Ο βιντεοπόλεμος και το παιχνίδι της επικοινωνίας

Η νεαρή γυναίκα, με επίμονα μάτια και επικριτική φωνή, μιλάει στην κάμερα. «Ο Πρωθυπουργός λείπει ταξίδι για δουλειές», «εσύ νιώθεις ασφαλής τώρα;», «ψέματα που μεταδόθηκαν τόσο πολύ από τα συστημικά ΜΜΕ, ώστε νόμιζαν πως έγιναν αλήθειες». Με φόντο πότε ένα ταξιδιωτικό γραφείο, πότε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο και πότε πλυντήρια σελφ-σέρβις, προσπαθεί να βρει την ιδανική ισορροπία ανάμεσα στο τρολάρισμα και στην προπαγάνδα. Μερικές φορές το σενάριο που έχει να υπηρετήσει τη βοηθάει περισσότερο – μπερδεύει σε κατάλληλες δόσεις την αλήθεια και το ψέμα, υπηρετώντας την κομματική προπαγάνδα. Εχει πάντως οπτική: η νεαρή γυναίκα φροντίζει να επιπλήττει διακριτικά τους θεατές επειδή δεν κατάλαβαν πόσο πολύ τους κορόιδεψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Τα βιντεάκια του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ίσως η πρώτη προσπάθεια της αξιωματικής αντιπολίτευσης να βρει τον βηματισμό της μετά την εκλογική αναμέτρηση. Και αυτός ο βηματισμός δεν διαφέρει πολύ από εκείνον του 2012, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε βρεθεί για πρώτη φορά στην ίδια θέση. Το «παλιό σύστημα που χρεοκόπησε τη χώρα» είναι αυτό που δρα εναντίον των συμφερόντων του λαού. Οι επτά μήνες διακυβέρνησης στον κόσμο της κάμερας μοιάζουν βάσανο: η ασφάλεια που υποσχέθηκε η ΝΔ δεν υπάρχει, στην οικονομία η ΝΔ εκμεταλλεύεται τις επιτυχίες του ΣΥΡΙΖΑ, ο Πρωθυπουργός δεν ξέρει πώς να σταθεί στο εξωτερικό, απέναντι σε αντιπάλους και εταίρους.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ. Στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ευχαριστημένοι με την κατάσταση ως έχει: η αντιπολιτευτική ένδεια κρύβεται πολύ καλά, πίσω από συνθήματα για το πόσο επικίνδυνες είναι οι προθέσεις αυτής της κυβέρνησης. Και γιατί όχι; Πολλές φορές στο παρελθόν η ίδια τακτική αποδείχθηκε τρομακτικά επιτυχημένη. Η ΝΔ όμως στην πραγματικότητα ήταν τυχερή: δεν χρειάστηκε να απαντήσει στην εύλογη κριτική για το Προσφυγικό ή τους κομματικούς διορισμούς στο κράτος – το ύφος της αντιπολίτευσης της νεαρής γυναίκας δεν επέτρεπε άλλωστε ούτε αυτή να γίνει. Σιωπηρά πάντως η κυβέρνηση συμφώνησε στο στήσιμο ενός δικομματικού σκηνικού σε επίπεδο εικόνας. Είναι βολικό και απείρως ευκολότερο: ο βασικός αντίπαλος είναι ακόμη  μπερδεμένος ως προς τον ρόλο και το μέλλον του, τόσο που ακόμα και το κομματικό μοντάζ δεν είναι αρκετό για να αναδείξει τις κυβερνητικές ρωγμές. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν ανάγκη να βγει μπροστά καμία «ομάδα αλήθειας». Δύο πλάνα από την «υπερήφανη διαπραγμάτευση» και μερικές ατάκες των πρώτων μηνών του 2015 ήταν αρκετή απάντηση. Τουλάχιστον για την ώρα.

ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΠΡΟΤΑΣΗ. Η μάχη της βιντεοσκοπημένης επικοινωνίας κρατάει τουλάχιστον δέκα χρόνια τώρα. Και αυτό το παιχνίδι, από την αρχή του, ο ΣΥΡΙΖΑ το έπαιξε καλύτερα από όλους. Την περασμένη πενταετία η ΝΔ μπήκε κανονικά στον αγώνα. Μέχρι τις εκλογές του 2019 είχε πετύχει την ιδανική συνταγή. Ακόμα κι αυτή πάντως έχει ημερομηνία λήξης. Στη ΝΔ έβγαλαν από την αποθήκη τα καλοκαιρινά, προεκλογικά τους συνθήματα για να απαντήσουν στην Κουμουνδούρου. Εκλογές όμως έγιναν και κάποια στιγμή ο εύκολος στόχος του 2015 δεν θα φέρνει τα ίδια αποτελέσματα. Στον ΣΥΡΙΖΑ, πάλι, επενδύουν σε γνώριμους διαχωρισμούς που δεν ισχύουν: με πέντε χρόνια διακυβέρνησης στην πλάτη, κανείς δεν μπορεί να πλασάρεται ως νέος. Τα κεντροαριστερά κόμματα δεν βασίζουν την κριτική τους, ούτε την επικοινωνία τους, στον διχασμό. Και βεβαίως όλοι περιμένουν να ακούσουν την αντιπολιτευτική αντιπρόταση: μήπως η νεαρή γυναίκα έχει να πει κάτι για αυτό;