Κύπελλο – πρόκληση {CR}για ΑΕΚ και Προμηθέα{CR}

Η σαραντάρα και ο πρωτάρης θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του αυριανού τελικού Κυπέλλου στην Κρήτη (17.00 – ΕΡΤ Sports),  μεταξύ της ΑΕΚ και του Προμηθέα Πάτρας. Οπως, δηλαδή, της ομώνυμης κλασικής ταινίας με τη Ζακλίν Μπισέ την οποία ερωτεύεται παράφορα ο κατά 20 χρόνια νεότερος Αντριου Μακ Κάρθι, συμφοιτητής του γιου της και μαζί ζουν τον έρωτά τους. Η Ενωση παίζει σε τελικούς Κυπέλλου εδώ και 44 χρόνια, με τον πρώτο κιόλας στο μακρινό 1976 και έχει την εμπειρία μιας ώριμης κυρίας που έχει ζήσει τα πάντα, έχοντας κατακτήσει μάλιστα τέσσερις φορές το τρόπαιο (1981, 2000, 2001, 2018).

Απέναντί της θα βρει τον πρωτάρη σε τελικούς, Προμηθέα Πάτρας, που έχει όμως τον νεανικό ενθουσιασμό για την πρώτη φορά που συμμετέχει σε έναν τελικό και διεκδικεί το πρώτο τρόπαιο της ιστορίας του.

Σε αυτόν τον τελικό επιβραβεύονται οι προσπάθειες δύο προέδρων (ο Μάκης Αγγελόπουλος της ΑΕΚ και ο Βαγγέλης Λιόλιος του Προμηθέα) που ακόμη και στα δύσκολα χρόνια του μπάσκετ δεν διστάζουν να ρίξουν τα λεφτά τους σε ένα… βαρέλι δίχως πάτο και συνεχίζουν να ενισχύουν τις ομάδες τους που αύριο διεκδικούν το πρώτο τρόπαιο της χρονιάς.

Η ΑΕΚ αισιοδοξεί ότι θα συνεχίσει την παράδοση, που τη θέλει να μη χάνει τελικό από το 2000 και μετά (έχει 3/3 με τις δύο επικρατήσεις της επί του Παναθηναϊκού το 2000 και το 2001 και τη μία επί του Ολυμπιακού το 2018), επιστρέφοντας στο γούρικο για αυτήν κλειστό του Ηρακλείου «Τα Δύο Αοράκια», εκεί όπου είχε στεφθεί κυπελλούχος πριν από δύο χρόνια.

Ο πρωτάρης. Ο Προμηθέας στον αντίποδα, ασφαλώς και θα επιχειρήσει να γράψει ιστορία κατακτώντας το πρώτο του τρόπαιο και αν τα καταφέρει, τότε θα γίνει η πρώτη ομάδα από την ελληνική περιφέρεια (πλην Θεσσαλονίκης) που έχει επιτύχει κάτι τέτοιο. Μέχρι στιγμής, δύο φορές ο Απόλλων Πατρών (1997 και 2015) και μία το Ρέθυμνο (2007) βρέθηκαν στην πηγή αλλά δεν ήπιαν νερό, καθώς έπαιξαν τελικό, αλλά έχασαν από τον Ολυμπιακό (1997 ο Απόλλωνας) και από τον Παναθηναϊκό (2007 το Ρέθυμνο και το 2015 ο Απόλλωνας).

Η ομάδα της Πάτρας, πάντως, ήταν η μοναδική από την ελληνική περιφέρεια που έφτασε τόσο κοντά στο τρόπαιο του Κυπέλλου, το οποίο έχασε από buzzer beater του Δημήτρη Παπανικολάου στον τελικό του 1997 στο ΟΑΚΑ (80-78) από τον Ολυμπιακό.

Η ΑΕΚ που έχει χάσει πολύ σημαντικό μέρος της δύναμής της από την απουσία του Σαντ Ρος (παίζει πλέον στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας) και του Λάνγκφορντ (τραυματίας), έχει στα χαρτιά ένα μικρό προβάδισμα, κυρίως λόγω εμπειρίας και το ότι είναι αήττητη στις ελληνικές διοργανώσεις εδώ και μήνες.

Ωστόσο, ο Προμηθέας θέλει έστω και κόντρα στα προγνωστικά να πάρει το πρώτο του τρόπαιο. Εχοντας αποκλείσει τον πολυνίκη της διοργάνωσης Παναθηναϊκό (19 Κύπελλα, εκ των οποίων τα επτά τα τελευταία οκτώ χρόνια!), σίγουρα δικαιούται να ελπίζει.

Η χαμένη ευκαιρία. Ολη την εβδομάδα η Ευρώπη γιορτάζει με final-8 ή final-4 Κυπέλλου και οι ΗΠΑ με το All Star game.

Στην Ελλάδα τα final-4 έχουν τελειώσει προ πολλού (παρότι φέτος οι ομάδες ήθελαν να το επιχειρήσουν καθώς έλειπαν οι δύο πιο «φασαριόζικες» – από πλευράς οπαδών – ομάδες, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός) και απλά η παρουσία μαθητών στις κερκίδες τα δύο τελευταία χρόνια στην Κρήτη έχει σώσει την κατάσταση από πλευράς επεισοδίων, αλλά δείχνει και την αδυναμία της πολιτείας να περιφρουρήσει έναν αγώνα – υποτίθεται – γιορτή.

Η Λαμία είχε την τύχη και την ατυχία ταυτοχρόνως, να ζήσει τόσο την αρχή όσο και το τέλος των final-4, καθώς εκεί στην πρωτεύουσα της Φθιώτιδας είχαν γίνει τόσο το παρθενικό final-4 (1995) όσο και το τελευταίο (2004) όπου οι οπαδοί του Αρη και του Ολυμπιακού οδηγήθηκαν σε έκτροπα με τον ρέφερι Νίκο Καρούση να αποφασίζει εκκένωση του «Χαλκιοπούλειου» και ο τελικός να oλοκληρώνεται μπροστά σε άδειες κερκίδες.

Μια πόλη, πάντως, που φέρνει όμορφες αναμνήσεις στις ομάδες από τη Θεσσαλονίκη, αφού εκεί είχαν στεφθεί κυπελλούχοι ο ΠΑΟΚ (1995) και ο Αρης (2004).