Μεγάλοι παίκτες, χαμένα παιχνίδια{CR}

Τελικά ο Κώστας Γείτονας κι ο Αλέκος Φλαμπουράρης, που συναντήθηκαν τις προάλλες σε αίθουσα κεντρικού ξενοδοχείου, δεν έπαιξαν πρέφα – δεν θα μπορούσαν να παίξουν, άλλωστε, επειδή, όπως μου παρατηρεί έμπειρη περί τα χαρτοπαικτικά κυρία, η πρέφα θέλει τουλάχιστον τρεις. Αρα, έκαναν ακριβώς ό,τι έγραφε ο Δημήτρης Χόνδρος στο «ΒΗΜΑ». Συζητούσαν μια ανακωχή μεταξύ τους, ένα αντιδεξιό, δηλαδή αντινεοδημοκρατικό μέτωπο.

Τα σημάδια του μετώπου αυτού ήδη τα βλέπουμε. Το ΚΙΝΑΛ πυκνώνει τον πολιτικό λόγο του κατά της κυβέρνησης, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στη ρητορική παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ – ρητορική εύκολη και εμπεδωμένη. Το επεισόδιο με τον υπουργό Ανάπτυξης Αδωνι Γεωργιάδη είναι ενδεικτικό. Είπε ο Γεωργιάδης: «Αυτοί που επλήγησαν από την κρίση δεν φταίνε και είναι σε θέση αδυναμίας, αυτοί πρέπει να προστατευτούν. Αλλά αυτοί που έχουν χρήματα και δεν πληρώνουνε, οι μπαταχτσήδες […], αυτοί δεν πρέπει να προστατεύονται γιατί αυτό βλάπτει την οικονομία». Στο ΚΙΝΑΛ επιτίμησαν τον υπουργό που δεν σκέπτεται τους «αδύναμους πολίτες που θα τους πάρουν τα σπίτια τα funds».

Ο υπουργός όμως δεν είπε ό,τι ισχυρίστηκε το ΚΙΝΑΛ. Και το ΚΙΝΑΛ, κάνοντας δακρύβρεκτη αντιπολίτευση, δεν λέει πώς θα πάρει μπροστά το τραπεζικό σύστημα ως μοχλός ανάπτυξης.

Στην ουσία, δηλαδή, το ΚΙΝΑΛ προσχωρεί απολύτως στη ρητορική ΣΥΡΙΖΑ. Μεγάλος παίκτης ο Φλαμπουράρης – κι ας μην παίζει πρέφα.