Θριαμβευτής δηλώνει ο Μπενιαμίν Νετανιάχου

O Μπενιαμίν Νετανιάχου δηλώνει νικητής των εκλογών που πραγματοποιήθηκαν για τρίτη φορά μέσα σ’ ένα χρόνο, παρότι το Ισραήλ φαίνεται ότι βρίσκεται μπροστά σε μήνες διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης, καθώς σύμφωνα με τα αποτελέσματα ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός φαίνεται να απέχει λίγες έδρες από το να εξασφαλίσει μια ιστορική πέμτπη θητεία. Με καταμετρημένο το 90% των ψήφων, το δεξιό κυβερνών κόμμα Λικούντ φαίνεται να έρχεται πρώτο με 36 έδρες, ενώ μαζί με τα  συντηρητικά και υπερορθόδοξα εβραϊκά κόμματα που συνεργάζονται, συγκεντρώνουν 59 έδρες, δηλαδή υπολείπονται δύο για την πλειοψηφία στην Κνεσέτ των 120 εδρών.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι το γεγονός πως σε μια τόσο φορτισμένη πολιτικά περίοδο, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει η δίκη του Νετανιάχου με τις κατηγορίες της διαφθοράς και της διασπάθισης δημόσιου χρήματος, το κόμμα του 70χρονου πολιτικού κέρδισε τέσσερις έδρες σε σύγκριση με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, ενώ ξεπέρασε το «αντίπαλο δέος», το κεντρώο κόμμα «Μπλε-Λευκό» του πρώην αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων Μπένι Γκαντζ, που συγκέντρωσε 32 έδρες, κάτι που θεωρείται ήττα. «Μοιράζομαι το αίσθημα της απογοήτευσης και της οδύνης που νιώθετε. Αλλο αποτέλεσμα περιμέναμε», είπε στους υποστηρικτές του ο Γκαντζ. Ο Νετανιάχου από την άλλη, πανηγύρισε την «πιο μεγάλη νίκη της ζωής» του, ενάντια «σε όλες τις προβλέψεις», χωρίς να κρύβει την ικανοποίησή του επειδή διέψευσε τις προβλέψεις όσων «προφήτευαν το τέλος της εποχής Νετανιάχου» στο Ισραήλ.

Τι ακολουθεί τώρα; Εβδομάδες ή μήνες σκληρών διαπραγματεύσεων για να εξασφαλισθεί κυβερνητική πλειοψηφία, χωρίς καμία εγγύηση ότι ο Νετανιάχου θα τα καταφέρει, καθώς ήδη έχει προσπαθήσει και αποτύχει δύο φορές ήδη μέσα στην χρονιά, τον Απρίλιο και τον Σεπτέμβριο. Ισως το θέμα θα μπορούσε να λυθεί γρήγορα εάν ο ακροδεξιός Αβιγκντορ Λίμπερμαν άρει τις αντιδράσεις του να συνεργασθεί με τα υπερθορθόξα εβραϊκά κόμματα. Οσο δεν δημιουργείται νέα κυβέρνηση, ο Νετανιάχου παραμένει επικεφαλής της υπηρεσιακής κυβέρνησης με την προοπτική – που τρέμουν όλοι οι Ισραηλινοί – να στηθούν κάλπες για τέταρτη φορά. Η δίκη του ξεκινά στις 17 Μαρτίου και σύμφωνα με τον ισραηλινό νόμο ένας πρωθυπουργός δεν είναι υποχρεωμένος να παραιτηθεί στη διάρκεια νομικών διαδικασιών, που μπορεί να διαρκέσουν χρόνια, εάν λάβει κανείς υπόψη του και τις εφέσεις.

Παρότι όμως το σκηνικό ήταν τόσο αρνητικό για τον Νετανιάχου πολλοί αναρωτιούνται πώς γίνεται να σημείωσαν άνοδο τα ποσοστά του κόμματός του. Γράφοντας στην εφημερίδα Israel Hayom, που συχνά παίρνει θέση υπέρ του πρωθυπουργού, ο Μάτι Τούτσφελντ θεωρεί το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής ως μια «επιστροφή» άνευ προηγουμένου στην ισραηλινή πολιτική ζωή. «Δεν πρόκειται για κάποιον λαμπερό νέο υποψήφιο που κατόρθωσε να προσελκύσει πολλούς ψηφοφόρους αλλά για τον μακροβιότερο πρωθυπουργό της χώρας που έχει επανεφεύρει τον εαυτό του». Οι αναλυτές ρίχνουν εν μέρει το φταίξιμο και στον αντίπαλό του, τον Γκαντζ, που ποτέ δεν διαφοροποιήθηκε ιδεολογικά. Ο στρατηγός εν αποστρατεία, συμφωνεί σε πολλά θέματα-κλειδιά με τον Νετανιάχου, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης κατοχής παλαιστινιακών εδαφών. Ο Γκαντζ βάσισε την προεκλογική του εκστρατεία στην προσωπική του τιμιότητα και ακεραιότητα, ελπίζοντας ότι οι Ισραηλινοί θα τον έβλεπαν ως μια «καθαρή» εναλλακτική προς τον Νετανιάχου. Ακόμα κι αν συνέβη αυτό, δεν τον βοήθησε.

Αυτό αφήνει δύο πιθανές εξηγήσεις για το αποτέλεσμα: οι ψηφοφόροι είτε δεν πίστεψαν τις κατηγορίες για διαφθορά ή δεν τους ένοιαζε. Υπό αυτή την έννοια, υπάρχουν αντιστοιχίες με κάποιους από τους ψηφοφόρους του Τραμπ στις ΗΠΑ. Υπάρχει βέβαια και μια τρίτη πιθανότητα. Οι Ισραηλινοί να έχουν κουραστεί τόσο πολύ από τις συνεχείς κάλπες που ψήφισαν εκείνον που θεωρούν ότι έχει τις περισσότερες πιθανότητες να σχηματίσει κυβέρνηση. Ασχέτως σκανδάλων.