Πυριτιδαποθήκη εξτρεμισμού; Οχι, ευχαριστώ

Η πολιτική του κλεισίματος των συνόρων, η πολιτική των ορίων που προτάσσει η ελληνική κυβέρνηση στην προσπάθεια απεγνωσμένου πλήθους παράνομων μεταναστών να εισέλθουν στη χώρα, είναι σωστή – και όχι μόνο επειδή την επιβραβεύει η κοινή γνώμη, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις που ήδη δημοσιεύτηκαν. Ο άνευ όρων ανθρωπισμός, τον οποίο επικαλούνται διάφοροι ευαίσθητοι, έχει συγκεκριμένες παραμέτρους, δεν είναι απροϋπόθετος – η κυριαρχία των εθνικών κρατών, προκειμένου να διασφαλιστεί γαλήνη και κοινωνική συνοχή, συνθήκες προόδου, προϋποθέτει δεσμεύσεις και υποχρεώσεις.

Ούτε η κυβέρνηση έγινε ακροδεξιά, όπως την κατηγορούν διάφοροι στον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή έκλεισε τα σύνορα. Η κυβέρνηση αμύνθηκε απέναντι σε ένα πλήθος προβλημάτων που πιθανόν να δημιουργούσε η άναρχη είσοδος χιλιάδων ανεξέλεγκτων οικονομικών κυρίως μεταναστών – ανάμεσα στα οποία και η αδυναμία του ελληνικού κράτους να καταγράψει και να ελέγξει. Αλλά κυρίως σταμάτησε εν τη γενέσει του ένα θέμα που δεν μπορούσε να έχει διαφορετική κατάληξη: οι πιέσεις από μεταναστευτικούς πληθυσμούς δεν θα σταματήσουν αν η χώρα δεν δείξει την πρόθεσή της να τους σταματήσει η ίδια. Με δεδομένη τη σημερινή πρόθεση των κρατών της ΕΕ να μη δεχτούν άλλους παράνομους μετανάστες, αν άνοιγε η κυβέρνηση τα σύνορα στην ουσία θα μετέτρεπε τη χώρα όχι μόνο σε «αποθήκη ψυχών» αλλά και σε πυριτιδαποθήκη εξτρεμισμού.

Το γιατί δεν θέλει ρώτημα. Η εξτρεμιστική Ακροδεξιά καραδοκεί. Περιθωριοποιημένη σήμερα, διωγμένη από τη Βουλή με δημοκρατικές εκλογές, δεν έχει υποστείλει τη δράση της. Η ατζέντα, άλλωστε, που την τροφοδοτεί, το εθνικό μίσος κατά του άλλου, του διαφορετικού, παραμένει δημοφιλής. Μια από τις μεγάλες επιτυχίες της ΝΔ είναι ότι φορείς αυτών των ιδεών βρίσκονται ανενεργοί στο εσωτερικό της, ενώ η ταυτότητα του κόμματος είναι σαφής στη μεταρρυθμιστική Κεντροδεξιά. Ο ακροδεξιός εξτρεμισμός πρέπει να μείνει εγκλωβισμένος στο εσωτερικό της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης για να παραμείνει εν υπνώσει. Να μην ξαναφουντώσει η ξενοφοβία, να μην ξαναδούμε τάγματα εφόδου.

Γι’ αυτό η πολιτεία χρειάζεται να βρίσκεται σε εγρήγορση. Γι’ αυτό χρειάζεται η αποδοκιμασία και η τιμωρία όσων, στο όνομα του υπερπατριωτισμού, διολισθαίνουν προς τον εξτρεμισμό και τη βία. Υπήρξαν πολλές καταγγελίες αυτόκλητων φυλάκων του νόμου και της τάξης στη Θράκη, ενώ με βεβαιότητα έγιναν βιαιοπραγίες κατά δημοσιογράφων, κατά μελών ΜΚΟ και κατά μεταναστών στα νησιά και στην περιοχή των συνόρων. Για όλες αυτές τις παρεκτροπές είναι απαραίτητη η επιβολή του νόμου, απαρεγκλίτως. Του ίδιου νόμου που πρέπει να επιβληθεί σε κάθε φαινόμενο βίας – στον ξυλοδαρμό αστυνομικών που κοιμούνταν από αγανακτισμένους πολίτες στη Χίο, στους βανδαλισμούς του μετρό Ακρόπολης από αντεξουσιαστές, σε περιπολίες αυτόκλητων προστατών της εθνικής κυριαρχίας και προφανώς στους φασίστες που έβαλαν φωτιά στο σχολείο μεταναστών της Λέσβου…

