Η Αρσεναλ μετά τη μεγάλη γκρίνια
Soccer Football - Europa League Final - Chelsea v Arsenal - Baku Olympic Stadium, Baku, Azerbaijan - May 29, 2019 Chelsea's Olivier Giroud reacts as Arsenal's Sokratis Papastathopoulos gestures REUTERS/Maxim Shemetov (File: 2019-05-29T192842Z_2130974291_RC1F602CE6A0_RTRMADP_5_SOCCER-EUROPA-CHE-ARS.JPG )
Τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν έγινε η κλήρωση του Γιουρόπα Λιγκ και στον Ολυμπιακό είχε προκύψει ως αντίπαλος η Αρσεναλ, είχα γράψει εδώ πως η ατυχία του Ολυμπιακού δεν ήταν μόνο ότι βρήκε απέναντί του την πιο δύσκολη ομάδα που θα μπορούσε να του προκύψει, αλλά και ότι θα την αντιμετωπίσει στα μισά του Φεβρουαρίου, και όχι άμεσα. Στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου η Αρσεναλ ήταν μια ομάδα που περνούσε μια θύελλα. Τα είχε πάει καλά στο Γιουρόπα Λιγκ (όπου είχε πάρει την πρόκριση από τον όμιλό της με διαδικασίες-εξπρές σε έναν όμιλο στον οποίο υπήρχαν η Γκιμαράες, η Σταντάρ Λιέγης και η Αϊντραχτ), αλλά στην Πρέμιερ Λιγκ οι απογοητεύσεις της ήταν ασταμάτητες. Είχε έναν προπονητή του οποίου ο πάγκος έτριζε, τον πολύπειρο Γιουνέι Εμερι, είχε τον Οζίλ στα χειρότερά του, είχε μια άμυνα που έμπαζε από παντού. Και είχε δει τους οπαδούς της να της γυρίζουν την πλάτη – στο τελευταίο της παιχνίδι στο Γιουρόπα Λιγκ στο γήπεδό της με αντίπαλο την Αϊντραχτ είχε γίνει κάτι σαν διαδήλωση διαμαρτυρίας. Αλλά από εκείνες τις μέρες της μεγάλης γκρίνιας νομίζεις ότι πέρασε μια δεκαετία και βάλε!
Γρήγορα
Ενα από τα χαρακτηριστικά του μοντέρνου ποδοσφαίρου μας είναι ότι εξαιτίας του βαρυφορτωμένου προγράμματος των ομάδων όλα περνούν πολύ γρήγορα: η μεγαλύτερη χαρά και η μεγαλύτερη στενοχώρια κρατούν ελάχιστα. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις δυσκολίες των ομάδων – ειδικά των μεγάλων. Οποιος έβλεπε την Αρσεναλ τον Νοέμβριο π.χ. απορούσε και δεν περίμενε ότι θα αρκούσε μια αλλαγή προπονητή για να βελτιωθεί. Οταν μετά κόπων και βασάνων οι Λονδρέζοι έδιωξαν τον Εμερι, ο άνθρωπος που τον αντικατέστησε δεν ήταν κάποια λύση δοκιμασμένη: ο Αρτέτα που ήρθε στη θέση του ήταν απλά βοηθός του Πεπ Γκουαρντιόλα στη Μάντσεστερ Σίτι – στο βιογραφικό του δεν διάβαζε κανείς θριάμβους και κατορθώματα. Ομως ήταν πρώην ποδοσφαιριστής της Αρσεναλ, γνώριζε πού βρέθηκε, καταλάβαινε τα «θέλω» του συλλόγου και προσαρμόστηκε γρήγορα. Και το σπουδαιότερο είναι ότι βελτίωσε τους Κανονιέρηδες με απλές κινήσεις.
Επίθεση
Κάθε ομάδα που αλλάζει προπονητή το κάνει συνήθως γιατί δεν κερδίζει και δεν κερδίζει γιατί δέχεται γκολ. Οι περισσότεροι προπονητές αναλαμβάνοντας μια ομάδα μεσούσης της περιόδου σκέφτονται πώς θα λύσουν τα προβλήματα της άμυνάς της καθώς μια σειρά από νίκες με 1-0 δίνουν πάντα οξυγόνο και βοηθούν να επιστρέψει, αν όχι ο ενθουσιασμός, τουλάχιστον λίγη ηρεμία. Ο Αρτέτα γνωρίζοντας το μέγεθος της Αρσεναλ, αλλά και το πόσο ο κόσμος της είχε συνηθίσει στα χρόνια τού Αρσέν Βενγκέρ να βλέπει επιθετικό ποδόσφαιρο, ασχολήθηκε κυρίως με την αξιοποίηση των τριών σπουδαίων επιθετικών της ομάδας. Ο Λακαζέτ, ο Ομπαμεγιάνκ και ο Πέπε είναι παίκτες με μεγάλα κασέ και σπουδαίο όνομα, αλλά και οι τρεις θα ήθελαν να αγωνίζονται στην κορυφή της επίθεσης.
