Αδιαπραγμάτευτο δημοκρατικό δικαίωμα η διεξαγωγή του 37ου Συνεδρίου

Η διεξαγωγή του Συνεδρίου της ΓΣΕΕ είναι θέμα δημοκρατίας και γνήσιας έκφρασης των εργατικών δικαιωμάτων. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν κομματικό στρατό να ακρωτηριάσει και να αποδυναμώσει το συνδικαλιστικό κίνημα, όπως στοχεύει.

Το Συνέδριο της Συνομοσπονδίας θα γίνει στις 25 Φεβρουαρίου γιατί οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα προασπίσουν τη δυνατότητα να έχουν συλλογική εκπροσώπηση.

Το διακύβευμα της διεξαγωγής του Συνεδρίου δεν αφορά στο εάν η πολιτική της πλειοψηφίας είναι σωστή ή λάθος, αλλά αν θα μπορούν να λειτουργούν τα συνδικάτα και να εκλέγουν, μέσα από απολύτως δημοκρατικές διαδικασίες, τις ηγεσίες τους.

Υπεύθυνη για την τήρηση του νόμου και γενικότερα της νομιμότητας είναι και η πολιτεία, η οποία έχει την ύψιστη υποχρέωση να διαφυλάττει μια απολύτως δημοκρατική διαδικασία. Η παρεμπόδιση διεξαγωγής του Συνεδρίου της ΓΣΕΕ από τον συνδικαλιστικό βραχίονα του ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ, δεν πλήττει μόνο τους εργαζομένους αλλά και τον πυρήνα της δημοκρατίας. Δεν μπορούν να υπάρχουν κόμματα που συμπεριφέρονται ως συνδικάτα και συνδικάτα που συμπεριφέρονται ως κόμματα. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων έχουμε υποχρέωση αλλά και δικαίωμα να ασκήσουμε το δημοκρατικό μας δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, με μοναδικό στόχο τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων των συναδέλφων του ιδιωτικού τομέα και την αποκατάσταση των αδικιών εις βάρος τους από τις μνημονιακές πολιτικές.

Το ΠΑΜΕ αμφισβητεί σε αυτό το Συνέδριο 53 αντιπροσώπους, τους ίδιους που είχε νομιμοποιήσει στο προηγούμενο Συνέδριο. Τώρα αυτή είναι νόθοι αντιπρόσωποι και επιχειρεί «ετσιθελικά» να κοπούν πριν από το Συνέδριο για να επιτρέψει τη διεξαγωγή του. Να μη συμμετάσχουν στις διαδικασίες 53 αντιπρόσωποι για να μη χρησιμοποιήσει το ΠΑΜΕ, όπως έκανε σε Ρόδο και Καλαμάτα, τη βία, να μην επιτεθεί σε συνέδρους, να μην καταλάβει συνεδριακούς χώρους, να μην «κατεβάσει» με σιδηρολοστούς την πόρτα της Συνομοσπονδίας, όπως έπραξε τον περασμένο Μάρτιο. Εκβιάζουν και τρομοκρατούν, αλλά αυτές οι πρακτικές δεν έχουν θέση στη δημοκρατία. Είναι αδιανόητο ότι επιχειρούν με τις βιαιοπραγίες τους να επιβάλουν τους συσχετισμούς που επιθυμούν εντός των συνδικάτων. Ας το χωνέψουν λοιπόν ότι τους συσχετισμούς τούς επιβάλλουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που δίνουν τον καθημερινό αγώνα στους χώρους δουλειάς και δεν αμείβονται από κόμματα, απελευθερωμένοι από την αγωνία της επιβίωσης.

Το σίγουρο είναι ότι με τα όσα πράττουν δεν προσφέρουν υπηρεσίες στους εργαζομένους αλλά στους εργοδότες που τρίβουν τα χέρια τους. Αυτό έκαναν οδηγώντας τη ΓΣΕΕ σε προσωρινή διοίκηση με απόφαση δικαστηρίου, χωρίς αρμοδιότητες και με τόσα ανοιχτά ζητήματα στην αγορά εργασίας.

Αυτά τα προβλήματα ενισχύουν την ανάγκη να πραγματοποιηθεί το 37ο Συνέδριο της Συνομοσπονδίας και να εκλεγεί νέα διοίκηση. Σε αντίθετη περίπτωση, υπάρχει ο κίνδυνος να ανοίξει η συζήτηση για τον κατώτατο μισθό χωρίς τη συλλογική εκπροσώπηση από τη ΓΣΕΕ. Δεν θα μπορεί να υπάρχει συντονισμός των Εργατικών Κέντρων και των Ομοσπονδιών από την Τριτοβάθμια Οργάνωση. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι δεν μπορέσαμε να υπογράψουμε Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και πετύχαμε, ευτυχώς, την επέκτασή της για ζητήματα που έχουν θεσμικό αποτέλεσμα, όπως το επίδομα γάμου. Δεν θα μπορούν να υπογραφούν επιμέρους συμβάσεις. Δεν θα μπορέσει να λειτουργήσουν ο ΟΜΕΔ, η ΟΚΕ και άλλες επιτροπές όπου μετέχει η Συνομοσπονδία.

Και επαναλαμβάνω… Ποιοι είναι οι χαμένοι και ποιοι οι κερδισμένοι από όλα αυτά; Οι εργαζόμενοι κρίνουν και αποφασίζουν… Δεν έχουν ανάγκη αυτόκλητους σωτήρες. Εχουν ανάγκη και δικαίωμα σε μια δημοκρατική χώρα να επιλέγουν τους εκπροσώπους τους και αυτό θα κάνουν και στο 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Ο Γιάννης Παναγόπουλος είναι πρόεδρος της ΓΣΕΕ