Ζιγκ-ζαγκ

Ακούω το καλαμπούρι της μόδας ότι «η Φώφη έπαθε ΣΥΡΙΖΑ» και το βρίσκω λίγο άδικο.

Δεν νομίζω ότι έπαθε κάτι η γυναίκα. Ούτε ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ΝΔ, ούτε ΚΚΕ.  Απλώς προσπαθεί να τραβήξει μια διακριτή πολιτική γραμμή για το κόμμα της.

Ακόμη και με προφανείς αντιφάσεις ή αστοχίες, ακόμη και χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση ή ταλέντο, η προσπάθεια αυτή είναι εύλογη και θεμιτή.

Η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ φαίνεται άλλωστε να εκτιμά ότι οι πολίτες σήμερα στην Ελλάδα επιθυμούν «πραγματικές προοδευτικές πολιτικές» («Μακεδονία της Κυριακής», 9/2). Μακάρι να τις ξέρει η Φώφη. Διότι η υπόλοιπη Ευρώπη τις ψάχνει.

Εκεί που το πράγμα μπερδεύεται είναι όταν δηλώνει ότι ο Μητσοτάκης «δεν πιστεύει και δεν επιδιώκει τη συναίνεση» (στο ίδιο).

Δεν ξέρω τι πιστεύει ο Μητσοτάκης, το ξέρει μόνο ο εξομολογητής του κι η Μαρέβα. Αλλά από τα περιστατικά άλλα φαίνεται να επιδιώκει.

Σε όλα τα σημαντικά νομοθετήματα ή ζητήματα του τελευταίου επταμήνου η ΝΔ εξασφάλισε ευρύτερες πλειοψηφίες, στις περισσότερες από τις οποίες μετείχε και το ΚΙΝΑΛ.

Αναθεώρηση Συντάγματος, ψήφος αποδήμων, εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, Προανακριτική για Παπαγγελόπουλο, αποκαθήλωση Θάνου, ελληνοτουρκικά, αμυντική συμφωνία με ΗΠΑ. Ακόμη περισσότερο: με ευρείες πλειοψηφίες ή συναινέσεις πέρασαν από τη Βουλή οι τοποθετήσεις στη Δικαιοσύνη και στις περισσότερες ανεξάρτητες Αρχές.

Σε δύο μόνο ουσιώδη ζητήματα διαφώνησε το ΚΙΝΑΛ με την κυβέρνηση.

Πρώτον, στην κατάργηση του ασύλου όπου κανείς δεν κατάλαβε σε τι ακριβώς διαφώνησε.

Δεύτερον, στον εκλογικό νόμο. Εκεί η ΝΔ υιοθέτησε το κλιμακωτό μπόνους που πρότεινε το ΚΙΝΑΛ αλλά δεν τα βρήκαν στο όριο της αυτοδυναμίας. Η ΝΔ το έβαλε στο 37% και το ΚΙΝΑΛ το ήθελε στο 38,5% – δεν το λες κι αβυσσαλέα διαφορά!

Διαφωνούν βεβαίως και στα εργασιακά ή τα κοινωνικά, αλλά αυτό είναι περίπου φυσιολογικό. Αλλα κόμματα, άλλοι προσανατολισμοί, άλλο ακροατήριο.

Πολύ φοβούμαι λοιπόν ότι δεν λείπει η συναίνεση. Κι ότι μάλλον λείπει η πολιτική.

Στο ΚΙΝΑΛ έτυχε η ευλογία να βρεθεί στο κέντρο του πολιτικού συστήματος. Κι απλώς δεν ξέρει πώς θα διαχειριστεί την ευλογία που του έτυχε.

Ετσι η πολιτική του συνοψίζεται σε ένα πηγαινέλα. Αλλοτε πάει με τη ΝΔ για να μην του πουν ότι είναι με τον ΣΥΡΙΖΑ κι άλλοτε πάει με τον ΣΥΡΙΖΑ για να μην του πουν ότι είναι με τη ΝΔ.

Αυτό όμως δεν είναι πολιτική. Είναι ζιγκ-ζαγκ.

Και το συνηθέστερο αποτέλεσμα είναι να χάνει και στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ.