Το αμερικανικό όνειρο στην Αυστραλία

Το 1987, ένδεκα χρόνια πριν γεννηθεί η Σοφία Κένιν, ο πατέρας της Αλεξάντερ, έχοντας μερικές εκατοντάδες δολάρια στην τσέπη, πήρε την οικογένειά του και μετακόμισε από τη Μόσχα στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να αναζητήσει το «αμερικανικό όνειρο».

Ο Αλεξάντερ Κένιν μπορεί να μην περπάτησε στην Κόκκινη Πλατεία ή να επισκέφτηκε τα Μπαλσόι, ωστόσο η αλήθεια είναι πως στη Νέα Υόρκη είχε την ευκαιρία να δει περισσότερα πράγματα. Οχι για διασκέδαση βέβαια, καθώς η καθημερινότητά του στην αμερικανική μεγαλούπολη ήταν ένας αγώνας για την επιβίωση. Το πρωί μάθαινε αγγλικά και σπούδαζε σε σχολή ηλεκτρονικών υπολογιστών και το βράδυ εργαζόταν ως οδηγός ταξί ώστε να ζήσει τους δικούς του, την οικογένειά του. Δεν γνώριζε παρά λίγες λέξεις και πολλές φορές προσπαθούσε να καταλάβει τις οδηγίες από το κέντρο για τη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσει. Από την 5th Avenue, το Μπρούκλιν, τις ετερόκλητες γειτονιές, σε μια πόλη που κατοικούν δεκάδες εθνικότητες.

Η Σοφία Κένιν, η πιο νέα Αμερικανίδα (μετά τη Σερένα Ουίλιαμς το 2002) που κατέκτησε το τρόπαιο Γκραν Σλαμ, στο Οπεν της Αυστραλίας, δεν έζησε όλες αυτές τις δυσκολίες. Αλλωστε, γεννήθηκε στη Μόσχα, σύμφωνα με την επιθυμία της οικογένειας.

«Οταν φτάσαμε στη Νέα Υόρκη, η ζωή ήταν πολύ δύσκολη. Είναι εκπληκτικό πόσα πράγματα κάνεις όταν χρειάζεται να επιβιώσεις» θυμάται ο Αλεξάντερ Κένιν. Ωστόσο αυτά που έκανε για να βοηθήσει την κόρη του ήταν απίστευτα. «Η Σοφία δεν έζησε αυτές τις δυσκολίες, όμως τις γνωρίζει και νομίζω ότι αυτό την έχει κάνει πιο σκληρή» πρόσθεσε.

Η αρχή

Στον Αλεξάντερ άρεσε να παίζει τένις. Αποφάσισε λοιπόν να ωθήσει τη Σοφία στα κορτ. Αυτό που συνέβη ίσως και ο ίδιος να μην το περίμενε τόσο γρήγορα. Σε ηλικία 10 χρονών η Σοφία είχε δείξει ήδη το ταλέντο της, όταν ο πατέρας της θέλησε να αναλάβει ο ίδιος να την οδηγήσει στο «αμερικανικό όνειρο».

Η 21χρονη Αμερικανίδα, πλέον, τον χαρακτήρισε «έξυπνο, τρελό», καθώς δεν είχε προηγούμενη εμπειρία από τένις, ωστόσο παρατηρούσε και αφομοίωνε τη δουλειά των άλλων προπονητών.

«Καταλάβαινε πολύ καλά αυτά που έβλεπε και πάντα έδινε τις σωστές οδηγίες και το κατάλληλο πλάνο για τα παιχνίδια. Μου έχει πει πολλά θετικά πράγματα και γνωρίζει καλά αυτό για το οποίο μιλάει» λέει η Σοφία.

Η οικογένεια μετακόμισε στη Φλόριντα για να έχει καλύτερη προετοιμασία, εκπροσώπησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων το 2014 και σιγά σιγά άρχισε να αγωνίζεται σε διεθνή τουρνουά. Ουσιαστικά, άρχισε να γίνεται γνωστή στον ευρύτερο χώρο του τένις τα τελευταία δύο χρόνια. Τον Μάρτιο του 2018 μπήκε στο Top 100 της WTA και ολοκλήρωσε τη χρονιά στο Νο 48.

Με πίστη και πάθος

Η έκρηξη έγινε την περσινή χρονιά, όταν κατέκτησε τρία τρόπαια στα τουρνουά του Χόρμπατ και στην Γκουαντζού (σκληρή επιφάνεια) και στα χορτάρινα γήπεδα στη Μαγιόρκα. Παράλληλα, έφτασε έως τον τέταρτο γύρο του Ρολάν Γκαρός, κάτι που σημαίνει πως είναι δυνατή και στη χωμάτινη επιφάνεια. Μάλιστα, στον τρίτο γύρο απέκλεισε ένα από τα ινδάλματά της, τη Σερένα Ουίλιαμς, αλλά στη συνέχεια αποκλείστηκε από την Ασλεϊ Μπάρτι. Ναι, αυτή που νίκησε στην ημιτελική φάση στη Μελβούρνη, καταστρέφοντας τα όνειρα των Αυστραλών για ένα Γκραν Σλαμ ύστερα από πολλά χρόνια. Στον τέταρτο γύρο είχε αφήσει εκτός και το next big think του τένις, την 15χρονη συμπατριώτισσά της Κόρι Γκοφ. Το 2019 είχε αναδειχτεί η πιο βελτιωμένη αθλήτρια, η νέα χρονιά την υποδέχτηκε πρωταθλήτρια.

Τι θεωρεί η ίδια το πιο σημαντικό στο παιχνίδι της: «Είναι κάτι που βγαίνει από την ψυχή μου. Δεν διδάσκεται, πρέπει να το έχεις. Την πίστη και το πάθος» είπε μετά τη νίκη της επί της Γκαρμπίνε Μουγουρούθα στον τελικό. Τώρα, με το τρόπαιο στο χέρι και με το Νο 7 στην παγκόσμια κατάταξη, ξεφυλλίζοντας το βιβλίο με τις δύσκολες ημέρες που πέρασαν οι γονείς της, απευθύνεται σε αυτούς: «Ευχαριστώ τους γονείς μου που μου πρόσφεραν το αμερικανικό όνειρο».