Απαιτήσεις
Η αλήθεια είναι ότι το βιογραφικό των τριών επιτρέπει στον καθένα τους να έχει απαιτήσεις. Ο Αλεξάντρ Λακαζέτ ήταν στο στόχαστρο των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών ομάδων γιατί ήταν πρώτος σκόρερ στο γαλλικό πρωτάθλημα: αποκτήθηκε από την Αρσεναλ το 2017 και νιώθει δικαίως «παλιός». Ο Πιέρ Εμερίκ Ομπαμεγιάνκ χαλούσε κόσμο στη Γερμανία προτού φτάσει στο Λονδίνο το 2018 – έναν χρόνο αργότερα έγινε αρχηγός της ομάδας. Ο Νικολά Πέπε ήταν η πιο δύσκολη περίπτωση από όλους: ο πρώην άσος της Λιλ πέρυσι τρέλανε κόσμο στο Σαμπιονά, κάνοντας πράγματα που θύμιζαν τον Εμ Παπέ: τελείωσε το γαλλικό πρωτάθλημα έχοντας 22 γκολ και 11 ασίστ. Για χάρη του στήθηκε το περασμένο καλοκαίρι ένας τρομερός πλειστηριασμός στον οποίο πλειοδότησε η Αρσεναλ με 80 εκατ. ευρώ. Και αντί οι Λονδρέζοι να τον δουν να κάνει τη διαφορά, είδαν έναν παίκτη αγχωμένο, αμήχανο και άμυαλο. Μέχρι τουλάχιστον τον ερχομό του Αρτέτα. Ο οποίος κατάλαβε ότι η λύση στο πρόβλημα της συνύπαρξης τριών φορ δεν είναι να αφήσει δύο στον πάγκο, αλλά να τους χρησιμοποιήσει και τους τρεις μαζί!
Τέσσερα
Το τελευταίο ματς της Αρσεναλ, αυτό που έδωσε την περασμένη Κυριακή εναντίον της Νιούκαστλ, ήταν το καλύτερό της φέτος: πέτυχε τέσσερα γκολ – όλα στο δεύτερο ημίχρονο. Οχι τυχαία, αυτό ήταν και το καλύτερο ματς του Πέπε. Ο Αρτέτα βρήκε έναν τρόπο να κάνει λειτουργικούς τους τρεις κυνηγούς του χρησιμοποιώντας αυτόν στα δεξιά και τον Ομπαμεγιάνγκ στα αριστερά – η περιοχή έμεινε τσιφλίκι του Λακαζέτ. Ο ισπανός προπονητής έπεισε τους κυνηγούς του ότι μπορεί να συνυπάρξουν, αρκεί να το θέλουν – δηλαδή να παίξουν ο ένας για τον άλλον. Επειδή στο ποδόσφαιρο όταν όλα πάνε καλά πρέπει να περιμένεις πως θα πάνε και καλύτερα, εντελώς ξαφνικά η Αρσεναλ που δεν μπορούσε ούτε να ονειρευτεί έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ, απέχει μόλις δύο νίκες από την πέμπτη θέση που σε αυτό οδηγεί. Η τιμωρία της Μάντσεστερ Σίτι από την UEFA άνοιξε ξαφνικά μια θέση. Αυτό θα έλεγα ότι είναι το μοναδικό καλό νέο για τον Ολυμπιακό τη δεδομένη στιγμή: εκεί που ο στόχος της Αρσεναλ ήταν το Γιουρόπα Λιγκ και μόνο, τώρα υπάρχει και η πιθανότητα της εξόδου στο Τσάμπιονς Λιγκ μέσω του αγγλικού πρωταθλήματος. Δεν αποκλείεται μάλιστα για αυτόν τον λόγο ο Αρτέτα να κάνει λίγο rotation απόψε για να μη «φορτώσει» τους βασικούς του με κούραση.
Βοήθεια
Και ο Ολυμπιακός; Σε σχέση με την ομάδα που αντιμετώπισε τις δυσκολίες του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Μαρτίνς έχει κάποια ελάχιστα όπλα παραπάνω. Ο Μπα και ο Σισέ είναι έτοιμοι να αγωνιστούν δίπλα στον Σεμέδο. Ο Φορτούνης επέστρεψε και μολονότι δεν είναι ακόμη στο 100% της απόδοσής του, είναι δεδομένο ότι ζει και αναπνέει για τέτοια ματς: την προηγούμενη φορά που είχε βρει την Αρσεναλ είχε σκοράρει με απευθείας χτύπημα κόρνερ! Λείπει ο Ποντένσε, που έφυγε, και δεν θα μπορέσει να βοηθήσει τον Μαρτίνς ο Σουντανί, που τραυματίστηκε. Ο προπονητής του Ολυμπιακού θα ήθελε να έχει τον Χασάν, τον οποίο όμως δεν δήλωσε στην ευρωπαϊκή λίστα. Τι έχει παραπάνω; Τη βεβαιότητα ότι η ομάδα του έχει στο μεταξύ μάθει να αγωνίζεται κάπως καλύτερα με τρεις μέσους από ό,τι το φθινόπωρο: απόψε απέναντι στον Οζίλ και τους υπόλοιπους μέσους του Αρτέτα θα χρειαστεί το τρέξιμο του Καμαρά, του Μπουχαλάκη και του Γκιγέρμε, όσο και η προσοχή στην άμυνα που πρέπει να δείξουν ο Σεμέδο, ο Μπα, ο Τσιμίκας και ο Ελαμπντελαουί. Ο Πορτογάλος δεν θέλει η ομάδα του να δεχτεί γκολ. Το Καραϊσκάκης θα πρέπει να τη βοηθήσει.














