Είναι χαρούμενοι

To είδες το βίντεο με τον περιφερειάρχη; Απίστευτος τύπος, ε; Ο τρόπος που εκφράζεται, οι κινήσεις του, το ύφος του και στο τέλος αυτή η χειρονομία…

Θυμάσαι εκείνη την ιστορία που σου έλεγα με τον Σύρο και την τρίχρονη κόρη του, που είχαν φύγει από το Ιντλίμπ, αλλά εκεί που κατέφυγαν, στη Σαρμάντα, δέκα χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τουρκία, οι βόμβες συνέχισαν να πέφτουν, και η μικρή δεν μπορούσε να ησυχάσει, και ο πατέρας της είχε τότε μια ιδέα, και της είπε ότι δεν είναι βόμβες αλλά πυροτεχνήματα, κι από εκείνη την ώρα όποτε έπεφτε ένας πύραυλος έβαζαν κι οι δυο τα γέλια;

Μα τι μου λες τώρα, είναι μακριά αυτά, εδώ έχουμε έναν εκλεγμένο περιφερειάρχη, και πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου, που αναπαράγει χωρίς να ντρέπεται αυτά τα fake news περί σχεδίου του ΟΗΕ για υποκατάσταση του πληθυσμού, και ξεσηκώνει τον κόσμο, και τις προάλλες έλαβε μέρος σε μια εκδήλωση στην Αθήνα και χτυπούσε προκλητικά τα χέρια του στο τραπέζι, και παρ’ όλα αυτά ο Πρωθυπουργός τον περίμενε μέχρι την τελευταία στιγμή να μιλήσουν, μα τι να πεις μ ‘αυτόν τον τύπο;

Αυτό το βίντεο, που λες, με τη μικρή Σαλουά που σκάει στα γέλια κάθε φορά που σκάει μια βόμβα, το είδαν 2,7 εκατομμύρια άνθρωποι, και μια μέρα έφτασε στα χέρια ενός τούρκου φίλου της οικογένειας, κι εκείνος κάποια σχέση είχε με την κυβέρνηση Ερντογάν, και κατάφερε κι έφερε τη μικρή και τους γονείς της στην Τουρκία, τρεις από τα 3,5 εκατομμύρια πρόσφυγες θα μου πεις, αλλά αυτοί έγιναν σύμβολο, αποκλείεται να τους γυρίσουν πίσω.

Δεν με παρακολουθείς όμως, μ’ αυτόν τον Μουτζούρη τι θα γίνει, παιδί του Σαμαρά κι αυτός, δεν ζητάει λέει συγγνώμη από τον Πρωθυπουργό για ιδιωτικές του συνομιλίες, μα τι συγγνώμη, αφού επίτηδες τα έκανε όλα, για να τον δει το πανελλήνιο, και να κορδώνεται το βράδυ στο καφενείο και στις επόμενες εκλογές να πάρει ακόμη περισσότερες ψήφους από τους ακροδεξιούς και τους νεοαγανακτισμένους, κάτι που αποτελεί εν τέλει ταυτοσημία.

«Είμαι χαρούμενος», διαβάζω ότι είπε στην El Pais ο μπαμπάς της Σαλουά, ο 32χρονος Αμπντάλα Μοχάμεντ, «είμαστε μακριά από τον πόλεμο, δεν υπάρχουν εκρήξεις, δεν υπάρχουν αεροπλάνα, δεν υπάρχει θάνατος. Δεν έχω δουλειά, αλλά είμαι χαρούμενος».

Κόλλησες μ’αυτή την ιστορία, στα νησιά όμως η κατάσταση παραμένει εκρηκτική, προχθές πήγαν να λυντσάρουν αστυνομικούς και πυροβολούσαν στον αέρα, πες ότι γίνονται αυτές οι κλειστές δομές, τι θα συμβεί στη συνέχεια, θα τους βάζουν φωτιά;

Κοίτα, δεν θα πάθω εγώ κατάθλιψη με τον Μουτζούρη και τους δικούς του με τις κρεμάλες. Εχω το γάργαρο γέλιο της Σαλουά κάθε φορά που σκάει μια βόμβα, κι αυτή τη φωτογραφία με τον μπαμπά της που γελάνε, για σήμερα μου φτάνουν.