Το τσίρκο του παραλόγου

Τώρα που ολοκληρώθηκε το πρώτο μέρος (;) της προσπάθειας της κυβέρνησης για να πετύχει αυτό που ο Πρωθυπουργός χαρακτήρισε από το βήμα της Βουλής επανεκκίνηση (sic) του ποδοσφαίρου, μπορούμε να πούμε κάποια πράγματα στενάχωρα, πλην όμως χρήσιμα, όχι για το ποδόσφαιρο της χώρας μας, αλλά για τη χώρα μας την ίδια. Που στα μάτια των ξένων φαντάζει ολοένα και περισσότερο παράξενη.

Μελέτη

Διάβαζα το περίφημο μνημόνιο. Στις πέντε σελίδες του διαπιστώνει κανείς ότι η κυβέρνηση και οι UEFA/FIFA δεσμεύονται να συνεργαστούν για κάποια πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Οι UEFA/FIFA δεσμεύονται ότι θα εκπονήσουν εντός τριών (3) μηνών μία μελέτη για τη βελτίωση και αναβάθμιση του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Η μελέτη θα περιλαμβάνει συγκεκριμένες, προσαρμοσμένες προτάσεις για τη δομή και την οργάνωση των διοικητικών οργάνων του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου (δηλαδή την οργάνωση του πρωταθλήματος), την εξάλειψη της διαφθοράς, τον αποτελεσματικό περιορισμό δυσφημιστικών δηλώσεων, την αντιμετώπιση των κάθε είδους προβλημάτων βίας και το σύστημα διαιτησίας. Η κυβέρνηση από τη μεριά της δεσμεύεται να κάνει πράξη με νομοθετική παρέμβαση όλα όσα με βάση τη μελέτη πρέπει να γίνουν. Αναρωτιέμαι τι διάβολο μπορεί να εμπεριέχει αυτή η μελέτη των FIFA/UEFA που δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς μόνοι μας. Και το ίδιο, να ξέρετε, αναρωτιούνται και όσοι ξένοι, αλλά γνώστες του ελληνικού προβλήματος, ανέλαβαν να συντάξουν τη μελέτη.

Οργάνωση

Ας τα πάρουμε ένα ένα. Τι θα πει «καλύτερη οργάνωση των διοικητικών οργάνων του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου»; Σε απλά ελληνικά σημαίνει μια διαφορετική οργάνωση του πρωταθλήματος – δηλαδή μεγαλύτερη αυτονομία της Λίγκας και περισσότερες ευθύνες για αυτή. Είναι λογικό κάθε κυβέρνηση να πιστεύει πως την ευθύνη για ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα πρέπει να την έχουν οι ΠΑΕ που παίρνουν μέρος σε αυτό. Αυτές πρέπει να μοιράζονται τα έσοδα του με τρόπο δίκαιο και να προβληματίζονται πώς θα τα αυξήσουν. Αυτές πρέπει να συνεργάζονται για να αντιμετωπίσουν διοργανωτικά προβλήματα, αυτές πρέπει να ορίζουν τα στάνταρ της λειτουργίας τους, αυτές πρέπει να διατηρούν και μηχανισμούς ελέγχου. Κι αυτές πρέπει να έχουν ανθρώπους με κύρος στη διοίκηση των θεσμικών οργάνων. Θα μας πει κάτι άλλο η μελέτη της UEFA; Δύσκολο.

Πλαίσιο

Τι σημαίνει εξάλειψη της διαφθοράς; Σημαίνει ότι πολύ απλά θα πρέπει να υπάρχουν και να λειτουργούν εποπτικοί μηχανισμοί που να μην επιτρέπουν τη χειραγώγηση των αγώνων, το ντόπινγκ, την πολυϊδιοκτησία, την εξαπάτηση για εξασφάλιση άδειας συμμετοχής στο πρωτάθλημα κ.τ.λ. Ποιος μπορεί να κάνει τους ελέγχους αυτούς; Κατά βάση η πολιτεία – άντε και η ΕΠΟ. Δική τους δουλειά είναι και το πλαίσιο κανόνων για τις δηλώσεις κ.τ.λ. Λείπει το πλαίσιο σήμερα; Οχι φυσικά. Ο υφυπουργός Αθλητισμού μπορεί να επιβάλει πρόστιμα για τα πάντα και σε όλους – ακόμα και σε δημοσιογράφους. Κι ο αθλητικός εισαγγελέας μπορεί να σχηματίσει δικογραφία και να κάνει δίωξη εναντίον οποιουδήποτε έχει αθλητική ιδιότητα και ξεπερνά τα όρια. Θα μας πει κάτι καινούργιο για αυτά η FIFA; Αμφιβάλλω πολύ.

Διαιτησία

Αμφιβάλλω επίσης αν οι προτάσεις τους για την αντιμετώπιση της βίας ή τη διαιτησία θα είναι πολύ διαφορετικές από αυτά που λέμε μεταξύ μας. Χρόνια οι γνωρίζοντες τον χώρο συμφωνούν ότι για μια καλύτερη αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργεί η οπαδική και η γηπεδική αλητεία χρειάζεται αναβάθμιση του τμήματος καταπολέμησης αθλητικής βίας, μεγαλύτερη προσοχή της αστυνομίας για όσα συμβαίνουν στην εξέδρα, καλύτερη δουλειά από τους παρατηρητές και ποινές που να έχουν να κάνουν περισσότερο με τους φυσικούς αυτουργούς και λιγότερο με τις ομάδες. Το ίδιο γνωστές είναι και οι λύσεις στα προβλήματα της διαιτησίας: όποιος αγαπάει το ποδόσφαιρο πιστεύει πως αυτή πρέπει να φύγει από την ΕΠΟ και να διοικείται από ανθρώπους με κύρος (Ελληνες και ξένους). Πιστεύει πως πρέπει να σπάσει η σχέση της διαιτησίας με τις Ενώσεις των βλαχοπροέδρων που προωθούν διαιτητές για δικούς τους λόγους και πιστεύει πως το καλύτερο που πρέπει να γίνει είναι οι διαιτητές να εκπαιδεύονται καλά, αλλά και να αξιολογούνται αυστηρά και να τιμωρούνται παραδειγματικά ώστε να προσέχουν. Αλλη μαγική λύση δεν υπάρχει και κάτι τέτοιο θα προτείνει και η FIFA.

Τρέχουμε

Ξέρετε ποιο είναι το αστείο; Οτι για κάθε τομέα του ποδοσφαίρου που έχει προβλήματα, όλοι γνωρίζουν και ποια είναι αυτά και ποια είναι η λύση τους. Απλά δεν θέλουν τη λύση για λόγους διαφορετικούς. Η κυβέρνηση φοβάται τις συγκρούσεις με τους παράγοντες, οι παράγοντες φοβούνται τις συγκρούσεις με τους οπαδούς – κάποιοι δεν αποκλείεται να θέλουν και να υπάρχει ένα σύστημα διαφθοράς, αρκεί να δουλεύει για χάρη τους. Το αληθινό πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά δεν θα τα παραδεχτεί ποτέ κανείς. Η κυβέρνηση θα συνεχίσει να παριστάνει ότι είναι έτοιμη να συγκρουστεί με τα συμφέροντα (όπως κάθε κυβέρνηση…), οι παράγοντες θα συνεχίσουν να παριστάνουν τα θύματα ή τους καπετάν δερβεναγάδες (ανάλογα με τον ρόλο που κατά καιρούς προτιμούν) και οι οπαδοί θα συνεχίσουν να παρακολουθούν όλο αυτό το τσίρκο του παραλόγου ελπίζοντας απλά η ομαδάρα να πάρει το πρωτάθλημα. Το τι πρωτάθλημα είναι αυτό ενδιαφέρει ολοένα και λιγότερους πολύ φοβάμαι. Αυτός ο κύκλος τις υποκρισίας μάς κάνει να τρέχουμε στις διεθνείς συνομοσπονδίες και να ζητάμε τη βοήθειά τους. Ενώ το τι πρέπει να κάνουμε το ξέρουμε πολύ καλά πρώτοι από όλους εμείς οι ίδιοι.

Ελληνες

Παλιά λέγαμε ότι δεν έχουμε ανθρώπους, ότι οι ξένοι χάρη στις παραδόσεις τους είναι πιο ικανοί, ότι εμείς είμαστε επαρχιώτες της Ευρώπης που χρειαζόμαστε κάποιους να μας ανοίξουν τα μάτια και να μας δείξουν τον δρόμο της ευημερίας κ.τ.λ. Σαχλαμάρες. Σήμερα παντού υπάρχουν ικανότατοι Ελληνες. Σήμερα ο γενικός γραμματέας της UEFA είναι Ελληνας – είναι ο κ. Θόδωρος Θεοδωρίδης, ο άνθρωπος που έβγαλε και πρόεδρο της FIFA τον κ. Τζιάνι Ινφαντίνο. Ο υπεύθυνος της Πειθαρχικής Επιτροπής της UEFA είναι Ελληνας: o δικηγόρος κ. Αγγελος Ρηγόπουλος. Ο υπεύθυνος επικοινωνίας του Μουντιάλ του Κατάρ και μέλος της Οργανωτικής του Επιτροπής από την πρώτη μέρα είναι Ελληνας: είναι ο κ. Θανάσης Μπατσίλας. Υπεύθυνος για την πρόοδο των διεθνών διαιτητών είναι ο Ελληνας κ. Κύρος Βασσάρας, που είναι και αρχιδιαιτητής στη Ρουμανία. Στη FIBA στις υψηλότερες θέσεις βρίσκονται δύο Ελληνες, ο κ. Ανδρέας Ζαγκλής και ο κ. Πατρίκ Κομνηνός. Καλύτερους συνομιλητές από αυτούς δεν θα βρούμε. Αλλά ειδικά αυτοί τι να μας πουν και τι να τους πούμε: όλοι έφυγαν από εδώ για να γλιτώσουν. Οχι τόσο από την ανικανότητά μας, όσο από την υποκρισία μας…