COVID-19 υποδηλώνει ότι πιθανότατα θα εξαπλωθεί περαιτέρω, αναγκάζοντας άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ να υιοθετήσουν μέτρα δημόσιας υγείας εις βάρος της οικονομικής δραστηριότητας, ιδιαίτερα σε σημαντικούς τομείς όπως ο τουρισμός.

Ούτε οι περικοπές των επιτοκίων ούτε οι νέες κρατικές δαπάνες θα αντισταθμίσουν σημαντικά τις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις του COVID-19 στην Ευρώπη. Οι κεντρικές τράπεζες και οι κυβερνητικές Αρχές πρέπει να το εξηγήσουν στο κοινό και στη συνέχεια να επικεντρώσουν την προσοχή τους στο έργο της διαφύλαξης της δημόσιας υγείας, των εισοδημάτων των νοικοκυριών και του χρηματοπιστωτικού συστήματος.