Πουλάει τρέλα;

Αρχικά, ας δούμε τα δεδομένα: πριν από όχι μεγάλο χρονικό διάστημα, έγινε συνάντηση των κορυφαίων παραγόντων του εγχώριου ποδοσφαίρου με τους εκπροσώπους της FIFA και της UEFA. Συμφωνήθηκε ότι τα play offs θα διεξαχθούν με ξένους διαιτητές. Ωστε να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή αξιοπιστία. Με σκοπό να μην προκύψουν αμφιβολίες, αμφισβητήσεις και γκρίνιες πριν από τα παιχνίδια. Το ζητούμενο ήταν να έχουμε ηρεμία, όσο αυτό είναι εφικτό. Δεν επρόκειτο για ρεπορτάζ, αλλά για επίσημες τοποθετήσεις.

Ωστόσο, μόλις χθες, ο Μέλο Περέιρα, ο πορτογάλος αρχιδιαιτητής, φαίνεται πως αλλάζει γραμμή πλεύσης. Και ζητεί από τη Λίγκα με επιστολή του να μην ισχύσει αυτό, αλλά να κρίνει ο ίδιος ποια ματς χρειάζεται να τα σφυρίξουν ξένοι ρέφερι. Τα άλλα, μάλλον θα δοθούν σε έλληνες συναδέλφους τους. Η επιστολή και η απόφαση αυτή προκαλούν απορίες. Κυρίως για το σκεπτικό του ανθρώπου που κρατά στα χέρια του τις τύχες της εγχώριας διαιτησίας. Ποιος ο λόγος να προχωρήσει σε τέτοια κίνηση; Δεν γνώριζε τόσο διάστημα τα όσα επικαλείται τώρα; Πως είναι η περίοδος δύσκολη για να φέρει ξένους διαιτητές, πως τα πρωταθλήματα είναι σε εξέλιξη και όσα υποστηρίζει ότι βάζουν φρένο στην έλευση των αλλοδαπών προκειμένου να διευθύνουν τα ματς; Δεν είχε γνώση ότι μόνο απλό δεν είναι να έχει ξένους σε όλους τους αγώνες; Γιατί δεν είπε τότε το παραμικρό; Και γιατί δεν φρόντιζε τόσο διάστημα να κάνει τα κουμάντα του ή να προειδοποιήσει, αν ένιωθε πως αυτό όφειλε να κάνει, τους αρμόδιους;

Ας δεχθούμε πως ο Περέιρα αδυνατεί να βρει τρεις εξάδες για κάθε αγωνιστική των play offs. Δηλαδή, να φέρει 18 διαιτητές. Επρεπε να καταθέσει νωρίτερα τους ενδοιασμούς του. Οχι να μη μιλά ή να μην τοποθετείται. Και προφανώς δεν μπορεί να το κάνει όταν η Λίγκα έχει αποφασίσει τον τρόπο που θα πορευτεί στον συγκεκριμένο τομέα. Φυσικά, υπάρχουν εξοδολόγιο που ανεβαίνει, αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να ακυρώνεται μια απόφαση που ήθελαν όλοι. Δεν πρόκειται να δεχθούν οι υπεύθυνοι των ομάδων τα νέα δεδομένα. Προβλέπεται να πιέσουν ώστε να προχωρήσουν όλοι σύμφωνα με όσα γνώριζαν και με ξένους διαιτητές. Οτιδήποτε διαφορετικό θα είναι κόντρα σε μια κοινή γραμμή που χαράχθηκε μπροστά στα πλέον επίσημα χείλη.

Το ζητούμενο είναι πώς σκέφτεται ο Μέλο Περέιρα. Αν, δηλαδή, μπορεί να υπηρετήσει το μοντέλο που του ζητείται και το ελληνικό ποδόσφαιρο. ‘Η αν είμαστε πολύ κοντά στο τέλος εποχής του Πορτογάλου στη χώρα μας.