Μετά την πυρπόληση του σχολείου, ένα στέλεχος της ΝΔ στην Ηλεία πανηγύριζε στα κοινωνικά δίκτυα. Με συνοπτικές διαδικασίες διαγράφτηκε. Είναι αναγκαίο, και πολύ διαπαιδαγωγητικό, για ένα κόμμα όπως η ΝΔ να κάνει γνωστό ότι δεν ανέχεται το μίσος και τη βία στις τάξεις του.

Είναι απαραίτητη η απροϋπόθετη υπεράσπιση του κράτους δικαίου, η ρητή καταδίκη της βίας και του εξτρεμισμού από τον Πρωθυπουργό. Κι είναι εξίσου απαραίτητη η σύλληψη και η παραπομπή στη δικαιοσύνη οποιασδήποτε παραβατικής συμπεριφοράς, που υποκινεί το κοινωνικό μίσος. Η Ελλάδα έχει γυρίσει σελίδα.

Η ατιμωρησία των τραμπούκων

«Με κράτησαν “όμηρο”, όπως άκουσα να λένε, 45 λεπτά μέσα στο αυτοκίνητό μου, ακουμπισμένοι πάνω, ώστε να μην μπορώ να ξεκινήσω. Τρία τέταρτα προσβολών, ενώ με έβγαζαν φωτογραφίες και τραβούσαν βίντεο το θηρίο που είχαν στο κλουβί. Με απεγκλώβισαν συνάδελφοι, ενώ πίεση και παλμοί ήταν στα ύψη. Ακολούθησε δεύτερη σκηνή προπηλακισμών στη Σχολή “Παραιτήσου από πρόεδρος! Δεν θα ξανακάνεις μάθημα!”».

Η περιγραφή από καθηγητή Ιστορίας του ΑΠΘ του προπηλακισμού του, στον χώρο της σχολής του, εκεί όπου έχει καταργηθεί το λεγόμενο πανεπιστημιακό άσυλο, από φοιτητές του, είναι τρομακτική. Δείχνει ότι ένα παρακράτος, στηριγμένο στον φόβο, στην ισχύ πολιτικών σχημάτων στο όνομα κάποιου προοδευτισμού, αλλά και σε συσχετισμούς μικροσυμφερόντων εντός των πανεπιστημίων εξακολουθεί να λυμαίνεται την εκπαιδευτική και την ερευνητική διαδικασία, με το κράτος να παραμένει ανίσχυρο.

Το χειρότερο είναι ο λόγος για τον οποίο άξεστοι τραμπούκοι προπηλακίζουν πρόσωπα σαν τους πατεράδες τους. Εν προκειμένω, ο καθηγητής στοχοποιήθηκε επειδή έχει την ευθύνη προγράμματος αναμόρφωσης σπουδών. Οι άξεστοι και βίαιοι νεαροί δεν ήθελαν να του επιτρέψουν να «καταστρέψει το μέλλον τους».

Οπουδήποτε στον κόσμο, τέτοιοι φοιτητές θα είχαν ήδη πάρει την άγουσα. Στην Ελλάδα αναρωτιόμαστε ακόμα αν υπάρχουν κανόνες στο πανεπιστήμιο. Υπάρχει κανείς να τους εφαρμόσει; ΕΣΔΕΠ υπάρχει; Οι συνάδελφοι του καθηγητή τι λένε, όλα καλά;