Η Αθήνα του 1930 και ο ήχος της

Για δεκαετίες θεωρούνταν χαμένη. Ωστόσο, μια κόπια της βρέθηκε τυχαία πριν από τέσσερα χρόνια στη Γαλλική Ταινιοθήκη κι έκτοτε ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου για την αποκατάστασή της. Τώρα «Οι απάχηδες των Αθηνών», η πρώτη ελληνική ταινία η οποία συνοδευόταν από συγχρονισμένη ηχογράφηση της μουσικής και των τραγουδιών, είναι έτοιμη να επιστρέψει στο κοινό. Η ταινία του Δημήτρη Γαζιάδη, που βασίζεται στην ομώνυμη οπερέτα των Νίκου Χατζηαποστόλου και Γιάννη Πρινέα, θα παρουσιαστεί σε πρώτη προβολή της αποκατεστημένης κόπιας της το Σάββατο 15 Φεβρουαρίου στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος με δωρεάν είσοδο για το κοινό. Η αποκατεστημένη κόπια σε 4Κ θα παιχτεί με ζωντανή μουσική, συνοδεία της Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ και με μονωδούς της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε μουσική διεύθυνση Αναστάσιου Συμεωνίδη. Η ιστορική αυτή παραγωγή-ντοκουμέντο για την Αθήνα του 1930 ζωντανεύει και πάλι υπό την αιγίδα του Κώστα Γαβρά, μέσα από τη συνέργεια της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, της Γαλλικής Ταινιοθήκης και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Η αποκατάσταση πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο L’ Imagine Ritrovata στην Μπολόνια με δωρεάν του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Οπως επισημάνθηκε στη χθεσινή παρουσίαση, η ταινία στην οποία πρωταγωνιστούν γνωστές μορφές της ελληνικής οπερέτας, όπως οι Πέτρος Κυριακός, Μαίρη Σαγιάνου και Πέτρος Επιτροπάκης, αποτελεί έναν σημαντικό κρίκο στην ιστορία του πρώιμου ελληνικού κινηματογράφου. «Ολη η Αθήνα του 1930 παρουσιάζεται μέσα από μια εξαιρετική σκηνοθεσία, μέσα από πλάνα με γωνίες και ένα εξαιρετικό μοντάζ. Στη Γαλλική Ταινιοθήκη βρήκαμε μια κόπια με γαλλικούς μεσότιτλους τους οποίους διατηρήσαμε, καθώς θεωρήσαμε πως θα ήταν λάθος να μεταφράσουμε μια μετάφραση» ανέφερε η Ηλέκτρα Βενάκη, υπεύθυνη για την αποκατάσταση της ταινίας, η οποία προσέθεσε ότι «είναι πολύ σπάνιο να βρεθούν κόπιες ελληνικών ταινιών σε καλή κατάσταση, καθώς, όπως και σε όλες τις μικρές χώρες, κατά τη διάρκεια του πολέμου και λόγω πείνας τις πουλούσαν ως υλικό».

Στην παρουσίαση της ταινίας με τη ζωντανή μουσική θα γίνει προσπάθεια να ανασυσταθεί η αρχική – οριστικά χαμένη – ηχητική μπάντα του έργου, ενώ η ηχογραφημένη εκδοχή της συγκεκριμένης ζωντανής εκτέλεσης θα ενσωματωθεί στο ψηφιακό αρχείο για τις επόμενες προβολές. Οπως ανέφερε ο Αλέξανδρος Ευκλείδης, καλλιτεχνικός διευθυντής της Εναλλακτικής Σκηνής της Λυρικής, η συγκεκριμένη ταινία «φανερώνει πως ο πρώιμος ελληνικός κινηματογράφος αποτελεί κομμάτι της ευρωπαϊκής νέας τέχνης και δεν είναι απλώς ο φτωχός συγγενής της. Αναδεικνύει την ταξικότητα της εποχής και διασώζει εικόνες της Αθήνας του ’30 που δεν έχουμε ξαναδεί».